Námsgögn
Innskráning
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 17.1 Yfirlit yfir innkirtlakerfið
    3. 17.2 Hormón
    4. 17.3 Heiladingull og undirstúka
    5. 17.4 Skjaldkirtill
    6. 17.5 Kalkkirtlar
    7. 17.6 Nýrnahetturnar
    8. 17.7 Heilaköngullinn
    9. 17.8 Kynkirtla- og fylgjuhormón
    10. 17.9 Innkirtlahluti brissins
    11. 17.10 Líffæri sem gegna einnig innkirtlahlutverki
    12. 17.11 Þroski og öldrun innkirtlakerfisins
    13. Lykilhugtök
    14. Samantekt kaflans
    15. Spurningar um gagnvirka tengla
    16. Upprifjunarspurningar
    17. Spurningar til gagnrýninnar hugsunar
  2. Heimildir
  3. Atriðaskrá
Líffæra- og lífeðlisfræði, 2. útgáfa (IS)Kafli 17Lykilhugtök
1717 Innkirtlakerfið

Lykilhugtök

FYRRI KAFLI

17.11 Þroski og öldrun innkirtlakerfisins

NÆSTI KAFLI

Samantekt kaflans

Lykilhugtök

akrómegalía
röskun af völdum of mikillar seytingar vaxtarhormóns (GH) og aukinnar verkunar insúlínlíks vaxtarþáttar 1 (IGF-1) eftir að vaxtarplötur lokast; bein og mjúkvefir stækka meðal annars í andliti, höndum og fótum
adenýlýlsýklasi
himnubundið ensím sem virkjað G-prótein getur örvað til að umbreyta ATP í hringtengt adenósíneinfosfat (cAMP)
nýrnahettubörkur
ytri hluti nýrnahettu, gerður úr nokkrum lögum innkirtlafrumna og háræðaneta, sem myndar saltstera, sykurstera og andrógenforvera
nýrnahettur
innkirtlar ofan við efri skaut nýrnanna sem taka meðal annars þátt í streituviðbrögðum og stjórn blóðþrýstings, blóðrúmmáls og salta- og vökvajafnvægis
nýrnahettumergur
innri hluti nýrnahettu sem myndar katekólamínin adrenalín og noradrenalín og tekur þátt í bráðum streituviðbrögðum
nýrnahettubarkarörvandi hormón (ACTH)
hormón frá framhluta heiladinguls sem örvar nýrnahettubörk til að seyta einkum sykursterum og andrógenforverum; einnig nefnt kortikótrópín
viðvörunarviðbragð
fyrsta stig hins sögulega líkans um almenna aðlögunarheilkennið; bráð streituviðbrögð þar sem driftaugakerfið og katekólamín á borð við adrenalín og noradrenalín koma við sögu
aldósterón
saltsterahormón frá nýrnahettuberki sem eykur endurupptöku natríums og seytingu kalíums í nýrum og getur þannig aukið utanfrumuvökva, blóðrúmmál og blóðþrýsting
alfa-fruma
frumugerð í briseyjum sem myndar hormónið glúkagon
angíótensínbreytandi ensím
ensím sem umbreytir angíótensíni I í angíótensín II
þvagtemprandi hormón (ADH)
hormón sem myndast í undirstúku og er geymt og losað frá afturhluta heiladinguls; það eykur endurupptöku vatns í safnrásum nýrna
gáttanatríumræsipeptíð (ANP)
peptíðhormón sem hjartavöðvafrumur í gáttum seyta þegar teygist á gáttavegg vegna aukins rúmmáls eða þrýstings; það eykur útskilnað natríums og vatns í nýrum, hamlar renín-angíótensín-aldósterón-kerfinu (RAAS) og stuðlar að æðavíkkun
sjálfsboðefni
efnaboð sem verkar á sömu frumu og seytti því
beta-fruma
frumugerð í briseyjum sem myndar hormónið insúlín
kalsítónín
peptíðhormón sem hjáblöðrufrumur, eða C-frumur, skjaldkirtils mynda; það getur lækkað hækkaðan kalsíumstyrk í blóði en skiptir yfirleitt litlu máli fyrir daglega kalsíumstjórnun heilbrigðra fullorðinna
krómsækin fruma
taugainnkirtlafruma í nýrnahettumerg sem myndar og seytir katekólamínum
kvoða
seigfljótandi efni í holi skjaldkirtilsblaðra sem inniheldur glýkópróteinið týróglóbúlín
kortisól
sykursteri sem styður glúkósanýmyndun og hefur fjölþætt áhrif á prótein- og fituefnaskipti, ónæmissvörun og aðlögun að álagi
hringtengt adenósíneinfosfat (cAMP)
annars stigs boðberi sem myndast fyrir tilstilli adenýlýlsýklasa og getur virkjað próteinkínasa og fosfórunarkeðju
delta-fruma
frumugerð í briseyjum sem myndar hormónið sómatóstatín
sykursýki
hópur efnaskiptasjúkdóma sem einkennast af viðvarandi blóðsykurshækkun vegna skorts á insúlíni, skertrar insúlínverkunar eða hvoru tveggja
díasýlglýseról (DAG)
himnubundinn annars stigs boðberi sem virkjar próteinkínasa og kemur þannig af stað fosfórunarkeðju
niðurstjórnun
fækkun hormónaviðtaka, oft sem svar við langvarandi háum styrk hormóns
innkirtill
kirtill eða vefur án útfærsluganga sem seytir hormónum í millifrumuvökva og þaðan í blóðrás til flutnings að markfrumum
innkirtlakerfi
frumur, vefir og líffæri sem mynda og seyta hormónum, ýmist sem megin- eða aukahlutverk, og taka þátt í samhæfingu líkamsstarfsemi
adrenalín
katekólamín sem nýrnahettumergur seytir við bráð driftaugakerfisviðbrögð; einnig nefnt epinefrín
rauðkornavaki (EPO)
próteinhormón sem myndast einkum í nýrum þegar súrefnisstyrkur í nýrnavef lækkar og örvar myndun rauðra blóðkorna í beinmerg
estrógen
flokkur sterahormóna sem taka meðal annars þátt í þroska æxlunarkerfis, stjórnun tíðahrings, myndun síðkominna kyneinkenna, viðhaldi beinvefs og meðgöngu
útkirtlakerfi
frumur, vefir og líffæri sem seyta efnum um útfærsluganga á líkamsyfirborð eða í hol líffæra
fyrsta stigs boðberi
utanfrumuboðefni, svo sem hormón, sem binst viðtaka og kemur af stað innanfrumuboðferli
eggbússtýrihormón (FSH)
hormón frá framhluta heiladinguls sem styður þroska eggbúa og estrógenmyndun í eggjastokkum og verkar á Sertoli-frumur til að styðja sáðfrumumyndun
G-prótein
prótein sem bindur gúanósínþrífosfat (GTP), tengist viðtaka í frumuhimnu og miðlar næsta skrefi innanfrumuboðferlis þegar viðtakinn virkjast
almenna aðlögunarheilkennið (GAS)
sögulegt þriggja stiga líkan Hans Selyes um viðbrögð líkamans við skammvinnu og langvinnu álagi
risavöxtur
röskun af völdum óeðlilega mikillar seytingar vaxtarhormóns (GH) hjá barni áður en vaxtarplötur lokast, sem veldur óhóflegum lengdarvexti
glúkagon
hormón frá alfa-frumum briss sem hækkar blóðsykur meðal annars með því að örva glýkógenrof og glúkósanýmyndun í lifur
sykursterar
hormón sem myndast einkum í knippasvæði nýrnahettubarkar og hafa fjölþætt áhrif á efnaskipti og ónæmissvörun
keppur (skjaldkirtilsstækkun)
stækkun skjaldkirtils sem getur átt sér margar orsakir, þar á meðal joðskort, sjálfsofnæmissjúkdóma, hnúta eða aðrar truflanir á skjaldkirtilsstarfsemi
gónadótrópín
hormón sem stjórna starfsemi kynkirtla; hjá mönnum eru eggbússtýrihormón (FSH) og gulbússtýrihormón (LH) helstu gónadótrópín framhluta heiladinguls
vaxtarhormón (GH)
hormón frá framhluta heiladinguls sem stuðlar að vexti og vefjauppbyggingu og hefur áhrif á efnaskipti næringarefna; einnig nefnt sómatótrópín
hormón
boðefni sem innkirtlafruma seytir í blóðrás og verkar á markfrumur með viðeigandi viðtaka, oft fjarri myndunarstaðnum
hormónaviðtaki
prótein í frumuhimnu eða innan frumu sem bindur tiltekið hormón og kemur af stað svari markfrumunnar
blóðsykurshækkun
óeðlilega hár styrkur glúkósa í blóði
ofstarfsemi kalkkirtla
röskun þar sem of mikil seyting kalkkirtlahormóns (PTH) getur valdið blóðkalsíumhækkun og auknu beintapi
ofstarfsemi skjaldkirtils
röskun sem einkennist af of mikilli verkun skjaldkirtilshormóna og getur meðal annars valdið auknum efnaskiptahraða, hitaóþoli, svita, þyngdartapi og hröðum hjartslætti
vanstarfsemi kalkkirtla
röskun þar sem of lítil seyting kalkkirtlahormóns (PTH) veldur blóðkalsíumlækkun og getur aukið ertanleika tauga og vöðva
portæðakerfi heiladinguls
æðakerfi sem flytur leysi- og hömlunarhormón beint frá undirstúku til framhluta heiladinguls án þess að þau fari fyrst um almenna blóðrás
undirstúka
hluti milliheila neðan stúku sem samhæfir margvíslega tauga- og innkirtlastarfsemi
vanstarfsemi skjaldkirtils
röskun sem einkennist af of lítilli verkun skjaldkirtilshormóna og getur meðal annars valdið hægari efnaskiptum, kuldaóþoli, þyngdaraukningu, hægðatregðu og þreytu
trekt (heiladingulsstilkur)
stilkur með æðum og taugavef sem tengir heiladingul við undirstúku; einnig nefndur heiladingulsstilkur
inhibín
hormón frá kynkirtlum sem hamlar seytingu eggbússtýrihormóns (FSH) frá framhluta heiladinguls
inósítólþrífosfat (IP3)
annars stigs boðberi sem veldur losun kalsíumjóna úr geymslum innan frumu
insúlín
hormón frá beta-frumum briss sem lækkar blóðsykur meðal annars með því að örva upptöku og nýtingu glúkósa í tilteknum vefjum og stuðla að geymslu næringarefna
insúlínlíkir vaxtarþættir (IGF)
vaxtarþættir, einkum IGF-1 og IGF-2, sem stuðla að frumuvexti og fjölgun, próteinmyndun og lifun frumna; IGF-1 miðlar mörgum áhrifum vaxtarhormóns
leptín
próteinhormón frá fitufrumum sem gefur meðal annars boð um orkuforða til undirstúku og stuðlar að mettun og minni matarlyst
gulbússtýrihormón (LH)
hormón frá framhluta heiladinguls sem kemur af stað egglosi og styður myndun hormóna í eggjastokkum og testósterónmyndun í eistum
melatónín
amínósýruafleitt hormón frá heilaköngli sem seytt er mest í myrkri og miðlar upplýsingum um tíma sólarhrings til dægurkerfisins
saltsterar
hormón sem myndast í hnoðrasvæði nýrnahettubarkar og hafa áhrif á salta- og vökvajafnvægi; aldósterón er helsti saltsterinn hjá mönnum
vanstarfsemi skjaldkirtils hjá nýbura
skortur á skjaldkirtilshormónum á nýburaskeiði, til dæmis vegna meðfæddrar skjaldkirtilsröskunar eða alvarlegs joðskorts á meðgöngu; án tímanlegrar meðferðar getur ástandið skert vöxt og taugaþroska
noradrenalín
katekólamín sem nýrnahettumergur seytir við bráð driftaugakerfisviðbrögð; einnig nefnt norepinefrín
osmónemi
skynviðtaki, meðal annars í undirstúku, sem nemur breytingar á osmólalstyrk líkamsvökva
oxýtósín
hormón sem myndast í undirstúku og er geymt og losað frá afturhluta heiladinguls; það örvar legsamdrætti við fæðingu og mjólkurlosun við brjóstagjöf og tekur einnig þátt í flóknum félags- og tengslaviðbrögðum
bris
líffæri aftan við maga sem gegnir bæði út- og innkirtlahlutverki og tekur þátt í meltingu og blóðsykursstjórnun
briseyjar
sérhæfðir klasar innkirtlafrumna í brisi; einnig nefndar Langerhans-eyjar
nærboð
efnaboð sem verkar staðbundið á nálægar frumur; einnig nefnt nærboðaþáttur
kalkkirtlar
litlir, yfirleitt kringlóttir kirtlar á eða nærri afturborði skjaldkirtils sem mynda kalkkirtlahormón (PTH)
kalkkirtlahormón (PTH)
peptíðhormón sem kalkkirtlar seyta þegar kalsíumstyrkur í blóði lækkar; það hækkar styrk kalsíums og tekur þátt í kalsíum- og fosfatjafnvægi
fosfódíesterasi (PDE)
ensím í umfrymi sem brýtur niður cAMP og stöðvar þannig boð þess
fosfórunarkeðja
boðferli þar sem röð próteinkínasa fosfórar næstu markprótein með flutningi fosfathóps frá ATP
heilaköngull
innkirtill í aftanstúku sem seytir melatóníni og tekur þátt í stjórn dægursveiflu og svefn-vökuferlis
heilaköngulsfruma
fruma í heilaköngli sem myndar og seytir hormóninu melatóníni
heiladingulsdvergvöxtur
vaxtarskerðing hjá barni af völdum óeðlilega lítillar seytingar eða verkunar vaxtarhormóns (GH); einnig nefnd vaxtarhormónsskortur þegar það á við
heiladingull
lítill innkirtill sem tengist undirstúku; framhlutinn myndar og seytir hormónum en afturhlutinn geymir og losar hormón sem myndast í undirstúku
PP-fruma
frumugerð í briseyjum sem myndar hormónið brisfjölpeptíð
prógesterón
sterahormón sem tekur þátt í stjórn tíðahrings, undirbýr legslímu fyrir hreiðrun og styður við meðgöngu
prólaktín (PRL)
hormón frá framhluta heiladinguls sem styður þroska mjólkurkirtla og örvar mjólkurmyndun
próteinkínasi
ensím sem flytur fosfathóp frá ATP á prótein og getur þannig komið af stað eða miðlað fosfórunarkeðju
annars stigs boðberi
sameind innan frumu sem miðlar boðum frá virkjaðri himnuviðtakasameind og kemur af stað innanfrumuboðferli
örmögnunarstig
þriðja stig hins sögulega líkans um almenna aðlögunarheilkennið, þar sem langvarandi álag er talið ganga á aðlögunargetu líkamans
mótstöðustig
annað stig hins sögulega líkans um almenna aðlögunarheilkennið, þar sem líkaminn heldur áfram að laga starfsemi sína að viðvarandi álagi eftir að bráða viðvörunarviðbragðið dvínar
testósterón
sterahormón sem myndast einkum í eistum og tekur þátt í þroska æxlunarkerfis, þroskun sáðfrumna og myndun síðkominna kyneinkenna
týmósín
samheiti yfir nokkur peptíð sem myndast meðal annars í hóstarkirtli og geta stutt þroska og sérhæfingu T-eitilfrumna; hlutverk þeirra eru fjölbreytt og ekki öll fullskýrð
hóstarkirtill
líffæri ónæmiskerfisins þar sem T-eitilfrumur þroskast og sérhæfast; það er sérstaklega virkt á fósturskeiði, í frumbernsku og á bernskuárum
skjaldkirtill
stór innkirtill á hálsi sem myndar skjaldkirtilshormón og kalsítónín
skjaldkirtilsstýrihormón (TSH)
hormón frá framhluta heiladinguls sem örvar myndun og losun skjaldkirtilshormóna; einnig nefnt týrótrópín
þýroxín
einnig nefnt tetrajóðþýrónín, T4; amínósýruafleitt skjaldkirtilshormón sem er meira í blóði en hefur minni virkni við viðtaka en T3 og er oft umbreytt í T3 í markvefjum
þríjoðþýrónín
einnig nefnt T3; amínósýruafleitt skjaldkirtilshormón sem er minna í blóði en hefur meiri virkni við viðtaka en T4
uppstjórnun
fjölgun hormónaviðtaka, oft sem svar við langvarandi lágum styrk hormóns
knippasvæði (zona fasciculata)
miðsvæði nýrnahettubarkar sem myndar sykurstera, einkum kortisól
hnoðrasvæði (zona glomerulosa)
ysta svæði nýrnahettubarkar sem myndar saltstera, einkum aldósterón
netsvæði (zona reticularis)
innsta svæði nýrnahettubarkar sem myndar andrógenforvera, einkum dehýdróepíandrósterón (DHEA), DHEA-súlfat (DHEAS) og andróstendíón

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/anatomy-and-physiology-2e/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax hvorki styður né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

17.11 Þroski og öldrun innkirtlakerfisins

NÆSTI KAFLI

Samantekt kaflans