Námsgögn
Innskráning
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 13.1 Einþátta fervikagreining
    3. 13.2 F-dreifingin og F-hlutfallið
    4. 13.3 Staðreyndir um F-dreifinguna
    5. 13.4 Tilgátupróf fyrir tvær dreifnir
    6. 13.5 Tölfræðiverkefni: Einþátta fervikagreining
    7. Lykilhugtök
    8. Upprifjun kafla
    9. Upprifjun formúla
    10. Æfingar
    11. Heimadæmi
    12. Heimildir
    13. Lausnir
  2. A | Viðauki A Upprifjunaræfingar (Kafli 3–13)
  3. B | Viðauki B Æfingapróf (1–4) og lokapróf
  4. C | Gagnasöfn
  5. D | Hópa- og paraverkefni
  6. E | Lausnablöð
  7. F | Stærðfræðileg orðasambönd, tákn og formúlur
  8. G | Glósur fyrir TI-83, 83+, 84, 84+ reiknivélar
  9. H | Töflur
  10. Atriðaskrá

Bókin og glærur

PowerPoint-glærur
Tölfræði (IS)Kafli 1313.4 Tilgátupróf fyrir tvær dreifnir
1313 F-dreifing og einþátta fervikagreining

13.4 Tilgátupróf fyrir tvær dreifnir

FYRRI KAFLI

13.3 Staðreyndir um F-dreifinguna

NÆSTI KAFLI

13.5 Tölfræðiverkefni: Einþátta fervikagreining

13.4 Tilgátupróf fyrir tvær dreifnir

Önnur notkun F-dreifingarinnar er tilgátupróf fyrir tvær dreifnir. Oft er æskilegra að bera saman tvær dreifnir en tvö meðaltöl. Til dæmis gætu stjórnendur háskóla viljað að tveir kennarar sem fara yfir próf hefðu svipaðan breytileika í einkunnagjöf sinni. Til að lok passi á ílát ætti breytileiki loksins og ílátsins að vera sá sami. Matvöruverslun gæti haft áhuga á breytileika afgreiðslutíma hjá tveimur afgreiðslumönnum.

Til að framkvæma F-próf fyrir tvær dreifnir er mikilvægt að eftirfarandi gildi:

  1. Þýðin sem úrtökin tvö eru tekin úr eru normaldreifð.
  2. Þýðin tvö eru óháð hvort öðru.

Ólíkt flestum öðrum prófum í þessari bók er F-próf fyrir jafnar dreifnir mjög næmt fyrir frávikum frá normaldreifingu. Ef dreifingarnar tvær eru ekki normaldreifðar getur prófið gefið p-gildi sem eru ýmist hærri eða lægri en þau ættu að vera, á ófyrirsjáanlegan hátt. Margar kennslubækur leggja til að nemendur noti þetta próf alls ekki, en hér er það tekið með til að umfjöllunin sé heildstæð.

Gerum ráð fyrir að við tökum slembiúrtök úr tveimur óháðum normaldreifðum þýðum. Látum σ12 og σ22 vera þýðisdreifnirnar og s12 og s22 vera úrtaksdreifnirnar. Látum úrtaksstærðirnar vera n1 og n2. Þar sem við viljum bera saman úrtaksdreifnirnar tvær notum við F-hlutfallið:

F=s12σ12s22σ22
F∼F(n1−1,n2−1)

þar sem n1 − 1 eru frígráður teljarans og n2 − 1 eru frígráður nefnarans.

Ef núlltilgátan er σ12 = σ22, þá verður F-hlutfallið:

σ12=σ22
F=s12σ12s22σ22=s12s22

Athugasemd

F-hlutfallið gæti einnig verið s22/s12. Það fer eftir gagntilgátunni og því hvor úrtaksdreifnin er stærri.

Ef þýðin tvö hafa jafnar dreifnir eru s12 og s22 nálægt hvort öðru og F = s12/s22 er nálægt 1. Ef þýðisdreifnirnar tvær eru mjög ólíkar hafa s12 og s22 einnig tilhneigingu til að vera mjög ólíkar. Ef s12 er valin sem stærri úrtaksdreifnin verður hlutfallið s12/s22 stærra en 1. Ef s12 og s22 eru langt hvor frá annarri verður F = s12/s22 stór tala.

Þess vegna styðja gögnin núlltilgátuna, um að þýðisdreifnirnar tvær séu jafnar, ef F er nálægt 1. Ef F er miklu stærra en 1 eru gögnin hins vegar gegn núlltilgátunni. Tilgátupróf fyrir tvær dreifnir getur verið vinsturhliða, hægrihliða eða tvíhliða.

Dæmi 13.5

Tveir háskólakennarar vilja kanna hvort breytileiki sé í því hvernig þeir gefa einkunnir á stærðfræðiprófum. Hvor kennari fer yfir sama safn af 30 prófum. Einkunnir fyrsta kennarans hafa dreifnina 52,3. Einkunnir annars kennarans hafa dreifnina 89,9. Prófaðu fullyrðinguna um að dreifni fyrsta kennarans sé minni. Í flestum háskólum er æskilegt að dreifni prófeinkunna sé næstum sú sama milli kennara. Marktektarstigið er 10 prósent.

Látum 1 og 2 vera vísa sem tákna fyrsta og annan kennarann, í þeirri röð. Þá er n1 = n2 = 30.

H0:σ12=σ22 og Ha:σ12<σ22

Reiknum prófstærðina. Samkvæmt núlltilgátunni, σ12 = σ22, er F-prófstærðin:

F=s12σ12s22σ22=s12s22=52,389,9=0,5818

Dreifing prófsins er F29,29, þar sem n1 − 1 = 29 og n2 − 1 = 29. Þetta próf er vinsturhliða.

Teiknaðu grafið og merktu og skyggðu það á viðeigandi hátt.

This graph shows a nonsymmetrical F distribution curve. The curve is slightly skewed to the right, but is approximately normal. The value 0.5818 is marked on the vertical axis to the right of the curve's peak. A vertical upward line extends from 0.5818 to the curve and the area to the left of this line is shaded to represent the p-value.
p-gildi=P(F0,5818)=0,0753

Berðu saman α og p-gildið: α = 0,10 og α > p-gildi. Þar sem α > p-gildi höfnum við H0.

Niðurstaða: Með 10 prósent marktektarstigi gefa gögnin nægar vísbendingar til að álykta að dreifni einkunna hjá fyrsta kennaranum sé minni.

Notkun TI-83, 83+, 84 eða 84+ reiknivélar

Ýttu á STAT og farðu yfir í TESTS. Farðu niður í D:2-SampFTest og ýttu á ENTER. Farðu í Stats og ýttu á ENTER. Fyrir Sx1, n1, Sx2 og n2 skaltu slá inn √(52,3), 30, √(89,9) og 30. Ýttu á ENTER eftir hvert gildi. Farðu að σ1: og veldu < σ2. Ýttu á ENTER. Farðu niður í Calculate og ýttu á ENTER. Þá fæst F = 0,5818 og p-gildi = 0,0753. Endurtaktu ferlið og prófaðu Draw í stað Calculate.

Reyndu sjálf/ur 13.5

New York Choral Society skiptir karlröddum í fjóra flokka frá hæstu röddum til lægstu: Tenor1, Tenor2, Bass1 og Bass2. Í töflunni eru hæðir karla í hópunum Tenor1 og Bass2. Grunur er um að hærri karlar hafi lægri raddir og að dreifni hæðar geti einnig aukist með lægri röddum. Höfum við góðar vísbendingar um að dreifni hæðar söngvara í þessum tveimur hópum, Tenor1 og Bass2, sé ólík?

Tafla 13.11
Tenor1Bass2Tenor1Bass2Tenor1Bass2
697267726867
727570746770
716765706470
6675726669
7674706872
7472687571
7172646874
6674737075
68726672

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/statistics/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax hvorki styður né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

13.3 Staðreyndir um F-dreifinguna

NÆSTI KAFLI

13.5 Tölfræðiverkefni: Einþátta fervikagreining