Námsgögn
Innskráning
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 4.1 Grunnatriði deildajafna
    3. 4.2 Stefnuvið og tölulegar aðferðir
    4. 4.3 Aðgreinanlegar deildajöfnur
    5. 4.4 Lógistíska jafnan
    6. 4.5 Fyrsta stigs línulegar deildajöfnur
    7. Lykilhugtök
    8. Lykiljöfnur
    9. Meginatriði
    10. Yfirlitsverkefni
  2. A | Heildistafla
  3. B | Afleiðutafla
  4. C | Upprifjun fyrir stærðfræðigreiningu
  5. Atriðisorðaskrá

Bókin og glærur

PowerPoint-glærur
Stærðfræðigreining 2. bindi (IS)Kafli 44.4 Lógistíska jafnan
44 Inngangur að deildajöfnum

4.4 Lógistíska jafnan

FYRRI KAFLI

4.3 Aðgreinanlegar deildajöfnur

NÆSTI KAFLI

4.5 Fyrsta stigs línulegar deildajöfnur

4.4 Lógistíska jafnan

Námsmarkmið

  • 4.4.1 Lýsa hugtakinu um burðargetu umhverfis í lógistísku líkani af stofnvexti.
  • 4.4.2 Teikna stefnuvið fyrir lógistíska jöfnu og túlka lausnarferlana.
  • 4.4.3 Leysa lógistíska jöfnu og túlka niðurstöðurnar.

Nota má deildajöfnur til að lýsa því hvernig stofnstærð breytist með tíma. Við sáum einfaldasta líkanið í fyrri kafla, í hlutanum um vísisvöxt og -hnignun. Raunhæfara líkan tekur einnig tillit til annarra þátta sem hafa áhrif á vöxt stofnsins. Í þessum hluta skoðum við lógistísku deildajöfnuna og hvernig henni er beitt við rannsóknir á stofnþróun í líffræði.

Stofnvöxtur og burðargeta

Til að lýsa stofnvexti með deildajöfnu þurfum við fyrst að skilgreina nokkrar breytur og viðeigandi hugtök. Breytan t. táknar tíma. Tímaeiningarnar geta verið klukkustundir, dagar, vikur, mánuðir eða jafnvel ár. Í hverju verkefni þarf að tilgreina hvaða einingar eru notaðar. Breytan P táknar stofnstærð. Þar sem stofnstærðin breytist með tíma er hún fall af tíma. Við ritum því P(t) fyrir stofnstærð sem fall af tíma. Ef P(t) er deildanlegt fall táknar fyrsta afleiðan dPdt augnabliksbreytingarhraða stofnstærðarinnar sem fall af tíma.

Í hlutanum Vísisvöxtur og -hnignun rannsökuðum við vísisvöxt og vísishnignun stofna og geislavirkra efna. Dæmi um vísisvaxtarfall er P(t)=P0ert. Í þessu falli táknar P(t) stofnstærðina á tímanum t,P0 táknar upphafsstofnstærðina (stofnstærðina á tímanum t=0), og fastinn r>0 nefnist vaxtarhraði. Mynd 4.18 sýnir graf fallsins P(t)=100e0.03t. Hér er P0=100 og r=0.03.

Graf vísisfallsins p(t) = 100e^(0,03t). Fallið er vaxandi og kúpt, hefst í öðrum fjórðungi, sker y-ásinn í punktinum (0, 100) og vex áfram í fyrsta fjórðungi.
Mynd 4.18. Vísisvaxtarlíkan af stofni.

Sannreyna má að fallið P(t)=P0ert leysi upphafsgildisverkefnið

dPdt=rP,P(0)=P0.

Þessi deildajafna hefur áhugaverða túlkun. Vinstri hlið hennar táknar vaxtarhraða (eða hnignunarhraða) stofnsins. Hægri hliðin er jákvæður fasti margfaldaður með núverandi stofnstærð. Deildajafnan segir því að vaxtarhraði stofnsins sé í réttu hlutfalli við stofnstærðina á hverjum tíma. Jafnframt segir hún að hlutfallsfastinn breytist aldrei.

Einn annmarki þessa falls er að það spáir ótakmörkuðum vexti stofnsins þegar fram líða stundir. Slíkt er óraunhæft. Ýmsir þættir takmarka vaxtarhraða stofns, þar á meðal fæðingartíðni, dánartíðni, fæðuframboð og afrán. Vaxtarfastinn r tekur yfirleitt tillit til fæðingar- og dánartíðni en ekki hinna þáttanna. Túlka má hann sem hreinan hlutfallslegan vaxtarhraða, það er fæðingartíðni að frádreginni dánartíðni á hverja tímaeiningu. Eðlilegt er að spyrja hvort vaxtarhraði stofnsins haldist fastur eða breytist með tíma. Líffræðingar hafa komist að því að í mörgum líffræðilegum kerfum vex stofninn þar til hann nær tiltekinni jafnvægisstærð. Vísisvaxtarlíkanið tekur ekki tillit til þessa möguleika. Hugtakið burðargeta gerir hins vegar ráð fyrir að á tilteknu svæði geti aðeins ákveðinn fjöldi lífvera af tiltekinni tegund þrifist án þess að skortur verði á auðlindum.

Skilgreining

Burðargeta lífveru í tilteknu umhverfi er mesta stofnstærð hennar sem umhverfið getur viðhaldið um ókomna tíð.

Við táknum burðargetuna með breytunni K. Vaxtarhraðinn er táknaður með breytunni r. Með þessum breytum getum við skilgreint lógistísku deildajöfnuna.

Skilgreining

Látum K tákna burðargetu tiltekinnar lífveru í tilteknu umhverfi og látum r vera rauntölu sem táknar vaxtarhraðann. Fallið P(t) táknar stofnstærð lífverunnar sem fall af tíma t, og fastinn P0 táknar upphafsstofnstærðina (stofnstærð lífverunnar á tímanum t=0). Þá er lógistíska deildajafnan

dPdt=rP(1−PK)
(4.8)

Margmiðlun

Á þessari vefsíðu má finna frekari upplýsingar um lógistísku jöfnuna.

Pierre Verhulst birti lógistísku jöfnuna fyrst árið 1845. Tengja má deildajöfnuna við upphafsskilyrðið P(0)=P0 og mynda þannig upphafsgildisverkefni fyrir P(t).

Gerum ráð fyrir að upphafsstofnstærðin sé lítil miðað við burðargetuna. Þá er PK lítið, hugsanlega nálægt núlli. Stærðin innan sviganna hægra megin í jöfnu 4.8 er því nálægt 1, og hægri hlið jöfnunnar er nálægt rP. Ef r>0, vex stofninn hratt, líkt og í vísisvexti.

Þegar stofninn vex stækkar hlutfallið PK einnig, því K er fasti. Ef stofnstærðin helst undir burðargetunni er PK minna en 1, svo 1−PK>0. Hægri hlið jöfnu 4.8 er því enn jákvæð, en stærðin innan sviganna minnkar og vaxtarhraðinn lækkar af þeim sökum. Ef P=K er hægri hliðin núll og stofnstærðin breytist ekki.

Gerum nú ráð fyrir að upphafsstofnstærðin sé meiri en burðargetan. Þá er PK>1, og 1−PK<0. Hægri hlið jöfnu 4.8 er þá neikvæð og stofninn minnkar. Stofninn minnkar svo lengi sem P>K, en hann nær í raun aldrei K, því dPdt verður sífellt minna, en stofnstærðin nálgast burðargetuna þegar t stefnir á óendanlegt. Sýna má þessa greiningu með fasalínu. Fasalína lýsir almennri hegðun lausnar sjálfstæðrar deildajöfnu eftir upphafsskilyrðinu. Fyrir burðargetu í lógistísku jöfnunni er fasalínan eins og sýnt er á mynd 4.19.

Skýringarmynd af fasalínu gefnu deildajöfnunnar. Lóðrétt blá lína með örvum á báðum endum hefur tvo merkta punkta við P = K og P = 0, þar sem K > 0. Rauðar örvar vísa upp milli 0 og K en niður neðan við núll og ofan við K.
Mynd 4.19. Fasalína deildajöfnunnar dPdt=rP(1−PK).

Fasalínan sýnir að stofninn minnkar með tíma þegar P er minna en núll eða meira en K, en þegar P er milli 0 og K, vex stofninn með tíma.

Dæmi 4.14

Kaflaupphaf: Burðargeta virginíuhjartarstofns könnuð

Ljósmynd af hjartardýri.
Mynd 4.20. (Mynd: breytt verk eftir Rachel Kramer, Flickr)

Skoðum virginíuhjartarstofn (Odocoileus virginianus) í Kentucky-fylki. Fisk- og dýralífsstofnun Kentucky (KDFWR) setur reglur um veiðar og fiskveiðar í fylkinu. Stofnunin áætlaði fyrir veiðitímabilið 2004, að stofninn teldi 900,000 dýr. Johnson segir: „Hjartarstofn sem hefur næga fæðu og verður hvorki fyrir veiðum manna né afráni annarra dýra tvöfaldast á þriggja ára fresti.“ (George Johnson, „The Problem of Exploding Deer Populations Has No Attractive Solutions,“ 12,2001, sótt 9. apríl 2015, http://www.txtwriter.com/onscience/Articles/deerpops.html.) Þessi athugun samsvarar vaxtarhraðanum r=ln(2)3=0.2311, svo áætlaður vaxtarhraði er 23.11% á ári. (Þá er gert ráð fyrir vísisvexti stofnsins, sem er eðlileg nálgun, að minnsta kosti til skamms tíma, þegar fæðuframboð er nægt og engin rándýr eru til staðar.) KDFWR birtir einnig þéttleika hjartarstofnsins í 32 sýslum Kentucky. Meðalþéttleikinn er um 27 dýr á fermílu. Gerum ráð fyrir að þetta sé þéttleiki dýranna í öllu fylkinu (39,732 fermílur). Burðargetan K er 39,732 fermílur margfaldaðar með 27 dýrum á fermílu, eða 1,072,764 dýr.

  1. Í þessu verkefni er P0=900,000,K=1,072,764, og r=0.2311. Setjið þessi gildi inn í jöfnu 4.8 og setjið fram upphafsgildisverkefnið.
  2. Leysið upphafsgildisverkefnið úr a-lið.
  3. Hver verður stofnstærðin eftir 3 ár samkvæmt þessu líkani? Rifjið upp að Johnson spáði því að tvöföldunartími hjartarstofnsins væri 3 ár. Berið þessi gildi saman.
  4. Gerum ráð fyrir að stofninn nái 1,200,000 dýrum. Hverju spáir lógistíska jafnan um þróun stofnsins við þessar aðstæður?
Lausn
  1. Upphafsgildisverkefnið er
    dPdt=0.2311P(1−P1,072,764),P(0)=900,000.
  2. Lógistíska jafnan er sjálfstæð deildajafna, svo beita má aðskilnaði breytistærða. Skref 1: Þegar hægri hliðin er sett jöfn núlli fást
    P=0 og P=1,072,764. Þetta merkir að stofn sem byrjar í núlli breytist aldrei og stofn sem byrjar við burðargetuna breytist heldur aldrei. Skref 2: Umritið deildajöfnuna og margfaldið báðar hliðar með:

    dPdt=0.2311P(1,072,764−P1,072,764)dP=0.2311P(1,072,764−P1,072,764)dt.

    Deilið báðum hliðum með P(1,072,764−P):
    dPP(1,072,764−P)=0.23111,072,764dt.

    Skref 3: Heildið báðar hliðar jöfnunnar með stofnbrotaliðun:
    ∫dPP(1,072,764−P)=∫0.23111,072,764dt11,072,764∫(1P+11,072,764−P)dP=0.2311t1,072,764+C11,072,764(ln|P|−ln|1,072,764−P|)=0.2311t1,072,764+C.

    Skref 4: Margfaldið báðar hliðar með 1,072,764 og notið kvótareglu logra:
    ln|P1,072,764−P|=0.2311t+C1.

    Hér er C1=1,072,764C. Veldið því næst báðar hliðar með grunntölunni e og fellið brott algildismerkin:
    eln|P1,072,764−P|=e0.2311t+C1|P1,072,764−P|=C2e0.2311tP1,072,764−P=C2e0.2311t.

    Hér er C2=eC1, en eftir að algildismerkin hafa verið felld brott getur fastinn einnig verið neikvæður. Leysið nú jöfnuna með tilliti til P:
    P=C2e0.2311t(1,072,764−P).P=1,072,764C2e0.2311t−C2Pe0.2311tP+C2Pe0.2311t=1,072,764C2e0.2311tP(1+C2e0.2311t)=1,072,764C2e0.2311tP(t)=1,072,764C2e0.2311t1+C2e0.2311t.

    Skref 5: Til að ákvarða gildi C2, er í raun auðveldara að fara nokkur skref til baka, þangað sem C2 var skilgreint. Notið nánar tiltekið jöfnuna
    P1,072,764−P=C2e0.2311t.

    Upphafsskilyrðið er P(0)=900,000. Skiptið út P fyrir 900,000 og setjið núll í stað t:
    P1,072,764−P=C2e0.2311t900,0001,072,764−900,000=C2e0.2311(0)900,000172,764=C2C2=25,0004,799≈5.209.

    Því er
    P(t)=1,072,764(250004799)e0.2311t1+(250004799)e0.2311t=1,072,764(25000)e0.2311t4799+25000e0.2311t.

    Þegar teljara og nefnara er deilt með 25,000 fæst
    P(t)=1,072,764e0.2311t0.19196+e0.2311t.

    Mynd 4.21 sýnir graf þessarar jöfnu.
    Graf af lógistískum ferli hjartarstofns með upphafsstofnstærðina P_0 = 900,000. Grafið byrjar vaxandi og kúpt í öðrum fjórðungi, verður síðan vaxandi og hvelft, sker x-ásinn í punktinum (0, 900,000) og nálgast P = 1,072,764 aðfellulega þegar x stefnir á óendanlegt.
    Mynd 4.21 Lógistískur ferill hjartarstofns með upphafsstofnstærðina 900,000 dýr.
  3. Með þessu líkani getum við spáð fyrir um stofnstærðina eftir 3 ár.
    P(3)=1,072,764e0.2311(3)0.19196+e0.2311(3)≈978,830dýr

    . Þetta er langt frá því að vera tvöföld upphafsstofnstærð 900,000. Munið að tvöföldunartíminn byggist á þeirri forsendu að vaxtarhraðinn breytist aldrei, en lógistíska líkanið tekur tillit til þess að hann geti breyst.
  4. Ef stofninn næði 1,200,000 dýrum yrði nýja upphafsgildisverkefnið
    dPdt=0.2311P(1−P1,072,764),P(0)=1,200,000.

    Almenna lausn deildajöfnunnar yrði óbreytt.
    P(t)=1,072,764C2e0.2311t1+C2e0.2311t

    . Til að ákvarða gildi fastans förum við aftur að jöfnunni
    P1,072,764−P=C2e0.2311t.

    Þegar gildin t=0 og P=1,200,000, eru sett inn fæst
    C2e0.2311(0)=1,200,0001,072,764−1,200,000C2=−100,00010,603≈−9.431.

    Því er
    P(t)=1,072,764C2e0.2311t1+C2e0.2311t=1,072,764(−100,00010,603)e0.2311t1+(−100,00010,603)e0.2311t=−107,276,400,000e0.2311t100,000e0.2311t−10,603≈10,117,551e0.2311t9.43129e0.2311t−1.

    Graf þessarar jöfnu er sýnt á mynd 4.22.
    Graf af lógistískum ferli fyrir upphafsstofnstærðina 1,200,000 dýr. Grafið er minnkandi og kúpt, byrjar í öðrum fjórðungi, sker y-ásinn í punktinum (0, 1,200,000) og nálgast P = 1,072,764 aðfellulega þegar x stefnir á óendanlegt.
    Mynd 4.22 Lógistískur ferill hjartarstofns með upphafsstofnstærðina 1,200,000 dýr.

Lógistíska deildajafnan leyst

Lógistíska deildajafnan er sjálfstæð deildajafna og því má finna almennu lausnina með aðskilnaði breytistærða, eins og við gerðum í dæmi 4.14.

Skref 1: Þegar hægri hliðin er sett jöfn núlli fást fastalausnirnar P=0 og P=K. Fyrri lausnin segir að stofninn vaxi aldrei ef engar lífverur eru til staðar. Seinni lausnin segir að stofninn breytist aldrei ef upphafsstofnstærðin er jöfn burðargetunni.

Skref 2: Umritið deildajöfnuna á forminu

dPdt=rP(K−P)K.

Margfaldið síðan báðar hliðar með dt og deilið báðum hliðum með P(K−P). Þá fæst

dPP(K−P)=rKdt.

Margfaldið báðar hliðar jöfnunnar með K og heildið:

∫KP(K−P)dP=∫rdt.

Heilda má vinstri hlið jöfnunnar með stofnbrotaliðun. Sannreynið að

KP(K−P)=1P+1K−P.

Þá verður jafnan

∫1P+1K−PdP=∫rdtln|P|−ln|K−P|=rt+Cln|PK−P|=rt+C.

Veldið nú báðar hliðar jöfnunnar með grunntölunni e til að eyða náttúrulega logranum:

eln|PK−P|=ert+C|PK−P|=eCert.

Við skilgreinum C1=ec. Þar sem K,P>0 og P<K, er PK–P>0, má fella brott algildismerkið og jafnan verður

PK−P=C1ert.
(4.9)

Til að leysa jöfnuna með tilliti til P(t), margföldum við fyrst báðar hliðar með K−P og söfnum liðunum sem innihalda P saman vinstra megin:

P=C1ert(K−P)P=C1Kert−C1PertP+C1Pert=C1Kert.

Tökum næst P út fyrir sviga vinstra megin og deilum hinum þættinum upp í báðar hliðar:

P(1+C1ert)=C1KertP(t)=C1Kert1+C1ert.
(4.10)

Að lokum þarf að ákvarða gildi C1. Auðveldast er að setja t=0 og P0 í stað P í jöfnu 4.9 og ákvarða C1:

PK−P=C1ertP0K−P0=C1er(0)C1=P0K−P0.

Setjið að lokum segðina fyrir C1 inn í jöfnu 4.10:

P(t)=C1Kert1+C1ert=P0K−P0Kert1+P0K−P0ert

Margfaldið nú teljara og nefnara hægri hliðar með (K−P0) og einfaldið:

P(t)=P0K−P0Kert1+P0K−P0ert=P0K−P0Kert1+P0K−P0ert·K−P0K−P0=P0Kert(K−P0)+P0ert.

Við setjum niðurstöðuna fram sem setningu.

Setning 4.2

Lausn lógistísku deildajöfnunnar

Skoðum lógistísku deildajöfnuna með upphafsstofnstærðina P0, burðargetuna K og vaxtarhraðann r. Lausn samsvarandi upphafsgildisverkefnis er

P(t)=P0Kert(K−P0)+P0ert.
(4.11)

Nú þegar við höfum leyst upphafsgildisverkefnið getum við valið gildi fyrir P0,r, og K og rannsakað lausnarferilinn. Í dæmi 4.14 notuðum við til dæmis gildið r=0.2311,K=1,072,764, og upphafsstofnstærðina 900,000 dýr. Þá fæst lausnin

P(t)=P0Kert(K−P0)+P0ert=900,000(1,072,764)e0.2311t(1,072,764−900,000)+900,000e0.2311t=900,000(1,072,764)e0.2311t172,764+900,000e0.2311t.

Þegar teljara og nefnara er deilt með 900,000 fæst

P(t)=1,072,764e0.2311t0.19196+e0.2311t.

Þetta er sama lausn og áður. Graf hennar er aftur sýnt með bláu á mynd 4.23, lagt ofan á graf vísisvaxtarlíkansins með upphafsstofnstærðina 900,000 og vaxtarhraðann 0.2311 (grænn ferill). Rauða strikalínan táknar burðargetuna og er lárétt aðfella lausnar lógistísku jöfnunnar.

Graf sem ber saman vísisvöxt og lógistískan vöxt með sömu upphafsstofnstærð, 900,000 lífverur, og sama vaxtarhraða, 23.11%. Báðir ferlarnir byrja í öðrum fjórðungi, nálægt x-ásnum, og eru vaxandi og kúptir. Vísisvaxtarferillinn heldur áfram að vaxa og fer fram hjá P = 1,072,764 meðan hann er enn í öðrum fjórðungi. Lógistíski vaxtarferillinn breytir um sveigju, sker x-ásinn þegar P_0 = 900,000 og nálgast P = 1,072,764 aðfellulega.
Mynd 4.23. Samanburður á vísisvexti og lógistískum vexti með sömu upphafsstofnstærð, 900,000 lífverur, og sama vaxtarhraða, 23.11%.

Ef gert er ráð fyrir að stofninn vaxi samkvæmt lógistísku deildajöfnunni spáir grafið því að um 20 árum fyrr, árið (1984), hafi vöxtur stofnsins verið mjög nærri vísisvexti. Hreini vaxtarhraðinn hefði þá verið um 23.1% á ári. Þegar fram líða stundir skiljast gröfin að. Það gerist vegna þess að stofninn vex og lógistíska deildajafnan segir að vaxtarhraðinn minnki þegar stofnstærðin eykst. Þegar stofninn var mældur árið (2004), var hann nálægt burðargetunni og farinn að nálgast jafnvægi.

Lausn lógistísku deildajöfnunnar hefur beygjuskilapunkt. Til að finna punktinn setjum við aðra afleiðuna jafna núlli:

P(t)=P0Kert(K−P0)+P0ertP′(t)=rP0K(K−P0)ert((K−P0)+P0ert)2P″(t)=r2P0K(K−P0)2ert−r2P02K(K−P0)e2rt((K−P0)+P0ert)3=r2P0K(K−P0)ert((K−P0)−P0ert)((K−P0)+P0ert)3.

Setjum teljarann jafnan núlli:

r2P0K(K−P0)ert((K−P0)−P0ert)=0.

Ef P0≠K, er öll stærðin fram að og með ert frábrugðin núlli og því má deila henni brott:

(K−P0)−P0ert=0.

Leysum jöfnuna með tilliti til t,

P0ert=K−P0ert=K−P0P0lnert=lnK−P0P0rt=lnK−P0P0t=1rlnK−P0P0.

Takið eftir að ef P0>K, er þessi stærð óskilgreind og grafið hefur engan beygjuskilapunkt. Á grafi lógistísku lausnarinnar er beygjuskilapunkturinn þar sem grafið breytist úr því að vera kúpt í að vera hvelft. Þar tekur grafið að fletjast út, því hreini vaxtarhraðinn lækkar þegar stofninn nálgast burðargetuna.

Sjálfspróf 4.14

Kanínustofn á engi telur 200 kanínur á tímanum t=0. Eftir einn mánuð hefur stofninn vaxið um 4%. Notið upphafsstofnstærðina 200, vaxtarhraðann 0.04, og burðargetuna 750 kanínur til að svara eftirfarandi:

  1. Ritið lógistísku deildajöfnuna og upphafsskilyrði líkansins.
  2. Teiknið stefnuvið lógistísku deildajöfnunnar og skissið lausnina sem samsvarar upphafsstofnstærð upp á 200 kanínur.
  3. Leysið upphafsgildisverkefnið og finnið P(t).
  4. Notið lausnina til að spá fyrir um stofnstærðina eftir 1 ár.

Nemendaverkefni

Nemendaverkefni: Lógistíska jafnan með þröskuldsstofni

Bæta má lógistíska líkanið með þröskuldsstofni. Þröskuldsstofn er minnsta stofnstærð sem tegund þarf til að lifa af. Við táknum þröskuldsstofninn með breytunni T. Deildajafna sem tekur bæði tillit til þröskuldsstofnsins T og burðargetunnar K er

dPdt=−rP(1−PK)(1−PT)
(4.12)

þar sem r táknar vaxtarhraðann eins og áður.

  1. Þröskuldsstofn er gagnlegt hugtak fyrir líffræðinga og má nota til að meta hvort setja eigi tiltekna tegund á lista yfir tegundir í útrýmingarhættu. Hópur ástralskra vísindamanna segist hafa ákvarðað þann þröskuldsstofn sem sérhver tegund þarf til að lifa af: 5000 fullorðnir einstaklingar. (Catherine Clabby, „A Magic Number,“ American Scientist 98(1): 24, doi:10.1511/2010.82.24, sótt 9. apríl 2015, http://www.americanscientist.org/issues/pub/a-magic-number.) Við notum því T=5000 sem þröskuldsstofn í þessu verkefni. Gerum ráð fyrir að burðargeta umhverfisins fyrir vapítihjartastofninn í Montana sé 25,000. Setjið fram jöfnu 4.12 með burðargetunni 25,000 og þröskuldsstofninum 5000. Gerið ráð fyrir að hreini árlegi vaxtarhraðinn sé 18%.
  2. Teiknið stefnuvið deildajöfnunnar úr skrefi 1, ásamt nokkrum lausnum fyrir mismunandi upphafsstofnstærðir. Hverjar eru fastalausnir deildajöfnunnar? Hverju samsvara þessar lausnir í upphaflega stofnlíkaninu, það er í líffræðilegu samhengi?
  3. Að hvaða stofnstærð stefnir stofninn fyrir hverja upphafsstofnstærð sem þið völduð í skrefi 2? (Ábending: Notið stefnuviðið til að sjá hvað gerist fyrir mismunandi upphafsstofnstærðir, það er leitið að láréttum aðfellum lausnanna.)
  4. Leysa má þessa jöfnu með aðskilnaði breytistærða. Mjög erfitt er þó að fá lausnina sem gagngert fall af t. Notið upphafsstofnstærðina 18,000 vapítihirti, leysið upphafsgildisverkefnið og setjið lausnina fram sem fólgið fall af t, eða einnig má leysa almenna upphafsgildisverkefnið og finna lausn sem fall af r,K,T,ogP0.

Verkefni úr hluta 4.4

Í eftirfarandi verkefnum skal skoða lógistísku jöfnuna á forminu P′=CP−P2. Teiknið stefnuviðið og ákvarðið stöðugleika jafnvægislausnanna.

168.

C = 3

169.

C = 0

170.

C = −3

171.

Leysið lógistísku jöfnuna fyrir C=10 með upphafsskilyrðinu P(0)=2.

172.

Leysið lógistísku jöfnuna fyrir C=−10 með upphafsskilyrðinu P(0)=2.

173.

Hjartarstofn í þjóðgarði hefur burðargetuna 200 og vaxtarhraðann 2%. Ef upphafsstofnstærðin er 50 dýr, hver er stofnstærðin á hverjum tíma?

174.

Froskastofn í tjörn hefur vaxtarhraðann 5%. Ef upphafsstofnstærðin er 1000 froskar og burðargetan er 6000, hver er stofnstærðin á hverjum tíma?

175.

[T] Bakteríur í ræktunarskál vaxa með hraðanum 20% á klukkustund. Ef ein baktería er í upphafi og burðargetan er 1 milljón frumna, hve langan tíma tekur stofninn að ná 500,000 frumum?

176.

[T] Kanínustofn í garði telur 10 kanínur í upphafi og vex með hraðanum 4% á ári. Ef burðargetan er 500, hvenær nær stofninn 100 kanínum?

177.

[T] Tveir apar eru fluttir til eyju. Eftir 5 ár eru aparnir orðnir 8 og áætluð burðargeta er 25 apar. Hvenær nær apastofninn 16 öpum?

178.

[T] Byggt er fiðrildafriðland sem rúmar 2000 fiðrildi og í upphafi eru 400 fiðrildi flutt þangað. Eftir 2 mánuði eru fiðrildin orðin 800. Hvenær nær stofninn 1500 fiðrildum?

Í eftirfarandi verkefnum er lógistíska jafnan skoðuð með viðbótarlið fyrir fækkun, annaðhvort vegna dauðsfalla eða brottflutnings.

179.

[T] Stærð silungsstofns í tjörn er lýst með P′=0.4P(1−P10000)−400, þar sem 400 silungar eru veiddir á ári. Notið reiknivél eða tölvuhugbúnað til að teikna stefnuvið og nokkrar lausnir. Hvernig búist þið við að stofninn þróist?

180.

Hver er stöðugleiki jafnvægislausnanna úr verkefninu á undan, 0<P1<P2?

181.

[T] Notið hugbúnað í verkefninu á undan til að teikna stefnuvið fyrir gildið f=400. Hver er stöðugleiki jafnvægislausnanna?

182.

[T] Notið hugbúnað í verkefnunum á undan til að teikna stefnuvið fyrir gildið f=600. Hver er stöðugleiki jafnvægislausnanna?

183.

[T] Skoðið í verkefnunum á undan það tilvik að tilteknum fjölda fiska sé bætt í tjörnina, það er f=−200. Hverjar eru óneikvæðu jafnvægislausnirnar og hver er stöðugleiki þeirra?

Líklegra er að veiðin ráðist af fjölda fiska í stofninum hverju sinni. Í stað þess að fastur fjöldi fiska sé veiddur er veiðihraðinn því í réttu hlutfalli við núverandi stofnstærð, með hlutfallsfastann k, þannig:

P′=0.4P(1−P10000)−kP.

184.

[T] Teiknið stefnuvið fyrir veiðiverkefnið á undan þegar k=0.1. Teiknið nokkrar lausnir sem sýna þessa hegðun. Hverjar eru jafnvægislausnirnar og hver er stöðugleiki þeirra?

185.

[T] Notið hugbúnað eða reiknivél til að teikna stefnuvið fyrir k=0.4. Hverjar eru óneikvæðu jafnvægislausnirnar og hver er stöðugleiki þeirra?

186.

[T] Notið hugbúnað eða reiknivél til að teikna stefnuvið fyrir k=0.6. Hverjar eru jafnvægislausnirnar og hver er stöðugleiki þeirra?

187.

Leysið jöfnuna fyrir gildið k=0.05 og upphafsstofnstærðina 2000 fiska.

188.

Leysið jöfnuna fyrir gildið k=0.05 og upphafsstofnstærðina 5000 fiska.

Í eftirfarandi verkefnum er tekið tillit til lágmarksþröskuldsins T, svo tegundin lifi af. Deildajafnan verður þá P′(t)=rP(1−PK)(1−TP).

189.

Teiknið stefnuvið lógistísku jöfnunnar með þröskuldsstofni þegar K=10,r=0.1,T=2. Hvenær lifir stofninn af? Hvenær deyr hann út?

190.

Leysið lógistísku jöfnuna með þröskuldsstofni úr verkefninu á undan fyrir upphafsskilyrðið P(0)=P0.

191.

Bengal-tígrisdýr í friðlandi hafa burðargetuna 100 og þurfa að vera að minnsta kosti 10 dýr til að stofninn lifi af. Ef stofninn vex með hraðanum 1% á ári og upphafsstofnstærðin er 15 tígrisdýr, finnið stofnstærðina sem fall af tíma.

192.

Skógur á Madagaskar getur borið 5000 skrautrófu-lemúra og stofn þeirra vex með hraðanum 5% á ári. Til að stofninn lifi af þurfa dýrin að vera að minnsta kosti 500. Finnið stofnstærð lemúranna sem fall af tíma þegar upphafsstofnstærðin er 600.

193.

Áætluð burðargeta Flórídapúma á suðvesturodda Flórída er 250, stofninn vex með hraðanum 0.25% á ári og að minnsta kosti 25 dýr þurfa að vera til staðar svo hann lifi af. Ef upphafsstofnstærðin er 30 Flórídapúmur, hve mörg ár tekur að fjölga þeim nægilega til að fjarlægja tegundina af lista yfir tegundir í útrýmingarhættu (að minnsta kosti 100)?

Eftirfarandi verkefni fjalla um Gompertz-jöfnuna, breytingu á lógistísku vaxtarlíkani sem oft er notuð til að lýsa vexti krabbameinsæxla, nánar tiltekið fjölda æxlisfrumna.

194.

Gompertz-jafnan er P(t)′=αln(KP(t))P(t). Teiknið stefnuvið jöfnunnar þegar allir stikar eru jákvæðir og K=1.

195.

Gerið ráð fyrir eftirfarandi gildum fyrir tiltekinn stofn: K=1000 og α=0.05. Teiknið stefnuvið deildajöfnunnar og nokkrar lausnir. Hvernig þróast stofninn?

196.

Leysið Gompertz-jöfnuna fyrir almenn gildi α og K með upphafsskilyrðinu P(0)=P0.

197.

[T] Gompertz-jafnan hefur verið notuð til að lýsa vexti æxla í mannslíkamanum. Gerið ráð fyrir einni æxlisfrumu á degi 1, að α=0.1 og að burðargetan sé 10 milljónir frumna. Hve langan tíma tekur að ná greiningarmörkum við 5 milljónir frumna?

198.

[T] Áætlað er að mannfjöldi heimsins hafi náð 3 milljörðum árið 1959 og 6 milljörðum árið 1999. Gerið ráð fyrir að burðargetan sé 16 milljarðar manna, setjið fram og leysið deildajöfnuna fyrir lógistískan vöxt og ákvarðið hvaða ár mannfjöldinn náði 7 milljörðum.

199.

[T] Áætlað er að mannfjöldi heimsins hafi náð 3 milljörðum árið 1959 og 6 milljörðum árið 1999. Gerið ráð fyrir að burðargetan sé 16 milljarðar manna, setjið fram og leysið deildajöfnuna fyrir Gompertz-vöxt og ákvarðið hvaða ár mannfjöldinn náði 7 milljörðum. Hvort lýsti lógistískur vöxtur eða Gompertz-vöxtur þróuninni betur, þegar þess er gætt að mannfjöldi heimsins náði 7 milljörðum í október 31,2011?

200.

Sýnið fram á að stofninn vex hraðast þegar hann nær helmingi burðargetunnar í lógistísku jöfnunni P′=rP(1−PK).

201.

Hvenær vex stofninn hraðast samkvæmt lógistísku jöfnunni með þröskuldsstofni P′(t)=rP(1−PK)(1−TP)?

202.

Hvenær vex stofninn hraðast samkvæmt Gompertz-jöfnunni P(t)′=αln(KP(t))P(t)?

Taflan hér að neðan sýnir stærð villta söngtranastofnsins frá 1940til2000. Stofninn rétti úr kútnum eftir að verndaraðgerðir hófust þegar hann var nærri útdauða. Í eftirfarandi verkefnum skal fella stofnlíkön að gögnunum. Gerið ráð fyrir burðargetu upp á 10,000 söngtrönur. Fellið líkanið að gögnunum með árum frá 1940 sem tímabreytu (þannig er upphafsstofnstærðin á tímanum 0 jöfn 22 söngtrönum).

Ár (ár frá upphafi verndaraðgerða)Stærð söngtranastofns
1940 ( 0 )22
1950 ( 10 )31
1960 ( 20 )36
1970 ( 30 )57
1980 ( 40 )91
1990 ( 50 )159
2000 ( 60 )256
203.

Finnið jöfnuna og stikann r sem falla best að gögnunum fyrir lógistísku jöfnuna.

204.

Finnið jöfnuna og stikana r og T sem falla best að gögnunum fyrir lógistísku jöfnuna með þröskuldsstofni.

205.

Finnið jöfnuna og stikann α sem falla best að gögnunum fyrir Gompertz-jöfnuna.

206.

Teiknið lausnirnar þrjár og gögnin á sama hnitakerfi. Hvaða líkan virðist nákvæmast?

207.

Notið jöfnurnar þrjár úr verkefnunum á undan til að áætla stofnstærðina árið 2010, það er 70 árum eftir að verndaraðgerðir hófust. Raunveruleg stofnstærð sem mældist þá var 437. Hvaða líkan er nákvæmast?

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/calculus-volume-2/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax hvorki styður né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

4.3 Aðgreinanlegar deildajöfnur

NÆSTI KAFLI

4.5 Fyrsta stigs línulegar deildajöfnur