4.6 Markgildi þegar x stefnir á óendanlegt og aðfellur – Stærðfræðigreining, 1. bindi (IS) | Námsgögn
44 Notkun afleiða
4.6 Markgildi þegar x stefnir á óendanlegt og aðfellur
4.6 Markgildi þegar x stefnir á óendanlegt og aðfellur
Námsmarkmið
4.6.1 Reikna markgildi falls þegar x vex eða minnkar án takmarka.
4.6.2 Þekkja lárétta aðfellu á grafi falls.
4.6.3 Áætla endahegðun falls þegar x vex eða minnkar án takmarka.
4.6.4 Bera kennsl á skáfellu á grafi falls.
4.6.5 Greina fall og afleiður þess til að teikna graf þess.
Við hö um sýnt hvernig nota má yrstu og aðra afleiðu falls til að lýsa lögun grafs. Til að teikna graf falls f sem er skilgreint á ótakmörkuðu skilgreiningarmengi þurfum við einnig að þekkja hegðun f þegar Í þessum undirkafla skilgreinum við markgildi þegar x stefnir á óendanlegt og sýnum hvernig þau hafa áhrif á graf falls. Í lok undirkaflans lýsum við aðferð til að teikna graf ótiltekins falls
Markgildi þegar x stefnir á óendanlegt
Við byrjum á að kanna hvað felst í því að fall hafi endanlegt markgildi þegar x stefnir á óendanlegt. Síðan skoðum við hugmyndina um fall sem hefur óendanlegt markgildi þegar x stefnir á óendanlegt. Fyrr í Inngangi að föllum og gröfum skoðuðum við lóðfellur; í þessum undirkafla fjöllum við um láréttar aðfellur og skáfellur.
Markgildi þegar x stefnir á óendanlegt og láréttar aðfellur
Rifjum upp að merkir að verður eins nálægt og óskað er, svo framarlega sem er nægilega nálægt Við getum yfirfært þessa hugmynd á markgildi þegar x stefnir á óendanlegt. Skoðum til dæmis fallið Eins og sjá má af grafinu á mynd 4.40 og tölugildunum í töflu 4.2 verða gildi stærri og gildi nálgast Við segjum að þegar stefnir á sé markgildi jafnt og ritum Á sama hátt, þegar verður stærra og gildi nálgast Við segjum að þegar stefnir á sé markgildi jafnt og ritum
Mynd 4.40. Fallið nálgast aðfelluna þegar nálgast
𝑥 x
1 0 10
1 0 0 100
1 , 0 0 0 1,000
1 0 , 0 0 0 10,000
2 + 1 𝑥 2 + 1/x
2 . 1 2.1
2 . 0 1 2.01
2 . 0 0 1 2.001
2 . 0 0 0 1 2.0001
𝑥 x
− 1 0 −10
− 1 0 0 −100
− 1 0 0 0 −1000
− 1 0 , 0 0 0 −10,000
2 + 1 𝑥 2 + 1/x
1 . 9 1.9
1 . 9 9 1.99
1 . 9 9 9 1.999
1 . 9 9 9 9 1.9999
Almennt segjum við, fyrir sérhvert fall að þegar sé markgildi jafnt ef verður eins nálægt og óskað er þegar er nægilega stórt. Þá ritum við Á sama hátt segjum við að þegar sé markgildi jafnt ef verður eins nálægt og óskað er þegar og sé nægilega stórt. Þá ritum við Nú skoðum við skilgreininguna á því að fall hafi markgildi þegar x stefnir á óendanlegt.
Ef gildin nálgast eitthvert endanlegt gildi þegar eða nálgast graf línuna Í því tilviki er línan lárétt aðfella grafs (mynd 4.41). Til dæmis gildir fyrir fallið þar sem að línan er lárétt aðfella grafs fallsins
Mynd 4.41. (a) Þegar 𝑥→∞, verða gildi 𝑓 eins nálægt 𝐿. og óskað er. Línan 𝑦=𝐿 er lárétt aðfella fallsins 𝑓. (b) Þegar 𝑥→−∞, verða gildi 𝑓 eins nálægt 𝑀. og óskað er. Línan 𝑦=𝑀 er lárétt aðfella fallsins 𝑓.
Fall getur ekki farið yfir lóðfellu því grafið verður að stefna á óendanlegt gildi (eða úr að minnsta kosti einni átt þegar nálgast lóðfelluna. Fall getur hins vegar farið yfir lárétta aðfellu. Reyndar getur fall farið yfir lárétta aðfellu ótakmarkað oft. Til dæmis sker fallið sem sýnt er á mynd 4.42 láréttu aðfelluna óendanlega oft þegar það sveiflast umhverfis aðfelluna með sífellt minnkandi útslagi.
Mynd 4.42. Graf fallsins sker láréttu aðfelluna óendanlega oft.
Algebrulegu markgildisreglurnar og klemmureglan sem við kynntum í Inngangi að markgildum gilda einnig um markgildi þegar breytan stefnir á óendanlegt. Við sýnum hvernig nota má þessar reglur til að reikna nokkur slík markgildi.
Dæmi 4.21
Útreikningur markgilda þegar x stefnir á óendanlegt
Fyrir hvert eftirfarandi fall 𝑓, reiknið lim𝑥→∞𝑓(𝑥) og lim𝑥→−∞𝑓(𝑥). Ákvarðið láréttu aðfelluna eða aðfellurnar fyrir 𝑓.
𝑓(𝑥)=5−2𝑥2
𝑓(𝑥)=sin𝑥𝑥
𝑓(𝑥)=tan−1(𝑥)
Lausn
Með reiknireglum algebru fyrir markgildi fæst
Á sama hátt fæst
Því hefur fallið láréttu aðfelluna og nálgast þessa láréttu aðfellu þegar eins og sýnt er á eftirfarandi grafi.
Mynd 4.43Þetta fall nálgast lárétta aðfellu þegar
Þar sem fyrir öll fæst
fyrir öll Þar að auki, þar sem
getum við beitt klemmureglunni og ályktað að
Á sama hátt gildir
Því hefur láréttu aðfelluna og nálgast þessa láréttu aðfellu þegar eins og sýnt er á eftirfarandi grafi.
Mynd 4.44Þetta fall sker láréttu aðfelluna sína margsinnis.
Til að reikna lim𝑥→∞tan−1(𝑥) og lim𝑥→−∞tan−1(𝑥), skoðum við fyrst graf fallsins 𝑦=tan(𝑥) á bilinu (−𝜋/2,𝜋/2) , eins og sýnt er á eftirfarandi grafi.
Mynd 4.45 Graf fallsins tan𝑥 hefur lóðfellur við 𝑥=±𝜋2
Þar sem
af því leiðir að
Á sama hátt, þar sem
af því leiðir að
Af því leiðir að og eru láréttar aðfellur fallsins eins og sýnt er á grafinu hér á eftir.
Mynd 4.46. Þetta fall hefur tvær láréttar aðfellur.
Óendanleg markgildi þegar x stefnir á óendanlegt
Stundum verða gildi fallsins ótakmarkað stór þegar (eða þegar Í þessu tilviki ritum við (eða Hins vegar, ef gildi eru neikvæð en algildi þeirra verða ótakmarkað stór þegar (eða þegar ritum við (eða
Lítum til dæmis á fallið Eins og sést í töflu 4.3 og á mynd 4.47, gildir þegar að gildin verða ótakmarkað stór. Því er Þegar eru gildi hins vegar neikvæð en verða ótakmarkað stór að algildi. Þar af leiðandi er
𝑥 x
1 0 10
2 0 20
5 0 50
1 0 0 100
1 0 0 0 1000
𝑥 3 x 3
1 0 0 0 1000
8 0 0 0 8000
1 2 5 , 0 0 0 125,000
1 , 0 0 0 , 0 0 0 1,000,000
1 , 0 0 0 , 0 0 0 , 0 0 0 1,000,000,000
𝑥 x
− 1 0 −10
− 2 0 −20
− 5 0 −50
− 1 0 0 −100
− 1 0 0 0 −1000
𝑥 3 x 3
− 1 0 0 0 −1000
− 8 0 0 0 −8000
− 1 2 5 , 0 0 0 −125,000
− 1 , 0 0 0 , 0 0 0 −1,000,000
− 1 , 0 0 0 , 0 0 0 , 0 0 0 −1,000,000,000
Mynd 4.47. Fyrir þetta fall verða fallgildin ótakmörkuð þegar
Formlegar skilgreiningar
Áður notuðum við orðasamböndin eins nálægt og óskað er, eins stórt og óskað er, og nægilega stórt til að skilgreina óformlega markgildi þegar breytan stefnir á óendanlegt. Þótt þessi orðasambönd lýsi slíkum markgildum rétt eru þau ekki stærðfræðilega nákvæm. Hér eru formlegri skilgreiningar á markgildum þegar breytan stefnir á óendanlegt. Síðan skoðum við hvernig nota má þessar skilgreiningar til að sanna niðurstöður sem varða slík markgildi.
Mynd 4.48. Ef fall hefur markgildi þegar x stefnir á óendanlegt og þá gildir
Fyrr í þessum undirkafla notuðum við myndrænar vísbendingar á mynd 4.40 og tölulegar vísbendingar í töflu 4.2 til að álykta að Hér notum við formlega skilgreiningu á markgildi þegar x stefnir á óendanlegt til að sanna þessa niðurstöðu með ströngum stærðfræðilegum rökum.
Dæmi 4.22
Dæmi um endanlegt markgildi þegar x stefnir á óendanlegt
Notið formlega skilgreiningu á markgildi þegar x stefnir á óendanlegt til að sanna að
Lausn
Látum 𝜀>0. Látum 𝑁=1𝜀. Því gildir fyrir öll 𝑥>𝑁, að
Nú beinum við sjónum okkar að nákvæmari skilgreiningu á óendanlegu markgildi þegar x stefnir á óendanlegt.
Mynd 4.49. Ef fall hefur óendanlegt markgildi þegar x stefnir á óendanlegt og þá gildir
Áður notuðum við myndrænar vísbendingar (mynd 4.47) og tölulegar vísbendingar (tafla 4.3) til að álykta að Hér notum við formlegu skilgreininguna á óendanlegu markgildi þegar x stefnir á óendanlegt til að sanna þessa niðurstöðu.
Dæmi 4.23
Óendanlegt markgildi þegar x stefnir á óendanlegt
Notið formlegu skilgreininguna á óendanlegu markgildi þegar x stefnir á óendanlegt til að sanna að
Lausn
Látum 𝑀>0. Látum 𝑁=3√𝑀. Þá gildir fyrir öll 𝑥>𝑁, að
Því er
Endahegðun
Hegðun falls þegar nefnist endahegðun fallsins. Við hvorn enda fallsins getur það sýnt eina af eftirfarandi gerðum hegðunar:
Fallið nálgast lárétta aðfellu
Fyrir fallið gildir 𝑓(𝑥)→∞ eða 𝑓(𝑥)→−∞.
Fallið stefnir hvorki á endanlegt markgildi né á eða Í þessu tilviki getur fallið sýnt sveifluhegðun.
Við skulum hér skoða nokkra flokka falla og kanna mismunandi hegðun þeirra í óendanleikanum.
Endahegðun margliðufalla
Skoðum veldisfallið þar sem er jákvæð heiltala. Á myndum 4.50 og 4.51 sjáum við að
og
Mynd 4.50. Ef veldisfall hefur veldisvísi sem er slétt tala, gildir
Mynd 4.51. Ef veldisfall hefur veldisvísi sem er oddatala, gildir og
Með hliðsjón af þessum staðreyndum er ekki erfitt að reikna og þar sem er ótiltekinn fasti og er jákvæð heiltala. Ef er graf fengið með lóðréttri teygingu eða þjöppun á grafi og því
Ef er graf lóðrétt teygt eða þjappað og jafnframt speglað um -ásinn og því
Ef og í því tilviki er
Dæmi 4.24
Markgildi þegar x stefnir á óendanlegt fyrir veldisföll
Fyrir hvert fall reiknið og
𝑓(𝑥)=−5𝑥3
𝑓(𝑥)=2𝑥4
Lausn
Þar sem stuðullinn við 𝑥3 er −5, fæst graf fallsins 𝑓(𝑥)=−5𝑥3 með því að teygja graf fallsins 𝑦=𝑥3 lóðrétt og spegla það um 𝑥-ásinn. Því er lim𝑥→∞(−5𝑥3)=−∞ og lim𝑥→−∞(−5𝑥3)=∞.
Þar sem stuðullinn við 𝑥4 er 2, fæst graf fallsins 𝑓(𝑥)=2𝑥4 með því að teygja graf fallsins 𝑦=𝑥4. lóðrétt. Því er lim𝑥→∞2𝑥4=∞ og lim𝑥→−∞2𝑥4=∞.
Við skoðum nú hvernig nota má markgildi veldisfalla í óendanleika til að ákvarða fyrir sérhvert margliðufall Skoðum margliðufall
af stigi þannig að Með þáttun sjáum við að
Þegar nálgast allir liðirnir innan sviganna núll nema fyrsti liðurinn. Við ályktum að
Mynd 4.52. Endahegðun margliðu ákvarðast af hegðun liðarins með hæsta veldisvísinum.
𝑥 x
1 0 10
1 0 0 100
1 0 0 0 1000
𝑓 ( 𝑥 ) = 5 𝑥 3 − 3 𝑥 2 + 4 f ( x ) = 5 x 3 − 3 x 2 + 4
4 7 0 4 4704
4 , 9 7 0 , 0 0 4 4,970,004
4 , 9 9 7 , 0 0 0 , 0 0 4 4,997,000,004
𝑔 ( 𝑥 ) = 5 𝑥 3 g ( x ) = 5 x 3
5 0 0 0 5000
5 , 0 0 0 , 0 0 0 5,000,000
5 , 0 0 0 , 0 0 0 , 0 0 0 5,000,000,000
𝑥 x
− 1 0 −10
− 1 0 0 −100
− 1 0 0 0 −1000
𝑓 ( 𝑥 ) = 5 𝑥 3 − 3 𝑥 2 + 4 f ( x ) = 5 x 3 − 3 x 2 + 4
− 5 2 9 6 −5296
− 5 , 0 2 9 , 9 9 6 −5,029,996
− 5 , 0 0 2 , 9 9 9 , 9 9 6 −5,002,999,996
𝑔 ( 𝑥 ) = 5 𝑥 3 g ( x ) = 5 x 3
− 5 0 0 0 −5000
− 5 , 0 0 0 , 0 0 0 −5,000,000
− 5 , 0 0 0 , 0 0 0 , 0 0 0 −5,000,000,000
Hegðun algebrufalla við óendanleikann
Endahegðun ræðra falla og falla sem fela í sér rætur er nokkru flóknari en endahegðun margliðufalla. Í dæmi 4.25 sýnum við að markgildi ræðs falls í óendanleika ráðast af sambandinu milli stigs teljarans og stigs nefnarans. Til að reikna markgildi ræðs falls í óendanleika deilum við teljaranum og nefnaranum með hæsta veldi sem kemur fyrir í nefnaranum. Þannig kemur í ljós hvaða liður í stæðunni ræður hegðun fallsins fyrir stór algildi
Dæmi 4.25
Ákvörðun á hegðun ræðra falla í óendanleika
Ákvarðið fyrir hvert eftirfarandi fall markgildin þegar 𝑥→∞ og 𝑥→−∞. Notið síðan þessar upplýsingar til að lýsa endahegðun fallsins.
(Athugið: Teljari og nefnari eru af sama stigi.)
(Athugið: Stig teljarans er lægra en stig nefnarans.)
(Athugið: Stig teljarans er hærra en stig nefnarans.)
Lausn
Hæsta veldi 𝑥 í nefnaranum er 𝑥. Með því að deila teljaranum og nefnaranum með 𝑥 og beita reiknireglum algebrunnar um markgildi sjáum við að
Þar sem lim𝑥→±∞𝑓(𝑥)=32, vitum við að 𝑦=32 er lárétt aðfella fallsins, eins og sýnt er á eftirfarandi grafi.
Mynd 4.53 Graf þessa ræðafalls nálgast lárétta aðfellu þegar 𝑥→±∞.
Þar sem hæsta veldi 𝑥 sem kemur fyrir í nefnaranum er 𝑥3, deilum við teljaranum og nefnaranum með 𝑥3. Að því loknu beitum við reiknireglum algebrunnar um markgildi og fáum
Því he 𝑓 ur f lárétta aðfellu 𝑦=0 eins og sýnt er á eftirfarandi grafi.
Mynd 4.54 Graf þessa ræðafalls nálgast láréttu aðfelluna 𝑦=0 þegar 𝑥→±∞.
Með því að deila teljaranum og nefnaranum með fæst
Þegar stefnir nefnarinn á Þegar stefnir teljarinn á Þegar stefnir teljarinn á Því er en eins og sýnt er á eftirfarandi mynd.
Mynd 4.55Þegar gildir Þegar gildir
Áður en lengra er haldið skulum við skoða graf fallsins sem sýnt er á mynd 4.56. Þegar og virðist graf fallsins nánast línulegt. Þótt sé vissulega ekki línulegt fall könnum við nú hvers vegna graf fallsins virðist nálgast línulegt fall. Fyrst getum við með langdeilingu margliða ritað
Þar sem þegar ályktum við að
Því nálgast graf línuna þegar Þessi lína nefnist skáfella fyrir (Mynd 4.56).
Mynd 4.56. Graf ræðfallsins nálgast skáfelluna
Við getum tekið saman niðurstöður dæmis 4.25 og dregið af þeim eftirfarandi ályktun um hegðun ræðra falla í endum. Lítum á rætt fall
þar sem
Ef stig teljarans er hið sama og stig nefnarans (𝑛=𝑚), þá he 𝑓 ur f láréttu aðfelluna 𝑦=𝑎𝑛/𝑏𝑚 þegar 𝑥→±∞.
Ef stig teljarans er lægra en stig nefnarans (𝑛<𝑚), þá he 𝑓 ur f láréttu aðfelluna 𝑦=0 þegar 𝑥→±∞.
Ef stig teljarans er hærra en stig nefnarans (𝑛>𝑚), þá he 𝑓 ur f enga lárétta aðfellu. Hvort markgildi um sig, þegar x stefnir á óendanlegt, er annaðhvort jákvæður eða neikvæður óendanleiki, eftir formerkjum forystuliðanna. Með langri deilingu má auk þess umrita fallið sem
𝑓(𝑥)=𝑝(𝑥)𝑞(𝑥)=𝑔(𝑥)+𝑟(𝑥)𝑞(𝑥),
þar sem stig 𝑟(𝑥) er lægra en stig 𝑞(𝑥). Þar af leiðandi gildir lim𝑥→±∞𝑟(𝑥)/𝑞(𝑥)=0. Gildi [𝑓(𝑥)−𝑔(𝑥)] nálgast því núll þegar 𝑥→±∞. Ef stig 𝑝(𝑥) er nákvæmlega einu hærra en stig 𝑞(𝑥) (𝑛=𝑚+1), er fallið 𝑔(𝑥) línulegt fall. Í þessu tilviki köllum við 𝑔(𝑥) skáfellu. Skoðum nú hegðun falla sem fela í sér rót þegar breytan stefnir á óendanlegt.
Dæmi 4.26
Ákvörðun á hegðun falls sem inniheldur rót þegar breytan stefnir á óendanlegt
Finnið markgildin þegar og fyrir og lýsið endahegðun fallsins
Lausn
Notum sömu aðferð og við notuðum fyrir ræð föll: deilum teljara og nefnara með veldi af 𝑥. Til að ákvarða viðeigandi veldi af 𝑥, skoðum stæðuna √4𝑥2+5 í nefnaranum. Þar sem
fyrir stór gildi 𝑥 kemur 𝑥 í raun aðeins fyrir í fyrsta veldi í nefnaranum. Því deilum við bæði teljarann og nefnarann með |𝑥|. Síðan notum við þá staðreynd að |𝑥|=𝑥 fyrir 𝑥>0,|𝑥|=−𝑥 fyrir 𝑥<0, og |𝑥|=√𝑥2 fyrir öll 𝑥, og reiknum markgildin á eftirfarandi hátt:
Þar af leiðandi nálgast 𝑓(𝑥) láréttu aðfelluna 𝑦=32 þegar 𝑥→∞ og láréttu aðfelluna 𝑦=−32 þegar 𝑥→−∞ , eins og sýnt er á eftirfarandi grafi.
Mynd 4.57. Þetta fall hefur tvær láréttar aðfellur og graf þess sker aðra þeirra.
Ákvörðun á hegðun torræðra falla þegar breytan stefnir á óendanlegt
Grunnhornaföllin sex eru lotubundin og nálgast ekki endanlegt markgildi þegar Til dæmis sveiflast á milli (mynd 4.58). Tangensfallið með breytunni hefur óendanlega margar lóðfellur þegar nálgast því hvorki endanlegt markgildi né þegar , eins og sýnt er á mynd 4.59.
Mynd 4.58. Fallið sveiflast á milli þegar
Mynd 4.59. Fallið nálgast ekki markgildi og nálgast ekki þegar
Minnumst þess að fyrir sérhverja grunntölu er fallið vísisfall með skilgreiningarmengið og myndmengið Ef er vaxandi á Ef er minnkandi á Fyrir náttúrulega vísisfallið þar sem Því er vaxandi á og hefur myndmengið Vísisfallið stefnir á þegar og stefnir á þegar , eins og sýnt er í töflu 4.5 og á mynd 4.60.
𝑥 x
− 5 −5
− 2 −2
0 0
2 2
5 5
𝑒 𝑥 e x
0 . 0 0 6 7 4 0.00674
0 . 1 3 5 0.135
1 1
7 . 3 8 9 7.389
1 4 8 . 4 1 3 148.413
Mynd 4.60. Vísisfallið stefnir á núll þegar og stefnir á þegar
Rifjum upp að náttúrulega lografallið er andhverfa náttúrulega vísisfallsins Því er skilgreiningarmengi jafnt og myndmengið er Graf er spegilmynd grafs um línuna Þar af leiðandi gildir þegar og þegar , eins og sýnt er á mynd 4.61 og í töflu 4.6.
𝑥 x
0 . 0 1 0.01
0 . 1 0.1
1 1
1 0 10
1 0 0 100
l n ( 𝑥 ) ln ( x )
− 4 . 6 0 5 −4.605
− 2 . 3 0 3 −2.303
0 0
2 . 3 0 3 2.303
4 . 6 0 5 4.605
Mynd 4.61. Náttúrulega lografallið nálgast ∞ þegar 𝑥→∞.
Dæmi 4.27
Ákvörðun á hegðun torræðs falls þegar breytan stefnir á óendanlegt
Finnið markgildin þegar og fyrir og lýsið endahegðun
Lausn
Til að finna markgildið þegar 𝑥→∞, deilum við teljara og nefnara með 𝑒𝑥:
Við ályktum að og graf nálgist láréttu aðfelluna þegar Til að finna markgildið þegar notum við þá staðreynd að þegar og ályktum að og því nálgast graf f láréttu aðfelluna þegar
Leiðbeiningar um teikningu grafs falls
Við höfum nú yfir að ráða nægilegum greiningaraðferðum til að teikna gröf margs konar algebrufalla og torræðra falla. Áður en við sýnum hvernig teikna má gröf tiltekinna falla skulum við skoða almenna aðferð sem beita má við teikningu grafs hvaða falls sem er.
Nú skulum við nota þessa aðferð til að teikna gröf nokkurra ólíkra falla. Við byrjum á því að teikna graf margliðufalls.
Dæmi 4.28
Að teikna graf margliðu
Teiknið graf fallsins 𝑓(𝑥)=(𝑥−1)2(𝑥+2).
Lausn
Þar sem er margliða er skilgreiningarmengið mengi allra rauntalna.
Við fáum Því er -skurðpunkturinn Til að finna -skurðpunktana þurfum við að leysa jöfnuna sem gefur okkur -skurðpunktana og
Við þurfum að meta endahegðun 𝑓. Þegar 𝑥→∞,(𝑥−1)2→∞ og (𝑥+2)→∞. Því er lim𝑥→∞𝑓(𝑥)=∞. Þegar 𝑥→−∞,(𝑥−1)2→∞ og (𝑥+2)→−∞. Því er lim𝑥→−∞𝑓(𝑥)=−∞. Til að 𝑓, á enn frekari upplýsingar um endahegðun f getum við margfaldað saman þætti 𝑓. Þegar það er gert sjáum við að
Þar sem forystuliður er ályktum við að hegði sér eins og þegar
Skref 4. Þar sem er margliðufall hefur það engar lóðfellur.
Skre 𝑓 5. Fyrsta afleiða f er
Því he 𝑓 ur f tvo stöðupunkta: 𝑥=1,−1. Skiptið bilinu (−∞,∞) í þrjú minni bil: (−∞,−1),(−1,1), og (1,∞). Veljið síðan prófunarpunktana 𝑥=−2,𝑥=0, og 𝑥=2 úr þessum bilum og ákvarðið formerki 𝑓′(𝑥) í hverjum þessara prófunarpunkta, eins og sýnt er í eftirfarandi töflu.
Bil
Prófunarpunktur
Formerki afleiðu f ′ ( x ) = 3 x2 − 3 = 3 ( x − 1 ) ( x + 1 )
Af töflunni sjáum við að hefur staðbundið hágildi í og staðbundið lággildi í Með því að reikna gildi í þessum tveimur punktum komumst við að því að staðbundna hágildið er og staðbundna lággildið er
Skref 6. Önnur afleiða er
Önnur afleiðan er núll í 𝑥=0. Til að ákvarða kúpni 𝑓, þarf því að skipta bilinu (−∞,∞) í minni bilin (−∞,0) og (0,∞), og velja prófunarpunkta 𝑥=−1 og 𝑥=1 til að ákvarða kúpni 𝑓 á hverju þessara minni bila, eins og sýnt er í eftirfarandi töflu.
Bil
Prófunarpunktur
Formerki 𝑓 ″ ( 𝑥 ) = 6 𝑥 f ″ ( x ) = 6 x
Niðurstaða
( − ∞ , 0 )
𝑥 = − 1 x = −1
− −
f er hvelft.
( 0 , ∞ ) ( 0 , ∞ )
𝑥 = 1 x = 1
+ +
f er kúpt.
Við tökum eftir að upplýsingarnar í töflunni hér á undan staðfesta þá niðurstöðu úr skrefi að hefur staðbundið hágildi í og staðbundið lággildi í Auk þess staðfesta upplýsingarnar úr skrefi —þ.e. að hefur staðbundið hágildi í og staðbundið lággildi í og í þessum punktum—ásamt þeirri staðreynd að skiptir aðeins um formerki í niðurstöðurnar úr skrefi um kúpni
Þegar þessar upplýsingar eru teknar saman fæst grafið af sem sýnt er á eftirfarandi mynd.
Dæmi 4.29
Teikning grafs ræðs falls
Teiknið graf fallsins 𝑓(𝑥)=𝑥2(1−𝑥2).
Lausn
Skre 𝑓 1. Fallið f er skilgreint þegar nefnarinn er ekki núll. Því er skilgreiningarmengið mengi allra rauntalna 𝑥 nema 𝑥=±1.
Skref 2. Finnið skurðpunktana. Ef þá er og því er skurðpunktur. Ef þá er sem leiðir af sér að Því er eini skurðpunkturinn.
Skre 𝑓 3. Reiknið markgildin þegar x stefnir á óendanlegt. Þar sem f er rætt fall skal deila teljaranum og nefnaranum með hæsta veldinu í nefnaranum: 𝑥2. Við fáum
Því hefur lárétta aðfellu þegar og
4. skref. Til að ákvarða hvort hafi einhverjar lóðfellur athugum við fyrst hvort nefnarinn hafi einhverjar núllstöðvar. Við sjáum að nefnarinn er núll þegar Til að ákvarða hvort línurnar eða séu lóðfellur reiknum við og Með því að skoða hvert einhliða markgildi þegar sjáum við að
Þegar við skoðum hvert einhliða markgildi um sig þegar 𝑥→−1, komumst við einnig að eftirfarandi:
Skref 5. Reiknið fyrstu afleiðuna:
Stöðupunktar eru þeir punktar þar sem eða er óskilgreint. Við sjáum að þegar Afleiðan er skilgreind alls staðar á skilgreiningarmengi Hins vegar tilheyra gildin ekki skilgreiningarmengi Til þess að ákvarða hvar er vaxandi og hvar er minnkandi skiptum við bilinu í fjögur minni bil: og og veljum prófunarpunkt á hverju bili til að ákvarða formerki á hverju þessara bila. Gildin og henta vel sem prófunarpunktar, eins og sýnt er í eftirfarandi töflu.
Af þessari greiningu ályktum við að hafi staðbundið lággildi í en ekkert staðbundið hágildi.
Skref 6. Reiknið aðra afleiðu:
Til að ákvarða bilin þar sem er kúpt og þar sem er hvelft þurfum við fyrst að finna alla punkta þar sem eða er óskilgreint. Þar sem teljarinn fyrir sérhvert er aldrei núll. Auk þess er skilgreint fyrir sérhvert í skilgreiningarmengi Eins og áður hefur komið fram eru ekki í skilgreiningarmengi Til að ákvarða kúpni skiptum við því bilinu í smærri bilin þrjú og og veljum prófunarpunkt á hverju þessara bila til að kanna formerki Gildin og eru mögulegir prófunarpunktar, eins og sýnt er í eftirfarandi töflu.
Þegar allar þessar upplýsingar eru teknar saman 𝑓 áum við gra 𝑓 f sem sýnt er hér að neðan. Athugið að þótt kúpni f breytist við 𝑥=−1 og 𝑥=1, er hvorugur þessara punkta beygjuskilapunktur, þar sem 𝑓 er hvorki samfellt í 𝑥=−1 né 𝑥=1.
Dæmi 4.30
Graf ræðs falls með skáfellu
Teiknið graf fallsins 𝑓(𝑥)=𝑥2(𝑥−1)
Lausn
Skilgreiningarmengi er mengi allra rauntalna nema
Finnið skurðpunktana. Við sjáum að þegar og því er eini skurðpunkturinn.
Reiknið markgildin þegar x stefnir á óendanlegt. Þar sem stig teljarans er einum hærra en stig nefnarans, hlýtur að hafa skáfellu. Til að finna skáfelluna skal nota langdeilingu margliða til að rita
Þar sem þegar nálgast línuna þegar Línan er skáfella fyrir
Skref 4. Til að athuga hvort lóðfellur séu til staðar skuluð þið kanna hvar nefnarinn er núll. Hér er nefnarinn núll þegar 𝑥=1. Þegar við skoðum bæði einhliða markgildin þegar 𝑥→1, sjáum við að
Því er 𝑥=1 lóð 𝑓 ella og við höfum ákvarðað hegðun f þegar 𝑥 stefnir á 1 annars vegar frá hægri og hins vegar frá vinstri.
Skref 5. Reiknið fyrstu afleiðuna:
Við höfum þegar Því eru og stöðupunktar. Þar sem er óskilgreint í þurfum við að skipta bilinu í smærri bilin og og velja prófunarpunkt úr hverju bili til að ákvarða formerki á hverju þessara smærri bila. Látum til dæmis og vera prófunarpunktana sem sýndir eru í eftirfarandi töflu.
Bil
Prófunarpunktur
Formerki f ′ ( x ) = x2 − 2 x/( x − 1 ) 2 = x ( x − 2 )/( x − 1 ) 2
Niðurstaða
( − ∞ , 0 )
𝑥 = − 1 x = −1
( − ) ( − ) / + = + ( − ) ( − ) / + = +
f er vaxandi.
( 0 , 1 ) ( 0 , 1 )
𝑥 = x =
( + ) ( − ) / + = − ( + ) ( − ) / + = −
f er minnkandi.
( 1 , 2 ) ( 1 , 2 )
𝑥 = x =
( + ) ( − ) / + = − ( + ) ( − ) / + = −
f er minnkandi.
( 2 , ∞ ) ( 2 , ∞ )
𝑥 = 3 x = 3
( + ) ( + ) / + = + ( + ) ( + ) / + = +
f er vaxandi.
Af þessari töflu sjáum við að 𝑓 hefur staðbundið hágildi í 𝑥=0 og staðbundið lággildi í 𝑥=2. Staðbundið hágildi 𝑓 er 𝑓(0)=0 og staðbundið lággildi 𝑓 er 𝑓(2)=4. Því eru (0,0) og (2,4) mikilvægir punktar á grafinu.
Skref 6. Reiknið aðra afleiðuna:
Við sjáum að er aldrei núll né óskilgreint fyrir í skilgreiningarmengi Þar sem er óskilgreint þegar nægir okkur til að kanna kúpnina að skipta bilinu í tvö minni bilin og og velja prófunarpunkt úr hvoru bili til að ákvarða formerki á hvoru þessara bila. Gildin og koma til greina sem prófunarpunktar, eins og sýnt er í eftirfarandi töflu.
Bil
Prófunarpunktur
Formerki 𝑓 ″ ( 𝑥 ) = 2 ( 𝑥 − 1 ) 3 f ″ ( x ) = 2/( x − 1 ) 3
Niðurstaða
( − ∞ , 1 )
𝑥 = 0 x = 0
+ / − = − + / − = −
f er hvelft.
( 1 , ∞ ) ( 1 , ∞ )
𝑥 = 2 x = 2
+ / + = + + / + = +
f er kúpt.
Með hliðsjón af þessum upplýsingum fáum við eftirfarandi graf fallsins 𝑓.
Dæmi 4.31
Graf falls með broddpunkti teiknað
Teiknið graf af
Lausn
Þar sem teningsrótarfallið er skilgreint fyrir allar rauntölur og er skilgreiningarmengi mengi allra rauntalna.
Til að finna 𝑦-skurðpunktinn reiknum við 𝑓(0). Þar sem 𝑓(0)=1, er 𝑦-skurðpunkturinn (0,1). Til að finna 𝑥-skurðpunktinn leysum við (𝑥−1)2/3=0. Lausn þessarar jöfnu er 𝑥=1, og því er 𝑥-skurðpunkturinn (1,0).
Þar sem verða fallgildi þess ótakmörkuð þegar og
Fallið hefur engar lóðfellur.
Til að ákvarða hvar er vaxandi eða minnkandi skal reikna Við fáum
Þetta fall er hvergi núll en það er óskilgreint þegar 𝑥=1. Því er eini stöðupunkturinn 𝑥=1. Skiptið bilinu (−∞,∞) í smærri bilin (−∞,1) og (1,∞), og veljið einn prófunarpunkt á hvoru bili til að ákvarða formerki 𝑓′(𝑥) á hvoru þessara bila. Látum 𝑥=0 og 𝑥=2 vera prófunarpunktana, eins og sýnt er í eftirfarandi töflu.
Bil
Prófunarpunktur
Formerki 𝑓 ′ ( 𝑥 ) = 2 3 ( 𝑥 − 1 ) f ′ ( x ) = ( x − 1 )
Niðurstaða
( − ∞ , 1 )
𝑥 = 0 x = 0
+ / − = − + / − = −
f er minnkandi.
( 1 , ∞ ) ( 1 , ∞ )
𝑥 = 2 x = 2
+ / + = + + / + = +
f er vaxandi.
Við ályktum að hafi staðbundið lággildi í Þegar er reiknað í kemur í ljós að gildi í staðbundna lággildinu er núll. Athugið að er óskilgreint. Til að ákvarða hegðun fallsins í þessum stöðupunkti þurfum við því að skoða Þegar einhliða markgildin eru skoðuð fæst
Því he 𝑓 ur f broddpunkt í 𝑥=1.
Skref 6: Til að ákvarða kúpni reiknum við aðra afleiðu
Við komumst að því að er ekki núll fyrir neitt en er óskilgreint þegar Skiptum því bilinu í minni bilin og og veljum prófunarpunkta til að ákvarða formerki á hverju þessara bila. Eins og áður látum við og vera prófunarpunkta eins og sýnt er í eftirfarandi töflu.
Bil
Prófunarpunktur
Formerki f ″ ( x ) = − ( x − 1 )
Niðurstaða
( − ∞ , 1 )
𝑥 = 0 x = 0
− / + = − − / + = −
f er hvelft.
( 1 , ∞ ) ( 1 , ∞ )
𝑥 = 2 x = 2
− / + = − − / + = −
f er hvelft.
Af þessari töflu ályktum við að 𝑓 sé hvelft alls staðar þar sem það er skilgreint. Þegar allar þessar upplýsingar eru teknar saman fáum við eftirfarandi graf fallsins 𝑓.
Æfingar í kafla 4.6
Skoðið gröfin í eftirfarandi æfingum. Finnið hvar lóðfellurnar liggja.
251.
252.
253.
254.
255.
Ákvarðið fyrir hvert eftirfarandi fall hvort lóðfella sé við Rökstyðjið svarið án þess að nota reiknivél til að teikna graf.
256.
𝑓(𝑥)=𝑥+1𝑥2+5𝑥+4,𝑎=−1
257.
𝑓(𝑥)=𝑥𝑥−2,𝑎=2
258.
𝑓(𝑥)=(𝑥+2)3/2,𝑎=−2
259.
𝑓(𝑥)=(𝑥−1)−1/3,𝑎=1
260.
𝑓(𝑥)=1+𝑥−2/5,𝑎=1
Í eftirfarandi æfingum skal reikna markgildið.
261.
lim𝑥→∞13𝑥+6
262.
lim𝑥→∞2𝑥−54𝑥
263.
lim𝑥→∞𝑥2−2𝑥+5𝑥+2
264.
lim𝑥→−∞3𝑥3−2𝑥𝑥2+2𝑥+8
265.
lim𝑥→−∞𝑥4−4𝑥3+12−2𝑥2−7𝑥4
266.
lim𝑥→∞3𝑥√𝑥2+1
267.
lim𝑥→−∞√4𝑥2−1𝑥+2
268.
lim𝑥→∞4𝑥√𝑥2−1
269.
lim𝑥→−∞4𝑥√𝑥2−1
270.
lim𝑥→∞2√𝑥𝑥−√𝑥+1
Finnið láréttu aðfellurnar og lóðfellurnar í eftirfarandi æfingum.
271.
𝑓(𝑥)=𝑥−9𝑥
272.
𝑓(𝑥)=11−𝑥2
273.
𝑓(𝑥)=𝑥34−𝑥2
274.
𝑓(𝑥)=𝑥2+3𝑥2+1
275.
𝑓(𝑥)=sin(𝑥)sin(2𝑥)
276.
𝑓(𝑥)=cos𝑥+cos(3𝑥)+cos(5𝑥)
277.
𝑓(𝑥)=𝑥sin(𝑥)𝑥2−1
278.
𝑓(𝑥)=𝑥sin(𝑥)
279.
𝑓(𝑥)=1𝑥3+𝑥2
280.
𝑓(𝑥)=1𝑥−1−2𝑥
281.
𝑓(𝑥)=𝑥3+1𝑥3−1
282.
𝑓(𝑥)=sin𝑥+cos𝑥sin𝑥−cos𝑥
283.
𝑓(𝑥)=𝑥−sin𝑥
284.
𝑓(𝑥)=1𝑥−√𝑥
Í eftirfarandi æfingum skal setja fram fall sem hefur gefnar aðfellur.
285.
og
286.
og
287.
𝑦=4,𝑥=−1
288.
𝑥=0
Í eftirfarandi æfingum skal teikna graf fallsins með grafískri reiknivél í glugganum og áætla láréttu aðfelluna eða markgildið. Reiknið síðan nákvæmt gildi láréttu aðfellunnar eða markgildisins.
289.
[T]𝑓(𝑥)=1𝑥+10
290.
[T]𝑓(𝑥)=𝑥+1𝑥2+7𝑥+6
291.
[T]lim𝑥→−∞𝑥2+10𝑥+25
292.
[T]lim𝑥→−∞𝑥+2𝑥2+7𝑥+6
293.
[T]lim𝑥→∞3𝑥+2𝑥+5
Í eftirfarandi æfingum skuluð þið teikna gröf fallanna án þess að nota reiknivél. Gætið þess að taka eftir öllum mikilvægum einkennum grafanna: staðbundnum hágildum og lággildum, beygjuskilapunktum og hegðun við aðfellur.
294.
𝑦=3𝑥2+2𝑥+4
295.
𝑦=𝑥3−3𝑥2+4
296.
𝑦=2𝑥+1𝑥2+6𝑥+5
297.
𝑦=𝑥3+4𝑥2+3𝑥3𝑥+9
298.
𝑦=𝑥2+𝑥−2𝑥2−3𝑥−4
299.
𝑦=√𝑥2−5𝑥+4
300.
𝑦=2𝑥√16−𝑥2
301.
á
302.
𝑦 =√𝑥2+2𝑥+1
303.
𝑦=𝑥tan𝑥,𝑥=[−𝜋,𝜋]
304.
𝑦=𝑥ln(𝑥),𝑥>0
305.
𝑦=𝑥2sin(𝑥),𝑥=[−2𝜋,2𝜋]
306.
Til þess að hafi lárétta aðfellu við þarf ákveðið samband að gilda milli margliðanna og . Hvert er sambandið?
307.
Til þess að hafi lóðfellu við þarf ákveðið samband að gilda milli margliðanna og Hvert er innbyrðis samband þeirra?
308.
Ef hefur aðfellur við og hvaða aðfellur hefur þá ?
309.
Bæði og hafa aðfellur við og Hver er augljósasti munurinn á þessum tveimur föllum?
310.
Satt eða ósatt: Sérhvert hlutfall tveggja margliða hefur lóðfellur.