Inngangur

Gender Diversity Index fyrir árið 2020 sýnir að enn skortir fjölbreytni í mörgum stjórnum fyrirtækja á Fortune 1000-listanum.¹ Enn eru of fáar konur og of fáir einstaklingar úr minnihlutahópum meðal forstjóra (CEO).² Er þessi einsleitni aðeins slæm fyrir ímyndina eða eru siðferðilegar og viðskiptalegar ástæður fyrir því að æðstu stjórnendur bandarískra fyrirtækja ættu að vera fjölbreyttari (mynd 6.1)?

Lýðfræðilegt misræmi milli stjórnenda og vinnuafls hefur margvísleg áhrif á starfsskilyrði. Hefði kynferðisleg áreitni á vinnustöðum til dæmis komið fyrr upp á yfirborðið ef fleiri konur hefðu gegnt leiðtogastörfum, áður en #MeToo-hreyfingin kom fram? Myndu fleiri fyrirtæki bjóða launað fjölskylduorlof? Ef fólk úr minnihlutahópum ætti fleiri fulltrúa meðal æðstu stjórnenda, myndu hagsmunagæsluaðilar fyrirtækja þá beita sér með öðrum hætti í málum sem varða stefnu í innflytjendamálum og heilbrigðisþjónustu? Þegar hvítir karlar skipa 70 prósent sæta í stjórnum fyrirtækja en eru aðeins 30 prósent mannfjöldans³ er ekki hlustað á sjónarmið, hugmyndir og skoðanir margra þegar teknar eru ákvarðanir sem hafa áhrif á líf þeirra og lífsviðurværi. Framfarir hafa orðið en mikið verk er enn óunnið. Ber stjórnendum siðferðileg skylda til að reyna að auka fjölbreytni meðal æðstu stjórnenda? Óháð því hvernig hvert okkar svarar þessum spurningum er eitt meginþema kaflans að siðferðilega ábyrg hegðun á vinnustað festist best í sessi þegar æðstu stjórnendur sýna hana í verki.