Inngangur

Inngangur

Við höfum skoðað grunnhugmyndir um efnatengi og séð að frumeindir deila rafeindum til að mynda sameindir með stöðugum Lewisbyggingum. Einnig höfum við séð að hægt er að spá fyrir um lögun þessara sameinda með VSEPR-kenningunni (fráhrindingu rafeindapara á gildishveli). Þessar hugmyndir eru mikilvægur upphafspunktur til að skilja efnatengi. Líkönin duga þó stundum skammt til að spá fyrir um hegðun raunverulegra efna. Hvernig getum við samræmt rúmfræði s-, p- og d-atómsvigrúma við lögun sameinda sem hafa horn á borð við 120° og 109,5°? Auk þess vitum við að rafeindir og segulhegðun tengjast í gegnum rafsegulsvið. Bæði N₂ og O₂ hafa nokkuð svipaðar Lewisbyggingar sem innihalda stök rafeindapör.

Samt sýnir súrefni allt aðra segulhegðun en köfnunarefni. Hægt er að hella fljótandi köfnunarefni í gegnum segulsvið án sýnilegra áhrifa, en fljótandi súrefni (sýnt á mynd 8.1) dregst að seglinum og svífur í segulsviðinu. Til að skilja þessar athuganir þurfum við að kynna okkur viðbótarhugtök úr gildistengjakenningu, svigrúmablöndun og sameindasvigrúmakenningu.