Lykilhugtök

Í þessum kafla eru eftirfarandi lykilhugtök:

útslag

Hversu mikið efni raskast í hljóðbylgju; í bylgjumynd er það mælt sem munurinn milli jafnvægisstöðu og bylgjutopps eða bylgjudals.

slag

Fyrirbæri sem myndast við samlagningu tveggja bylgna sem hafa örlítið ólíka tíðni en sama útslag.

slagtíðni

Tíðni útslagsbreytinga, eða slaganna, í bylgju sem myndast við samlagningu tveggja nálægra tíðna.

deyfing

Minnkun útslags með tíma þegar orka sveiflu tapast.

desíbel

Eining sem er notuð til að lýsa hljóðstigi.

Dopplerhrif

Breyting á skynjaðri eða mældri tíðni hljóðs vegna hlutfallslegrar hreyfingar milli hljóðgjafa og athuganda.

grunntónn

Lægsta hermutíðni kerfis.

harmónískar tíðnir

Heiti yfir grunntóninn og yfirtóna hans.

heyrn

Skynjun hljóðs.

háværð

Skynjun hljóðstyrks.

eigintíðni

Tíðnin sem kerfi myndi sveiflast með ef enginn drifkraftur og engin deyfing verkuðu á það.

yfirtónar

Allar hermutíðnir sem eru hærri en grunntónninn.

tónhæð

Skynjun á tíðni hljóðs.

þynning

Lágþrýstisvæði í hljóðbylgju.

hermun

Fyrirbæri þar sem kerfi er knúið með tíðni sem er jöfn eigintíðni kerfisins.

herma

Að knýja kerfi við eigintíðni þess.

hljóðhvellur

Styrkjandi samliðun hljóðs sem myndast þegar hlutur hreyfist hraðar en hljóð.

hljóð

Röskun í efni sem berst frá hljóðgjafa út á við með langsbylgjum.

hljóðstyrkur

Afl á flatareiningu sem hljóðbylgja flytur.

hljóðstig

Stig hljóðs miðað við fast viðmið sem tengist heyrn manna.