Kafli 15
Kafli 15
(a) AgI(s) ⇌ Ag+(aq) + I−(aq); [Ag+] = x og [I−] = x. (b) CaCO3(s) ⇌ Ca2+(aq) + CO32−(aq); [Ca2+] = x og [CO32−] = x. (c) Mg(OH)2(s) ⇌ Mg2+(aq) + 2OH−(aq); [Mg2+] = x og [OH−] = 2x. (d) Mg3(PO4)2(s) ⇌ 3Mg2+(aq) + 2PO43−(aq); [Mg2+] = 3x og [PO43−] = 2x. (e) Ca5(PO4)3OH(s) ⇌ 5Ca2+(aq) + 3PO43−(aq) + OH−(aq); [Ca2+] = 5x, [PO43−] = 3x og [OH−] = x.
Engin breyting verður. Fast efni hefur virknina 1 hvort sem lítið eða mikið er af því.
Vita þarf leysni silfurbromíðs við nýja hitastigið. Venjulega eykst leysnin og eitthvað af fasta silfurbromíðinu leysist upp.
CaF2, MnCO3 og ZnS
(a) LaF3(s) ⇌ La3+(aq) + 3F−(aq); K_sp = [La3+][F−]3. (b) CaCO3(s) ⇌ Ca2+(aq) + CO32−(aq); K_sp = [Ca2+][CO32−]. (c) Ag2SO4(s) ⇌ 2Ag+(aq) + SO42−(aq); K_sp = [Ag+]2[SO42−]. (d) Pb(OH)2(s) ⇌ Pb2+(aq) + 2OH−(aq); K_sp = [Pb2+][OH−]2.
(a) 1,77 10−7; (b) 1,6 10−6; (c) 2,2 10−9; (d) 7,91 10−22
(a) 2 10−2 M; (b) 1,5 10−3 M; (c) 2,27 10−9 M; (d) 2,2 10−10 M
(a) 6,4 10−9 M = [Ag+], [Cl−] = 0,025 M. Athugun: (6,4 10−9 M / 0,025 M) 100% = 2,6 10−5%, sem er óveruleg breyting. (b) 2,2 10−5 M = [Ca2+], [F−] = 0,0013 M. Athugun: (2,26 10−5 M / 0,00133 M) 100% = 1,70%. Þetta gildi er minna en 5% og má því hunsa það. (c) 0,2238 M = [SO42−]; [Ag+] = 7,4 10−3 M. Athugun: (3,7 10−3 / 0,2238) 100% = 1,64 10−2%; skilyrðið er uppfyllt. (d) [OH−] = 2,8 10−3 M; [Zn2+] = 5,7 10−12 M. Athugun: (5,7 10−12 / 2,8 10−3) 100% = 2,0 10−7%; x er minna en 5% af [OH−] og er því óverulegt.
(a) Ekki má hunsa breytingu á upphafsstyrk samjónarinnar; leysa þarf annars stigs jöfnu. [Tl+] = 0,031 M og [Cl−] = 0,0056 M. (b) Hunsa má breytingu á upphafsstyrk samjónarinnar. [Ba2+] = 2,4 10−4 M og [F−] = 0,313 M. (c) Hunsa má breytingu á upphafsstyrk samjónarinnar. [Mg2+] = 0,0244 M og [C2O42−] = 2,9 10−5 M. (d) Hunsa má breytingu á upphafsstyrk samjónarinnar. [Ca2+] = 5,18 10−4 M og [C2O42−] = 0,051 M.
Styrkbreytingarnar eru meiri en 5% og fara því yfir hámarkið fyrir að hunsa breytinguna.
CaSO4·2H2O er leysanlegasta kalsíumsaltið, bæði í mól/L og g/L.
7,8 10−3 M = [SO42−] = [Ca2+]. Þar sem þessi styrkur er hærri en 2,60 10−3 M uppfyllir vatnið ekki staðlana.
Massi CaSO4·2H2O = 0,72 g
(a) [Ag+] = [I−] = 1,3 10−5 M; (b) [Ag+] = 2,88 10−2 M og [SO42−] = 1,44 10−2 M; (c) [Mn2+] = 3,7 10−5 M og [OH−] = 7,4 10−5 M; (d) [Sr2+] = 4,3 10−2 M og [OH−] = 8,6 10−2 M; (e) [Mg2+] = 1,3 10−4 M og [OH−] = 2,6 10−4 M.
(a) 1,45 10−4; (b) 8,2 10−55; (c) 1,35 10−4; (d) 1,18 10−5; (e) 1,08 10−10
(a) CaCO3 fellur út. (b) Efnasambandið fellur ekki út. (c) Efnasambandið fellur ekki út. (d) Efnasambandið fellur út.
1,42 10−9 M
9,2 10−13 M
[Ag+] = 1,8 10−3 M
6,3 10−4
(a) 2,25 L; (b) 7,2 10−7 g
100% þess leysist upp
(a) og Cu²⁺: Bætið við (b) og Cl⁻: Bætið við Ba²⁺. (c) Hg²⁺ og Co²⁺: Bætið við S²⁻. (d) Zn²⁺ og Sr²⁺: Bætið við OH⁻ þar til [OH⁻] = 0,050 M. (e) Ba²⁺ og Mg²⁺: Bætið við (f) og OH⁻: Bætið við Ba²⁺.
AgI fellur fyrst út.
1,5 10−12 M
3,99 kg
(a) 3,1 10−11; (b) [Cu2+] = 2,6 10−3 og [IO3−] = 5,3 10−3
9,3 10−6 g Pb(OH)2
Mg(OH)2(s) ⇌ Mg2+(aq) + 2OH−(aq); K_sp = [Mg2+][OH−]2. Massi Mg(OH)2 = 1,23 10−3 g.
MnCO3 fellur fyrst út vegna þess að það hefur minnsta K_sp-gildið af þessum hliðstæðu efnasamböndum og er því minnst leysanlegt. MgCO3·3H2O fellur síðast út vegna þess að það hefur stærsta K_sp-gildið og er leysanlegast.
Þegar magn fasta efnisins er svo lítið að mettuð lausn myndast ekki.
8,2 10−5 M
5 1023
![Þessi tafla hefur tvo aðaldálka og þrjár raðir. Fyrsta röðin fyrir fyrsta dálkinn hefur enga fyrirsögn og hefur síðan eftirfarandi í fyrsta dálki: Upphafsstyrkur (M) og Jafnvægisstyrkur (M). Annar dálkurinn hefur fyrirsögnina „[ C d ( C N ) subscript 4 to the second power superscript negative sign ] [ C N superscript negative sign ] [ C d to the second power superscript positive sign ]“. Undir öðrum dálki er undirhópur með tveimur röðum og þremur dálkum. Fyrsti dálkurinn inniheldur eftirfarandi: 0.250 og 0.250 mínus x. Annar dálkurinn inniheldur eftirfarandi: 0 og 4 x. Þriðji dálkurinn inniheldur eftirfarandi: 0 og x.](https://m4u5rs6quwqmofe9.public.blob.vercel-storage.com/openstax/chemistry-2e/is/image-v3/a2edac90770c3f47038691bdbdc77438a004c735/rendered.png?v=014f7433432e)
[Cd2+] = 5,0 10−5 M; [CN−] = 2,0 10−4 M
[Co3+] = 3,0 10−6 M; [NH3] = 1,8 10−5 M
1,3 g
0,79 g
(a)

(b)

(c)

(d)

(e)

(a)




0,0281 g
HNO₃(l) + HF(l) ⟶ + F⁻; HF(l) + BF₃(g) ⟶ H⁺ +
(a) H₃BO₃ + H₂O ⟶ + H⁺. (b) Rafeindaform og sameindalögun eru eins, bæði fjórflötungslaga. (c) Fjórflötungsbyggingin samræmist sp³-svigrúmablöndun.
0,014 M
7,2 10−15 M
4,4 10−22 M
[OH−] = 4,5 10−6; [Al3+] = 2 10−16 (mólleysni)
K_sp = [Ba2+][SO42−] = [Ba2+](0,049) = 1,08 10−10; [Ba2+] = 2,2 10−9 (mólleysni)
[OH−] = 7,6 10−3 M; [Pb2+] = 2,1 10−11 (mólleysni)
7,66
(a) K_sp = [Mg2+][F−]2 = (1,21 10−3)(2 1,21 10−3)2 = 7,09 10−9. (b) 7,09 10−7 M. (c) Ákvarðið styrk Mg2+ og F− sem verður til staðar í lokarúmmálinu. Berið gildi jónafeldisins [Mg2+][F−]2 saman við K_sp. Ef þetta gildi er stærra en K_sp myndast botnfall. 0,1000 L 3,00 10−3 M Mg(NO3)2 = 0,3000 L M Mg(NO3)2, þannig að M Mg(NO3)2 = 1,00 10−3 M. 0,2000 L 2,00 10−3 M NaF = 0,3000 L M NaF, þannig að M NaF = 1,33 10−3 M. Jónafeldið er (1,00 10−3)(1,33 10−3)2 = 1,77 10−9. Þetta gildi er minna en K_sp og því myndast ekki botnfall. (d) MgF2 er minna leysanlegt við 27 °C en við 18 °C. Þar sem varmi er á myndunarefnahliðinni verkar viðbættur varmi eins og viðbætt myndefni; samkvæmt lögmáli Le Châteliers hliðrast jafnvægið til hvarfefnanna til að vinna gegn röskuninni. Því leysist minna efni upp. Hvarfið er því útvermið.
BaF2, Ca3(PO4)2 og ZnS; hvert þeirra er salt af daufri sýru og H3O+ úr perklórsýru lækkar jafnvægisstyrk anjónarinnar og eykur þar með styrk katjónanna.
Áhrif á magn fasta efnisins CaHPO4, [Ca2+] og [OH−]: (a) eykst, eykst, minnkar; (b) minnkar, eykst, minnkar; (c) engin áhrif, engin áhrif, engin áhrif; (d) minnkar, eykst, minnkar; (e) eykst, engin áhrif, engin áhrif.