Inngangur

Siðferði er hugtak sem skiptir mannfólk miklu máli. Sumir telja það hafa þróast til þess að fjölskyldur og ættbálkar gætu unnið saman við erfiðar aðstæður. Aðrir benda á hvernig það hefur verið notað til að setja reglur um viðskipti, jafnvel einföld vöruskipti. Enn aðrir telja siðferðilega hegðun innbyggða í vitsmunakerfi heilans. Það skýri hvers vegna siðareglur og siðferðileg viðmið er að finna í jafn ólíkum ritum og lögbók Hammúrabís (babýlónskri lögbók sem er nær fjögur þúsund ára gömul), Biblíunni, lögbók Napóleons og Speki Konfúsíusar. Öll þessi rit lýsa leiðum til að lifa saman í samfélagi.

Hver sem uppruninn er hefur siðferði nánast örugglega fylgt mannkyni frá upphafi og tekið á sig ólíkar myndir eftir tungumáli, menningu, sögu og landfræðilegum aðstæðum (mynd 5.1). En eru til grunngildi sem eru óháð stund og stað? Ef svo er, endurspeglast þau í reglum viðskiptasiðfræðinnar? Virðing fyrir öðrum birtist með ólíkum hætti eftir stöðum. Í Dúbaí er te borið fram við samningaviðræður. Í Tókýó eru formlegt mál og hneigingar viðhöfð í upphafi. Í Líma fara kurteislegar fyrirspurnir um fjölskylduna á undan viðskiptunum. Er virðing þá algilt gildi?