2.4.1 Útskýrið skilyrðin þrjú fyrir samfelldni í punkti.
2.4.2 Lýsið þremur tegundum ósamfelldni.
2.4.3 Skilgreinið samfelldni á bili.
2.4.4 Setjið fram setninguna um markgildi samskeyttra falla.
2.4.5 Nefnið dæmi um milligildissetninguna.
Mörg föll hafa þann eiginleika að hægt er að draga upp gröf þeirra með blýanti án þess að lyfta blýantinum af blaðinu. Slík föll kallast samfelld. Í gröfum annarra falla eru punktar þar sem rof verður, en föllin hafa þennan eiginleika á bilum innan skilgreiningarmengja sinna. Þau eru samfelld á þessum bilum og sögð ósamfelld í punktum þar sem rof verður.
Við hefjum umfjöllun okkar um samfelldni á því að kanna hvað felst í því að fall sé samfellt í punkti. Í innsæjum skilningi er fall samfellt í tilteknum punkti ef graf þess rofnar ekki þar.
Samfelldni í punkti
Áður en við skoðum formlega skilgreiningu á því hvað felst í því að fall sé samfellt í punkti skulum við líta á ýmis föll sem samræmast ekki innsæishugmynd okkar um samfelldni í punkti. Síðan setjum við fram skilyrði sem koma í veg fyrir að slíkt gerist.
Fyrsta fallið sem við skoðum er sýnt á mynd 2.32. Við sjáum að gat er á grafi við a. Reyndar er óskilgreint. Til að sé samfellt í a þarf að minnsta kosti eftirfarandi skilyrði að vera uppfyllt:
Mynd 2.32. Fallið er ekki samfellt í a vegna þess að er óskilgreint.
Eins og sjá má á mynd 2.33 nægir þetta skilyrði þó ekki eitt og sér til að tryggja samfelldni í punktinum a. Þótt sé skilgreint er rof í fallinu við a. Í þessu dæmi stafar rofið af því að er ekki til. Við verðum að bæta við öðru skilyrði fyrir samfelldni í a—nánar tiltekið,
Mynd 2.33. Fallið er ekki samfellt í a vegna þess að er ekki til.
Eins og sjá má á mynd 2.34 tryggja þessi tvö skilyrði þó ekki ein og sér samfelldni í punkti. Fallið á þessari mynd uppfyllir fyrstu tvö skilyrðin en er samt ekki samfellt í a. Við verðum að bæta þriðja skilyrðinu við listann:
Mynd 2.34. Fallið er ekki samfellt í a vegna þess að
Nú tökum við skilyrðin saman og setjum fram skilgreiningu á samfelldni í punkti.
Með eftirfarandi aðferð má greina samfelldni falls í punkti út frá þessari skilgreiningu.
Næstu þrjú dæmi sýna hvernig beita má þessari skilgreiningu til að ákvarða hvort fall sé samfellt í tilteknum punkti. Dæmin sýna tilvik þar sem einstök skilyrði skilgreiningarinnar á samfelldni eru ýmist uppfyllt eða ekki.
Dæmi 2.26
Athugun á samfelldni falls í punkti, skilyrði 1
Notið skilgreininguna til að ákvarða hvort fallið sé samfellt í Rökstyðjið niðurstöðuna.
Lausn
Byrjum á að reyna að reikna Við sjáum að sem er óskilgreint. Því er ósamfellt í 2 vegna þess að er óskilgreint. Graf er sýnt á mynd 2.35.
Mynd 2.35. Fallið f ( x ) er ósamfellt í 2 vegna þess að f ( 2 ) er óskilgreint.
Dæmi 2.27
Athugun á samfelldni falls í punkti, skilyrði 2
Notið skilgreininguna til að ákvarða hvort fallið 𝑓(𝑥)={−𝑥2+4if𝑥≤34𝑥−8if𝑥>3 sé samfellt í 𝑥=3. Rökstyðjið niðurstöðuna.
Lausn
Byrjum á því að reyna að reikna
Þar með er skilgreint. Næst reiknum við Til þess þurfum við að reikna og
og
Þar af leiðandi er lim𝑥→3𝑓(𝑥) ekki til. Því er 𝑓(𝑥) ekki samfellt í 3. Graf 𝑓(𝑥) er sýnt á mynd 2.36.
Mynd 2.36. Fallið f ( x ) er ekki samfellt í 3 vegna þess að lim x → 3 f ( x ) er ekki til.
Dæmi 2.28
Athugun á samfelldni falls í punkti, skilyrði 3
Notið skilgreininguna til að ákvarða hvort fallið 𝑓(𝑥)={sin𝑥𝑥if𝑥≠01if𝑥=0 sé samfellt í 𝑥=0.
Lausn
Athugum fyrst að
Því næst
Að lokum berum við saman og Við sjáum að
Þar sem öll þrjú skilyrðin í skilgreiningunni á samfelldni eru uppfyllt er 𝑓(𝑥) samfellt í 𝑥=0.
Með því að beita skilgreiningunni á samfelldni og áður sönnuðum setningum um útreikning markgilda getum við sett fram eftirfarandi setningu.
Sönnun
Áður sýndum við að ef og eru margliður, þá er fyrir sérhverja margliðu og að því gefnu að Því eru margliður og ræð föll samfelld á skilgreiningarmengjum sínum.
Ræða fallið 𝑓(𝑥)=𝑥+1𝑥−5 er samfellt fyrir sérhvert gildi x nema 𝑥=5.
Tegundir ósamfelldni
Eins og við höfum séð í dæmum 2.26 og 2.27 getur ósamfelldni birst með ýmsum hætti. Þær gerðir ósamfelldni sem við höfum séð hingað til flokkast sem afmáanleg ósamfelldni, óendanleg ósamfelldni eða stökkósamfelldni. Í grófum dráttum er afmáanleg ósamfelldni gat á grafinu; stökkósamfelldni er ósamfelldni sem er ekki óendanleg og þar sem hlutar grafsins mætast ekki; og óendanleg ósamfelldni verður við lóðfellu. Mynd 2.37 sýnir muninn á þessum gerðum. Þótt þessi hugtök séu hentug til að lýsa þremur algengum gerðum ósamfelldni ber að hafa í huga að ekki fellur öll ósamfelldni skýrt í þessa flokka.
Mynd 2.37. Ósamfelldni flokkast í (a) afmáanlega ósamfelldni, (b) stökkósamfelldni eða (c) óendanlega ósamfelldni.
Þessar þrjár tegundir ósamfelldni eru formlega skilgreindar á eftirfarandi hátt:
Dæmi 2.30
Flokkun ósamfelldni
Í dæmi 2.26 sýndum við að 𝑓(𝑥)=𝑥2−4𝑥−2 er ósamfellt í 𝑥=2. Flokkið þessa ósamfelldni sem afmáanlega ósamfelldni, stökkósamfelldni eða óendanlega ósamfelldni.
Lausn
Til að flokka ósamfelldnina í 2 verðum við að reikna
Þar sem f er ósamfellt í 2 og lim𝑥→2𝑓(𝑥) er til hefur f afmáanlega ósamfelldni í 𝑥=2.
Dæmi 2.31
Flokkun ósamfelldni
Í dæmi 2.27sýndum við að 𝑓(𝑥)={−𝑥2+4if𝑥≤34𝑥−8if𝑥>3 er ósamfellt í 𝑥=3. Flokkið ósamfelldnina sem afmáanlega ósamfelldni, stökkósamfelldni eða óendanlega ósamfelldni.
Lausn
Fyrr sýndum við að f er ósamfellt í 3 vegna þess að lim𝑥→3𝑓(𝑥) er ekki til. Þar sem lim𝑥→3−𝑓(𝑥)=−5 og lim𝑥→3+𝑓(𝑥)=4 eru hins vegar bæði til, ályktum við að fallið hafi stökkósamfelldni í 3.
Dæmi 2.32
Flokkun ósamfelldni
Ákvarðið hvort 𝑓(𝑥)=𝑥+2𝑥+1 sé samfellt í punktinum −1. Ef fallið er ósamfellt í −1 skal flokka ósamfelldnina sem afmáanlega ósamfelldni, stökkósamfelldni eða óendanlega ósamfelldni.
Lausn
Fallsgildið er óskilgreint. Fallið er því ekki samfellt í −1. Til að ákvarða tegund ósamfelldninnar verðum við að ákvarða markgildið í −1. Við sjáum að og Fallið hefur því óendanlega ósamfelldni í −1.
Samfelldni á bili
Nú þegar við höfum kannað hugtakið samfelldni í punkti yfirfærum við þessa hugmynd á samfelldni á bili. Þegar við útfærum þessa hugmynd fyrir mismunandi gerðir bila getur verið gagnlegt að hafa í huga þá innsæju hugmynd að fall sé samfellt á bili ef unnt er að nota blýant til að draga upp graf fallsins milli hvaða tveggja punkta sem er á bilinu án þess að lyfta blýantinum af blaðinu. Til að undirbúa skilgreiningu á samfelldni á bili skoðum við fyrst hvað felst í því að fall sé samfellt frá hægri í punkti og samfellt frá vinstri í punkti.
Fall er samfellt á opnu bili ef það er samfellt í sérhverjum punkti bilsins. Fall er samfellt á lokuðu bili af gerðinni ef það er samfellt í sérhverjum punkti í og er samfellt frá hægri í a og er samfellt frá vinstri í b. Á hliðstæðan hátt er fall samfellt á bili af gerðinni ef það er samfellt á og er samfellt frá vinstri í b. Samfelldni á öðrum gerðum bila er skilgreind með hliðstæðum hætti.
Með því að krefjast þess að og er tryggt að við getum dregið graf fallsins frá punktinum að punktinum án þess að lyfta blýantinum. Ef til dæmis þyrftum við að lyfta blýantinum til að stökkva frá yfir á graf þess hluta fallsins sem eftir er á
Dæmi 2.33
Samfelldni á bili
Tilgreinið það bil eða þau bil þar sem fallið er samfellt.
Lausn
Þar sem 𝑓(𝑥)=𝑥−1𝑥2+2𝑥 er rætt fall er það samfellt í sérhverjum punkti skilgreiningarmengis síns. Skilgreiningarmengi 𝑓(𝑥) er mengið (−∞,−2)∪(−2,0)∪(0,+∞). Því er 𝑓(𝑥) samfellt á hverju bilanna (−∞,−2),(−2,0), og (0,+∞).
Dæmi 2.34
Samfelldni á bili
Tilgreinið bilið eða bilin þar sem fallið er samfellt.
Lausn
Samkvæmt reiknireglum fyrir markgildi vitum við að fyrir öll gildi a í Við vitum einnig að er til og er til. Því er samfellt á bilinu
Setningin um samskeytt föll gerir okkur kleift að reikna markgildi í fleiri tilvikum. Sér í lagi leiðir þessi setning að lokum til þess að við getum sýnt fram á að hornaföll séu samfelld á skilgreiningarmengjum sínum.
Áður en við snúum okkur að dæmi 2.35 skulum við rifja upp að í undirkaflanum um reiknireglur fyrir markgildi sýndum við Þar af leiðandi vitum við að er samfellt í 0. Í dæmi 2.35 sjáum við hvernig nota má þessa niðurstöðu ásamt setningunni um samskeytt föll.
Dæmi 2.35
Markgildi samskeytts kósínusfalls
Reiknið
Lausn
Fallið sem gefið er er samskeyting fallanna cos𝑥 og 𝑥−𝜋2. Þar sem lim𝑥→𝜋/2(𝑥−𝜋2)=0 og cos𝑥 er samfellt í 0 getum við beitt setningunni um samskeytt föll. Því fæst:
Í sönnun næstu setningar er setningin um samskeytt föll notuð, ásamt samfelldni og í punktinum 0, til að sýna að hornaföll séu samfelld á öllum skilgreiningarmengjum sínum.
Sönnun
Við byrjum á því að sýna fram á að er samfellt í sérhverri rauntölu. Til þess þurfum við að sýna að fyrir öll gildi a.
Sönnunin á því að sé samfellt í sérhverri rauntölu er hliðstæð. Þar sem setja má önnur hornaföll fram með og leiðir samfelldni þeirra af reiknireglunni fyrir markgildi kvóta.
□
Eins og sjá má er setningin um samskeytt föll ómetanleg þegar sýna skal fram á samfelldni hornafalla. Eftir því sem námi okkar í stærðfræðigreiningu vindur fram snúum við margsinnis aftur að þessari setningu.
Milligildissetningin
Föll sem eru samfelld á bilum af gerðinni þar sem a og b eru rauntölur, hafa marga gagnlega eiginleika. Í námi okkar í stærðfræðigreiningu munum við kynnast mörgum mikilvægum setningum um slík föll. Fyrst þessara setninga er milligildissetningin.
Dæmi 2.36
Beiting milligildissetningarinnar
Sýnið fram á að hafi að minnsta kosti eina núllstöð.
Lausn
Þar sem 𝑓(𝑥)=𝑥−cos𝑥 er samfellt á (−∞,+∞), er það samfellt á sérhverju lokuðu bili af gerðinni [𝑎,𝑏]. Ef unnt er að finna bil [𝑎,𝑏] þannig að 𝑓(𝑎) og 𝑓(𝑏) hafi gagnstæð formerki má nota milligildissetninguna til að álykta að til hljóti að vera rauntala c í (𝑎,𝑏) sem uppfyllir 𝑓(𝑐)=0. Athugið að
og
Af milligildissetningunni leiðir að til hlýtur að vera rauntala c í [0,𝜋/2] sem uppfyllir 𝑓(𝑐)=0. Því hefur 𝑓(𝑥)=𝑥−cos𝑥 að minnsta kosti eina núllstöð.
Dæmi 2.37
Hvenær má beita milligildissetningunni?
Ef er samfellt á og getum við notað milligildissetninguna til að álykta að hafi engar núllstöðvar á bilinu Útskýrið.
Lausn
Nei. Milligildissetningin segir aðeins að fallið taki öll gildi milli 𝑓(0) og 𝑓(2); hún útilokar ekki önnur gildi. Skoðum til dæmis fallið 𝑓(𝑥)=(𝑥−1)2. Fyrir það er 𝑓(0)=1>0,𝑓(2)=1>0, og 𝑓(1)=0.
Dæmi 2.38
Hvenær er hægt að beita milligildissetningunni?
Fyrir og Getum við ályktað að hafi núllstöð á bilinu
Lausn
Nei. Fallið er ekki samfellt á Milligildissetningin á því ekki við hér.
Æfingar úr kafla 2.4
Í eftirfarandi æfingum skal ákvarða þann punkt eða þá punkta, ef einhverjir eru, þar sem hvert fall er ósamfellt. Flokkið sérhverja ósamfelldni sem stökkósamfelldni, afmáanlega ósamfelldni, óendanlega ósamfelldni eða ósamfelldni af annarri gerð.
131.
𝑓(𝑥)=1√𝑥
132.
𝑓(𝑥)=2𝑥2+1
133.
𝑓(𝑥)=𝑥𝑥2−𝑥
134.
𝑔(𝑡)=𝑡−1+1
135.
𝑓(𝑥)=5𝑒𝑥−2
136.
𝑓(𝑥)=|𝑥−2|𝑥−2
137.
𝐻(𝑥)=tan2𝑥
138.
𝑓(𝑡)=𝑡+3𝑡2+5𝑡+6
Í eftirfarandi dæmum skal ákvarða hvort fallið sé samfellt í gefna punktinum. Ef það er ósamfellt, um hvers konar ósamfelldni er þá að ræða?
139.
𝑓(𝑥) =2𝑥2−5𝑥+3𝑥−1 í 𝑥=1
140.
ℎ(𝜃)=sin𝜃−cos𝜃tan𝜃 í 𝜃=𝜋
141.
𝑔(𝑢)={6𝑢2+𝑢−22𝑢−1if𝑢≠1272if𝑢=12, í 𝑢=12
142.
𝑓(𝑦)=sin(𝜋𝑦)tan(𝜋𝑦), í 𝑦=1
143.
𝑓(𝑥)={𝑥2−𝑒𝑥if𝑥<0𝑥−1if𝑥≥0, í 𝑥=0
144.
𝑓(𝑥)={𝑥sin(𝑥)if𝑥≤𝜋𝑥tan(𝑥)if𝑥>𝜋, í 𝑥=𝜋
Finnið í eftirfarandi æfingum gildi k sem gera hvert fall samfellt á gefna bilinu.
145.
𝑓(𝑥)={3𝑥+2,𝑥<𝑘2𝑥−3,𝑘≤𝑥≤8
146.
𝑓(𝜃)={sin𝜃,0≤𝜃<𝜋2cos(𝜃+𝑘),𝜋2≤𝜃≤𝜋
147.
𝑓(𝑥)={𝑥2+3𝑥+2𝑥+2,𝑥≠−2𝑘,𝑥=−2
148.
𝑓(𝑥)={𝑒𝑘𝑥,0≤𝑥<4𝑥+3,4≤𝑥≤8
149.
𝑓(𝑥)={√𝑘𝑥,0≤𝑥≤3𝑥+1,3<𝑥≤10
Í eftirfarandi æfingum skal nota milligildissetninguna.
150.
Látum ℎ(𝑥)={3𝑥2−4,𝑥≤25+4𝑥,𝑥>2 Á bilinu [0,4], er ekkert gildi á x þannig að ℎ(𝑥)=10, þótt ℎ(0)<10 og ℎ(4)>10. Útskýrið hvers vegna þetta stangast ekki á við milligildissetninguna.
151.
Ögn sem hreyfist eftir línu hefur á hverjum tíma t staðsetningarfallið 𝑠(𝑡), sem er samfellt. Gerum ráð fyrir að 𝑠(2)=5 og 𝑠(5)=2. Önnur ögn hreyfist þannig að staðsetning hennar er gefin með ℎ(𝑡)=𝑠(𝑡)−𝑡. Útskýrið hvers vegna til hlýtur að vera gildi c þannig að 2<𝑐<5 og ℎ(𝑐)=0.
152.
[T] Notið fullyrðinguna „Kósínus t er jafnt og t í þriðja veldi.“
Skrifið stærðfræðilega jöfnu sem lýsir fullyrðingunni.
Sannið að jafnan í a-lið hafi að minnsta kosti eina rauntölulausn.
Notið reiknivél til að finna bil af lengd 0.01 sem inniheldur lausn.
153.
Beitið milligildissetningunni til að ákvarða hvort 2𝑥=𝑥3 hafi lausn á öðru hvoru bilanna [1.25,1.375] eða [1.375,1.5]. Rökstyðjið svarið stuttlega fyrir hvort bil um sig.
154.
Skoðum graf fallsins 𝑦=𝑓(𝑥) á myndinni hér á eftir.
Finnið öll gildi þar sem fallið er ósamfellt.
Fyrir hvert gildi í a-lið skal greina frá því hvers vegna formleg skilgreining á samfelldni á ekki við.
Flokkið hverja ósamfelldni sem stökkósamfelldni, afmáanlega ósamfelldni eða óendanlega ósamfelldni.
155.
Látum 𝑓(𝑥)={3𝑥,𝑥>1𝑥3,𝑥<1.
Teiknið graf fallsins f.
Er unnt að finna gildi k þannig að 𝑓(1)=𝑘, og 𝑓(𝑥) verði samfellt fyrir allar rauntölur? Útskýrið í stuttu máli.
156.
Látum fyrir
Teiknið graf fallsins f.
Er unnt að finna gildi 𝑘1 og 𝑘2 þannig að 𝑓(−1)=𝑘1 og 𝑓(1)=𝑘2, svo að 𝑓(𝑥) verði samfellt fyrir allar rauntölur? Útskýrið í stuttu máli.
157.
Teiknið graf falls 𝑦=𝑓(𝑥) sem hefur eiginleikana i. til vi.
Skilgreiningarmengi f er
f hefur óendanlega ósamfelldni í
𝑓(−6)=3
lim𝑥→−3−𝑓(𝑥)=lim𝑥→−3+𝑓(𝑥)=2
𝑓(−3)=3
f er samfellt frá vinstri en ekki frá hægri í
158.
Teiknið graf fallsins 𝑦=𝑓(𝑥) sem hefur eiginleika i. til iv.
Skilgreiningarmengi f er
og eru bæði til og jöfn.
𝑓(𝑥) er samfellt frá vinstri en ekki samfellt í 𝑥=2, og samfellt frá hægri en ekki samfellt í 𝑥=3.
𝑓(𝑥) hefur afmáanlega ósamfelldni í 𝑥=1, stökkósamfelldni í 𝑥=2, og um markgildin gildir: lim𝑥→3−𝑓(𝑥)=−∞ og lim𝑥→3+𝑓(𝑥)=2.
Í eftirfarandi æfingum skal gera ráð fyrir að sé skilgreint fyrir sérhvert x. Fyrir hverja lýsingu skal teikna graf sem hefur tilgreindan eiginleika.
159.
Ósamfellt í með og
160.
Ósamfellt í en samfellt annars staðar með
Ákvarðið hvort hver af eftirfarandi fullyrðingum sé sönn. Rökstyðjið svar ykkar með skýringu eða gagndæmi.
161.
er samfellt alls staðar.
162.
Ef vinstri og hægri markgildi 𝑓(𝑥) þegar 𝑥→𝑎 eru bæði til og jöfn þá getur f ekki verið ósamfellt í 𝑥=𝑎.
163.
Ef fall er ekki samfellt í punkti er það ekki skilgreint í þeim punkti.
164.
Samkvæmt milligildissetningunni hefur lausn á bilinu
165.
Ef 𝑓(𝑥) er samfellt og 𝑓(𝑎) og 𝑓(𝑏) hafa gagnstæð formerki þá hefur 𝑓(𝑥)=0 nákvæmlega eina lausn á [𝑎,𝑏].
166.
Fallið er samfellt á bilinu
167.
Ef er samfellt alls staðar og þá er engin núllstöð fallsins á bilinu
[T] Í eftirfarandi verkefnum er fjallað um skalarform lögmáls Coulombs, sem lýsir rafstöðukraftinum milli tveggja punktahleðslna, svo sem rafeinda. Lögmálið er gefið með jöfnunni þar sem er Coulomb-fastinn, tákna stærðir hleðslna agnanna tveggja og r er fjarlægðin milli agnanna tveggja.
168.
Til að einfalda útreikninga í líkani með mörgum víxlverkandi ögnum látum við F vera núll þegar fjarlægðin fer yfir þröskuldsgildið 𝑟=𝑅, .
Útskýrið eðlisfræðilega röksemdina fyrir þessari forsendu.
Hver er jafna kraftsins?
Reiknið kraftinn F bæði samkvæmt lögmáli Coulombs og með nálgun okkar. Gerið ráð fyrir að róteindirnar tvær hafi hleðslustærðina að Coulomb-fastinn sé og að fjarlægðin milli róteindanna sé 1 m. Gerið einnig ráð fyrir að Hversu mikilli skekkju veldur nálgunin okkar? Er nálgunin raunhæf?
Er til eitthvert endanlegt gildi á R þannig að kerfið haldist samfellt í R?
169.
Í stað þess að láta kraftinn vera 0 í R látum við hann hafa gildið 10−20 fyrir 𝑟≥𝑅. Gerum ráð fyrir tveimur róteindum með hleðslustærðina 1.602210−19C, og að Coulomb-fastinn sé 𝑘𝑒=8.988109Nm2/C2. Er til gildi R sem gerir kerfið samfellt? Ef svo er, finnið það.
Rifjið upp umfjöllunina um geimför í upphafi kaflans. Verkefnin hér á eftir fjalla um eldflaug sem skotið er á loft frá yfirborði Jarðar. Þyngdarkrafturinn sem verkar á eldflaugina er gefinn með þar sem m er massi eldflaugarinnar, d er fjarlægð eldflaugarinnar frá miðju Jarðar og k er fasti.
170.
[T] Ákvarðið gildi og einingar k að því gefnu að massi eldflaugarinnar sé 3 milljónir kg. (Vísbending: Fjarlægðin frá miðju Jarðar að yfirborði hennar er 6378 km.)
171.
[T] Þegar ákveðinni fjarlægð D er náð verða þyngdaráhrif jarðar hverfandi lítil og því má nálga kraftfallið með 𝐹(𝑑)={−𝑚𝑘𝑑2if𝑑<𝐷10,000if𝑑≥𝐷. Notið gildið á k sem fannst í fyrra verkefni og finnið nauðsynlegt skilyrði á D svo að kraftfallið haldist samfellt.
172.
Þegar eldflaugin fjarlægist yfirborð jarðar er til fjarlægð D þar sem hún losar sig við hluta af massa sínum, þar sem hún þarf ekki lengur á umframeldsneytisgeymslunni að halda. Við getum ritað þetta fall sem 𝐹(𝑑)={−𝑚1𝑘𝑑2if𝑑<𝐷−𝑚2𝑘𝑑2if𝑑≥𝐷. Er til eitthvert gildi á D þannig að fallið sé samfellt, að því gefnu að 𝑚1≠𝑚2?
Sannið að eftirfarandi föll séu samfelld alls staðar
173.
𝑓(𝜃)=sin𝜃
174.
𝑔(𝑥)=|𝑥|
175.
Á hvaða punktum er fallið 𝑓(𝑥)={0if𝑥is irrational1if𝑥is rational samfellt?