15.1 Að ákvarða fátæktarmörk
15.1 Að ákvarða fátæktarmörk
Námsmarkmið
- Útskýra efnahagslegan ójöfnuð og hvernig fátæktarmörk eru ákvörðuð
- Greina þróun fátæktarhlutfalls í Bandaríkjunum og útbreiðslu fátæktar meðal ólíkra samfélagshópa
Samanburður á tekjum vekur upp tvær skyldar en ólíkar spurningar. Fátækt lýsir því hvort tekjur eða önnur tiltæk úrræði ná tilteknum lágmörkum sem eiga að endurspegla grunnframfærslu. Efnahagslegur ójöfnuður lýsir hins vegar dreifingu tekna eða auðs yfir allt samfélagið. Hann má til dæmis mæla með því að bera saman hlutdeild tekjuhæsta og tekjulægsta tíundarhlutans. Fátæktarhlutfall getur því lækkað án þess að ójöfnuður minnki og öfugt.
Opinber fátæktarmörk Bandaríkjanna eiga rætur að rekja til vinnu Mollie Orshansky hjá bandarísku almannatryggingastofnuninni. Árið 1963 birti hún greinina „Children of the Poor“ í tímaritinu Social Security Bulletin. Markmiðið var að móta samræmd tekjumörk sem tengdust kostnaði við næringarlega fullnægjandi fæði.
Orshansky hafði áður starfað hjá bandaríska landbúnaðarráðuneytinu við rannsóknir á heimilishaldi og næringu. Þar voru meðal annars reiknaðar út ódýrar mataráætlanir sem fullnægðu skilgreindum næringarþörfum. Gögn þess tíma bentu til þess að fjölskyldur verðu að jafnaði um þriðjungi tekna sinna í mat. Orshansky lagði því til mörk sem væru þrefaldur kostnaður við slíka mataráætlun og breyttust eftir stærð og samsetningu fjölskyldu.
Tvær skyldar en ólíkar stærðir eru oft kallaðar bandarísk fátæktarmörk. Manntalsskrifstofan notar tölfræðileg fátæktarmörk sem byggja enn á grunnhugmynd Orshansky, breytast eftir fjölskyldustærð og samsetningu og eru uppfærð með vísitölu neysluverðs. Vegið meðaltal markanna fyrir fjögurra manna fjölskyldu var 32.130 dollarar árið 2024. Heilbrigðis- og félagsmálaráðuneytið gefur hins vegar út einfaldari fátæktarviðmið sem mörg stuðningskerfi nota við hæfismat. Árið 2026 voru þau 15.960 dollarar fyrir einstakling og 33.000 dollarar fyrir fjögurra manna heimili í samliggjandi ríkjum Bandaríkjanna; önnur viðmið gilda í Alaska og Hawaii. Fólksfjöldi undir opinberum fátæktarmörkum er alltaf reiknaður með tölfræðilegu mörkunum, ekki stjórnsýsluviðmiðunum.
Mynd 15.2 er söguleg stöðumynd af opinberu fátæktarhlutfalli Bandaríkjanna 2011–2020. Hlutfallið var 15,1% árið 2010, lækkaði í 10,5% árið 2019 og hækkaði í 11,4% árið 2020. Nýjustu gögnin sýna 10,6% árið 2024, eða 35,9 milljónir manna. Tafla 15.1 sýnir sama ár að hlutfallið var 11,6% meðal kvenna og 9,6% meðal karla, 7,6% meðal hvíts fólks sem ekki var af rómönskum uppruna, 18,4% meðal svarts fólks og 15,0% meðal fólks af rómönskum uppruna. Það var 14,3% meðal barna, 9,6% meðal fólks 18–64 ára og 9,9% meðal fólks 65 ára og eldra. Þetta eru óleiðrétt lýsandi hlutföll. Þau sýna ekki ein og sér orsakir munar milli hópa, og fjöldi fólks undir mörkum ræðst bæði af hlutfallinu og stærð hvers hóps.

| Hópur | Fátæktarhlutfall 2024 |
|---|---|
| Konur | 11,6% |
| Karlar | 9,6% |
| Hvítt fólk (ekki af rómönskum uppruna) | 7,6% |
| Svart fólk | 18,4% |
| Fólk af rómönskum uppruna | 15,0% |
| Yngri en 18 ára | 14,3% |
| 18–64 ára | 9,6% |
| 65 ára og eldri | 9,9% |
Tafla 15.1: Opinbert fátæktarhlutfall í Bandaríkjunum eftir hópum árið 2024. Heimild: Bandaríska manntalsskrifstofan, árleg félags- og efnahagsviðbót við Current Population Survey 2025.
Eiga ein landsbundin mörk að gilda í jafn víðfeðmu landi og Bandaríkjunum? Opinberu fátæktarmörkin taka hvorki mið af landfræðilegum mun á húsnæðiskostnaði né ópeningalegum stuðningi á borð við Medicaid, mataraðstoð og húsnæðisaðstoð. Viðbótarmælingin SPM bætir úr hluta þessa vanda: hún telur skatta og tilteknar bætur með, dregur frá nauðsynleg vinnu- og læknisútgjöld og notar mörk sem breytast eftir húsnæðiskostnaði og búsetu. Mælingarnar svara því ólíkum spurningum og geta gefið ólíka niðurstöðu fyrir sama ár.
Engin ein tala nær öllum þáttum fátæktar. Opinbera mælingin gefur langa og tiltölulega stöðuga tímaröð, en SPM lýsir betur ráðstöfunarúrræðum eftir skatta, bætur og tiltekin útgjöld. Fyrir samanburð milli landa notar Alþjóðabankinn enn aðra aðferð: alþjóðleg fátæktarmörk sem leiðrétt eru fyrir mismunandi verðlagi með kaupmáttarjöfnuði.
Fátæktarmörk fela alltaf í sér matskenndar ákvarðanir um lágmarksþarfir, tekjuhugtak og verðleiðréttingu. Stöðug aðferð auðveldar samanburð yfir tíma, en úrelt aðferð getur misst tengsl við raunverulegan framfærslukostnað. Þegar mælikvarði er endurbættur þarf því annaðhvort að endurreikna eldri röð með sömu aðferð eða merkja skýrt hvar aðferðin breyttist. Bandaríska manntalsskrifstofan birtir bæði opinberu mælinguna og SPM, en Alþjóðabankinn varðveitir jafnframt eldri alþjóðlegar raðir þegar kaupmáttargrunnur breytist.