3.3.1 Setja fram fastaregluna, regluna um fastamargfeldi og veldisregluna.
3.3.2 Beita summu- og mismunareglunum til að taka saman afleiður.
3.3.3 Nota margfeldisregluna til að finna afleiðu af margfeldi falla.
3.3.4 Nota deiliregluna til að finna afleiðu af kvóta falla.
3.3.5 Útvíkka veldisregluna þannig að hún nái til falla með neikvæða veldisvísa.
3.3.6 Beita deildunarreglunum saman til að finna afleiðu margliðufalls eða ræðs falls.
Það getur verið tímafrekt og jafnvel nokkuð krefjandi að finna afleiðu út frá skilgreiningu hennar. Við fundum til dæmis áður með því að margfalda stæðu með samokastæðu áður en markgildið var reiknað. Svipuð aðferð mætti nota til að reikna út frá skilgreiningunni, en hún yrði flóknari. Í þessum undirkafla leiðum við út deildunarreglur sem gera slíka útreikninga óþarfa. Við byrjum á grunnreglunum.
Grunnreglurnar
Föllin og , þar sem er jákvæð heiltala, eru byggingareiningar allra margliða og ræðra falla. Til þess að deilda margliður og ræð föll á skilvirkan hátt án þess að nota markgildisskilgreiningu afleiðunnar þurfum við fyrst að leiða út deildunarreglur fyrir þessi grunnföll.
Fastareglan
Fyrst notum við markgildisskilgreininguna til að finna afleiðu fastafallsins Þar sem bæði og fæst eftirfarandi niðurstaða:
Reglan um deildun fastafalla nefnist fastareglan. Samkvæmt henni er afleiða fastafalls núll. Graf fastafalls er lárétt lína og hallatala þess, eða breytingarhraði, er því Reglan er sett formlega fram í eftirfarandi setningu.
Dæmi 3.17
Beiting fastareglunnar
Finnið afleiðu
Lausn
Hér er reglunni einfaldlega beitt í einu skrefi:
Veldisreglan
Við höfum sýnt að
Nú má greina mynstur í afleiðum á forminu Við höldum áfram að leiða út deildunarreglur fyrir veldisföllin þar sem er jákvæð heiltala. Áður en almenna reglan er sett fram og sönnuð skoðum við jákvæð heiltöluveldi og byrjum á dæminu Aðferðin í dæminu er í meginatriðum sú sama og notuð er í almennu sönnuninni.
Dæmi 3.18
Deildun x 3
Finnið
Lausn
Sama aðferð má nota til að finna afleiðu falls á almenna forminu . Þótt varasamt sé að draga almenna ályktun af einu dæmi gefur afleiða vísbendingu um regluna: Veldisvísir verður stuðull við í afleiðunni og veldisvísir lækkar um 1. Í eftirfarandi setningu kemur fram að veldisreglan gildi um öll jákvæð heiltöluveldi Síðar verður reglan útvíkkuð fyrst til neikvæðra heiltöluvelda og síðan til ræðra velda og loks til almennra velda Reglan gildir þó ekki þegar fasti er hafinn í breytilegt veldi, eins og í
Sönnun
Ef , þar sem er jákvæð heiltala, þá gildir
sjáum við að
Því næst deilum við báðum hliðum með h:
Því gildir
Að lokum fæst
□
Dæmi 3.19
Beiting veldisreglunnar
Finnið afleiðu fallsins með því að beita veldisreglunni.
Lausn
Þegar 𝑛=10, er sett í veldisregluna fæst
Summureglan, mismunareglan og reglan um fastamargfeldi
Næst leiðum við út reglur um afleiður summa, mismuna og fastamargfelda falla. Reglurnar auðvelda deildun þegar föll eru lögð saman, þau dregin hvort frá öðru eða margfölduð með fasta. Þær eru teknar saman í eftirfarandi setningu.
Sönnun
Hér færum við aðeins sönnun summureglunnar. Hinar reglurnar eru sannaðar með svipuðum hætti.
Látum og vera deildanleg föll og setjum Samkvæmt markgildisskilgreiningu afleiðunnar fæst
Þegar og eru sett inn fæst
Eftir umröðun og flokkun liðanna fæst
Með summureglu markgilda og skilgreiningu afleiðunnar fæst
□
Dæmi 3.20
Beiting reglunnar um fastamargfeldi
Finnið afleiðu og berið hana saman við afleiðu
Lausn
Við beitum veldisreglunni beint:
Þar sem afleiða 𝑓(𝑥)=𝑥2 er 𝑓′(𝑥)=2𝑥, er afleiða 𝑔(𝑥) þreföld afleiða 𝑓(𝑥). Sambandið er sýnt á mynd 3.18.
Mynd 3.18. Afleiða g ( x ) er 3 sinnum afleiða f ( x ) .
Dæmi 3.21
Beiting grunnreglna um afleiður
Finnið afleiðu fallsins 𝑓(𝑥)=2𝑥5+7.
Lausn
Fyrst beitum við summureglunni, síðan reglunni um fastamargfeldi og loks veldisreglunni. Leibniz-táknun er notuð í allri lausninni til að gera röð aðgerðanna skýra:
Dæmi 3.22
Ákvörðun jöfnu snertils
Finnið jöfnu snertils við graf 𝑓(𝑥)=𝑥2−4𝑥+6 þegar 𝑥=1.
Lausn
Til þess að ákvarða jöfnu snertilsins þarf punkt og hallatölu. Punkturinn fæst með því að reikna
Þannig fæst punkturinn (1,3). Hallatala snertilsins þegar x = 1 er 𝑓′(1), og því þarf fyrst að finna 𝑓′(𝑥). Samkvæmt skilgreiningu afleiðu fæst
Því er hallatala snertilsins 𝑓′(1)=−2. Punkthallaformið gefur þá eftirfarandi jöfnu snertilsins:
Þegar jafnan er sett á hallaskurðarform fæst
Margfeldisreglan
Að grunnreglunum loknum snúum við okkur að flóknari deildunarreglum. Sú fyrsta fjallar um afleiðu margfeldis tveggja falla. Af summu- og mismunareglunum mætti ætla að afleiða margfeldis væri margfeldi afleiðnanna, en svo er ekki. Skoðum fallið en afleiða þess er , ekki
Sönnun
Gerum ráð fyrir að og séu deildanleg föll. Í sönnuninni nýtum við að deildanleiki hefur samfelldni í för með sér. Þar af leiðandi gildir að
Þegar markgildisskilgreiningu afleiðunnar er beitt á fæst
Með því að leggja við og draga frá í teljaranum fæst
Þegar kvótanum hefur verið skipt upp og summureglu markgilda beitt fæst
Eftir umröðun fæst
Með samfelldni skilgreiningum afleiðna og og reiknireglum markgilda fæst margfeldisreglan:
□
Dæmi 3.23
Beiting margfeldisreglunnar á föll í tilteknum punkti
Fyrir fallið skal nota margfeldisregluna til að finna þegar og
Lausn
Þar sem og því
Dæmi 3.24
Beiting margfeldisreglunnar á margfeldi tvíliða
Fyrir finnið með því að beita margfeldisreglunni. Sannreynið niðurstöðuna með því að finna fyrst margfeldið og deilda það síðan.
Lausn
Ef 𝑓(𝑥)=𝑥2+2 og 𝑔(𝑥)=3𝑥3−5𝑥, þá er 𝑓′(𝑥)=2𝑥 og 𝑔′(𝑥)=9𝑥2−5. Því fæst
Eftir einföldun fæst
Til að sannreyna þetta sjáum við að og þar af leiðandi
Deilireglan
Að lokinni umfjöllun um margfeldisregluna skoðum við deildun kvóta falla. Afleiða kvóta er ekki kvóti afleiðnanna. Samkvæmt eftirfarandi setningu er hún mismunur tveggja margfelda: afleiða teljarans sinnum nefnarinn að frádreginni afleiðu nefnarans sinnum teljarinn. Mismuninum er síðan deilt með öðru veldi nefnarans. Til þess að sjá hvers vegna ekki má einfaldlega taka kvóta afleiðnanna skulum við hafa í huga að
Sönnun deilireglunnar svipar mjög til sönnunar margfeldisreglunnar og er því sleppt. Í næsta dæmi beitum við reglunni til að finna afleiðu.
Dæmi 3.25
Beiting deilireglunnar
Notið deiliregluna til að finna afleiðu
Lausn
Látum 𝑓(𝑥)=5𝑥2 og 𝑔(𝑥)=4𝑥+3. Þá er 𝑓′(𝑥)=10𝑥 og 𝑔′(𝑥)=4. Þegar þetta er sett inn í deiliregluna fæst
Með einföldun fæst
Nú er unnt að nota deiliregluna til að útvíkka veldisregluna og finna afleiður falla á forminu þar sem er neikvæð heiltala.
Sönnun
Ef er neikvæð heiltala má setja þannig að n sé jákvæð heiltala og Fyrir sérhverja jákvæða heiltölu má því beita deilireglunni með og Þá er og svo að
Eftir einföldun fæst
Þar sem fæst að lokum með innsetningu
□
Dæmi 3.26
Notkun útvíkkuðu veldisreglunnar
Finnið
Lausn
Þegar 𝑘=−4, er sett í útvíkkuðu veldisregluna fæst
Dæmi 3.27
Notkun útvíkkuðu veldisreglunnar og reglunnar um fastamargfeldi
Notið útvíkkuðu veldisregluna og regluna um fastamargfeldi til að finna afleiðu
Lausn
Nota mætti deiliregluna til að finna afleiðuna, en mun einfaldara er að deilda fallið eftir að það hefur verið umritað sem
Samsetning deildunarreglna
Í dæmum þessa undirkafla hefur yfirleitt þurft að beita fleiri en einni deildunarreglu. Með því að nota reglurnar saman má nú finna afleiður allra margliðufalla og ræðra falla. Síðar verða teknar fyrir enn flóknari samsetningar reglna. Þegar beita þarf mörgum reglum er gagnlegt að nota þær í öfugri röð við þá sem notuð væri til að reikna gildi fallsins.
Dæmi 3.28
Samsetning deildunarreglna
Fyrir 𝑘(𝑥)=3ℎ(𝑥)+𝑥2𝑔(𝑥), finnið 𝑘′(𝑥).
Lausn
Til að finna þessa afleiðu þarf að nota summuregluna, regluna um fastamargfeldi og margfeldisregluna.
Dæmi 3.29
Útvíkkun margfeldisreglunnar
Ef skal tjá með og afleiðum þeirra.
Lausn
Líta má á 𝑘(𝑥) sem margfeldi fallsins 𝑓(𝑥)𝑔(𝑥) og fallsins ℎ(𝑥). Með öðrum orðum er 𝑘(𝑥)=(𝑓(𝑥)𝑔(𝑥))·ℎ(𝑥). Þá fæst
Dæmi 3.30
Deilireglunni og margfeldisreglunni beitt saman
Fyrir ℎ(𝑥)=2𝑥3𝑘(𝑥)3𝑥+2, finnið ℎ′(𝑥).
Lausn
Þessi aðferð er dæmigerð við deildun ræðra falla.
Dæmi 3.31
Ákvörðun láréttra snertipunkta
Ákvarðið þau gildi 𝑥 þar sem 𝑓(𝑥)=𝑥3−7𝑥2+8𝑥+1 hefur láréttan snertil.
Lausn
Til að finna þau gildi 𝑥 þar sem 𝑓(𝑥) hefur láréttan snertil þarf að leysa 𝑓′(𝑥)=0. Þar sem
þarf að leysa (3𝑥−2)(𝑥−4)=0. Rætur jöfnunnar eru 𝑥=23 og 𝑥=4 . Graf fallsins hefur því lárétta snertla þar, eins og sjá má á eftirfarandi mynd.
Mynd 3.19. Þetta fall hefur lárétta snertla þegar x = 2/3 og x = 4.
Dæmi 3.32
Ákvörðun hraða
S 𝑡 aða hlutar á hnitási við tímann t er gefin með 𝑠(𝑡)=𝑡𝑡2+1. Hver er upphafshraði hans?
Lausn
Upphafshraðinn er 𝑣(0)=𝑠′(0), . Fyrst er því fundið 𝑠′(𝑡) með deilireglunni:
Þegar t = 0 er sett inn fæst 𝑣(0)=1.
Æfingar úr kafla 3.3
Í eftirfarandi æfingum finnið fyrir hvert fall.
106.
𝑓(𝑥)=𝑥7+10
107.
𝑓(𝑥)=5𝑥3−𝑥+1
108.
𝑓(𝑥)=4𝑥2−7𝑥
109.
𝑓(𝑥)=8𝑥4+9𝑥2−1
110.
𝑓(𝑥)=𝑥4+2𝑥
111.
𝑓(𝑥)=3𝑥(18𝑥4+13𝑥+1)
112.
𝑓(𝑥)=(𝑥+2)(2𝑥2−3)
113.
𝑓(𝑥)=𝑥2(2𝑥2+5𝑥3)
114.
𝑓(𝑥)=𝑥3+2𝑥2−43
115.
𝑓(𝑥)=4𝑥3−2𝑥+1𝑥2
116.
𝑓(𝑥)=𝑥2+4𝑥2−4
117.
𝑓(𝑥)=𝑥+9𝑥2−7𝑥+1
Í eftirfarandi æfingum finnið jöfnu snertilsins við graf gefna fallsins í tilgreinda punktinum. Notið grafreikni til að teikna graf fallsins og snertilinn.
118.
[T] við
119.
[T] í
120.
[T] við
121.
[T] við
Í eftirfarandi æfingum skal gera ráð fyrir að og séu deildanleg fyrir öll Finnið afleiðu hvers falls
122.
ℎ(𝑥)=4𝑓(𝑥)+𝑔(𝑥)7
123.
ℎ(𝑥)=𝑥3𝑓(𝑥)
124.
ℎ(𝑥)=𝑓(𝑥)𝑔(𝑥)2
125.
ℎ(𝑥)=3𝑓(𝑥)𝑔(𝑥)+2
Í eftirfarandi æfingum skal gera ráð fyrir að og séu deildanleg föll með gildin sem gefin eru í töflunni. Notið töfluna til að reikna afleiðurnar.
𝑥 x
1 1
2 2
3 3
4 4
𝑓 ( 𝑥 ) f ( x )
3 3
5 5
− 2 −2
0 0
𝑔 ( 𝑥 ) g ( x )
2 2
3 3
− 4 −4
6 6
𝑓 ′ ( 𝑥 ) f ′ ( x )
− 1 −1
7 7
8 8
− 3 −3
𝑔 ′ ( 𝑥 ) g ′ ( x )
4 4
1 1
2 2
9 9
126.
Finnið ℎ′(1) ef ℎ(𝑥)=𝑥𝑓(𝑥)+4𝑔(𝑥).
127.
Finnið ef
128.
Finnið ℎ′(3) ef ℎ(𝑥)=2𝑥+𝑓(𝑥)𝑔(𝑥).
129.
Finnið ℎ′(4) ef ℎ(𝑥)=1𝑥+𝑔(𝑥)𝑓(𝑥).
Notið eftirfarandi mynd til að finna tilgreindar afleiður í æfingunum, ef þær eru til.
130.
Látum Finnið
ℎ′(1),
og
ℎ′(4).
131.
Látum Finnið
ℎ′(1),
og
ℎ′(4).
132.
Látum Finnið
ℎ′(1),
og
ℎ′(4).
Í eftirfarandi æfingum,
reiknið út og
teiknið graf fallsins og snertil þess í punktinum
133.
[T]𝑓(𝑥)=2𝑥3+3𝑥−𝑥2,𝑎=2
134.
[T]𝑓(𝑥)=1𝑥−𝑥2,𝑎=1
135.
[T]𝑓(𝑥)=𝑥2−𝑥12+3𝑥+2,𝑎=0
136.
[T]𝑓(𝑥)=1𝑥−𝑥2,𝑎=−1
137.
Finnið jöfnu snertils við graf 𝑓(𝑥)=2𝑥3+4𝑥2−5𝑥−3 þegar 𝑥=−1.
138.
Finnið jöfnu snertils við graf 𝑓(𝑥)=𝑥2+4𝑥−10 þegar 𝑥=8.
139.
Finnið jöfnu snertils við graf 𝑓(𝑥)=(3𝑥−𝑥2)(3−𝑥−𝑥2) þegar 𝑥=1.
140.
Finnið þann punkt á grafi 𝑓(𝑥)=𝑥3 þar sem snertillinn sker 𝑥 -ásinn í punktinum ( 6 , 0 ) .
141.
Finnið jöfnu línunnar sem liggur um punktinn 𝑃(3,3) og snertir graf fallsins 𝑓(𝑥)=6𝑥−1.
142.
Ákvarðið alla punkta á grafi sem
snertillinn er láréttur
snertillinn hefur hallatöluna
143.
Finnið margliðu af öðru stigi þannig að 𝑓(1)=5,𝑓′(1)=3 og 𝑓″(1)=−6.
144.
Bíll í umferð á hraðbraut hefur ekið 𝑠(𝑡)=𝑡3−6𝑡2+9𝑡 me 𝑡 ra eftir t sekúndur.
Finnið eftir hve margar sekúndur hraði bílsins verður 0.
Ákvarðið hröðun bílsins þegar hraðinn er 0.
145.
[T] Síld syndir eftir beinni línu og hefur farið 𝑠(𝑡)=𝑡2𝑡2+2 fe 𝑡 eftir t sekúndur.
Ákvarðið hraða síldarinnar eftir 3 sekúndur.
146.
Stofnstærð heimskautakola í Atlantshafi, mæld í milljónum, er lýst með fallinu þar sem er mælt í árum.
Ákvarðið upphaflega stofnstærð heimskautakolans.
Ákvarðið og túlkið niðurstöðuna í stuttu máli.
147.
[T] S 𝑡 yrk sýklalyfs í blóði t klukkustundum eftir inndælingu er lýst með fallinu 𝐶(𝑡)=2𝑡2+𝑡𝑡3+50, þar sem 𝐶 er mælt í milligrömmum á lítra.
Finnið breytingarhraða
Ákvarðið breytingarhraðann þegar 𝑡=8,12,24, og 36.
Lýsið í stuttu máli hvernig breytingarhraðinn þróast eftir því sem tíminn líður.
148.
Kostnaðarfall bókaútgefanda er 𝐶(𝑥)=𝑥3+2𝑥+3𝑥2, þar sem x táknar fjölda bókareintaka í þúsundum og C kostnað á eintak í dollurum. Reiknið 𝐶′(2) og útskýrið merkingu niðurstöðunnar.
149.
[T] Samkvæmt alþyngdarlögmáli Newtons er krafturinn 𝐹 milli tveggja hluta með massana 𝑚1 og 𝑚2 reiknaður með formúlunni 𝐹=𝐺𝑚1𝑚2𝑑2, þar sem 𝐺 er þyng 𝑑 arfastinn og d fjarlægðin milli hlutanna.
Gerið ráð fyrir að séu fastar stærðir. Finnið breytingarhraða kraftsins með tilliti til fjarlægðarinnar
Finnið breytingarhraða kraftsins þegar fjarlægðin milli hlutanna er 10 metrar og massi hvors þeirra er 1000 kílógrömm.