Námsgögn
Innskráning
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 6.1 Hlutverk stoðkerfisins
    3. 6.2 Flokkun beina
    4. 6.3 Bygging beina
    5. 6.4 Beinmyndun og -þroski
    6. 6.5 Beinbrot: viðgerð beina
    7. 6.6 Hreyfing, næring, hormón og beinvefur
    8. 6.7 Kalsíumjafnvægi: samspil beinagrindarkerfisins við önnur líffærakerfi
    9. Lykilhugtök
    10. Upprifjun kafla
    11. Upprifjunarspurningar
    12. Gagnrýnar hugsunarspurningar
  2. Heimildir
  3. Atriðaskrá
Líffæra- og lífeðlisfræði, 2. útgáfa (IS)Kafli 66.2 Flokkun beina
66 Beinvefur og beinagrindarkerfið

6.2 Flokkun beina

FYRRI KAFLI

6.1 Hlutverk stoðkerfisins

NÆSTI KAFLI

6.3 Bygging beina

6.2 Flokkun beina

Námsmarkmið

Eftir að hafa kynnt þér þennan kafla átt þú að geta:

  • Flokkað bein eftir lögun
  • Lýst hlutverki hvers beinflokks

Líkami nýbura hefur 270–300 bein við fæðingu og sum þeirra eru eingöngu úr sérhæfðu efni sem nefnist brjósk. Með tímanum renna nokkur þessara beina saman og mynda þau 206 bein sem fullorðið fólk hefur. Bein hætta að lengjast á aldrinum 16 til 18 ára. Heildarmagn beinvefs í líkamanum, það er beinþéttnin, heldur þó áfram að aukast hægt fram undir þrítugt. Þau 206 bein sem mynda beinagrind fullorðins manns skiptast í fimm flokka eftir lögun (mynd 6.6). Lögun og hlutverk beinanna tengjast þannig að hver flokkur hefur sérstakt hlutverk.

Skýringarmyndin sýnir beinagrind manns framan frá og fimm bein eru auðkennd. Fyrst er bringubeinið, sem liggur eftir miðlínu brjóstkassans. Rifbeinin tengjast bringubeininu framan á líkamanum. Það flokkast sem flatt bein og líkist nokkuð bindi; efsti hlutinn er breiður en neðri hlutinn mjór og mjókkar niður. Næst er hægri lærleggurinn. Neðri endi hans er breiður þar sem hann tengist hnénu en efri endinn er kúlulaga þar sem hann gengur í liðskál mjaðmarinnar. Lærleggurinn er dæmi um rörbein. Þá er hnéskelin auðkennd. Hún er lítið, fleyglaga bein framan á hnénu og dæmi um sinabein. Næst sést hægri fótur ofan frá. Ytra fleygbeinið, miðfleygbeinið og innra fleygbeinið eru lítil, teningslaga bein ofan á fætinum. Þau liggja milli nærenda tábeinanna og neðri enda leggbeinanna. Ytra fleygbeinið er nærlægt fjórðu tánni en innra fleygbeinið er nærlægt stórutánni. Miðfleygbeinið liggur milli ytra og innra fleygbeinsins. Þessi bein eru dæmi um stutt bein. Síðast sést lendarhryggjarliður ofan frá. Hann hefur nýrnalaga bol sem tengist þríhyrningslaga beinboga sem gengur út frá bolnum. Tvö útskot ganga út frá boganum í um 45 gráðu horni. Hryggjarliðir eru dæmi um óregluleg bein.
Mynd 6.6. Bein eru flokkuð eftir lögun.

Rörbein

Rörbein er sívalt og lengra en það er breitt. Hafa skal í huga að heitið lýsir lögun beins, ekki stærð þess. Rörbein eru í handleggjum (upphandleggsbein, öln og sveif) og fótleggjum (lærleggur, sköflungur og dálkur), auk handa og fingra (miðhandarbein og kjúkubein) og fóta og táa (miðfótarbein og kjúkubein). Rörbein virka sem vogarstangir; þau hreyfast þegar vöðvar dragast saman.

Stutt bein

Stutt bein er teningslaga og hefur því nokkurn veginn sömu lengd, breidd og þykkt. Einu stuttu beinin í beinagrind manns eru úlnliðsbeinin og ökklabeinin. Stutt bein veita stöðugleika og stuðning en leyfa jafnframt takmarkaða hreyfingu.

Flöt bein

Heitið „flatt bein“ lýsir löguninni ekki að öllu leyti. Flatt bein er yfirleitt þunnt en oft einnig sveigt. Dæmi eru höfuðkúpubein, herðablöð, bringubein og rifbein. Flöt bein mynda festifleti fyrir vöðva og vernda oft innri líffæri.

Óregluleg bein

Óreglulegt bein hefur ekki lögun sem auðvelt er að lýsa og fellur því ekki í neinn hinna flokkanna. Slík bein hafa yfirleitt flóknari lögun, til dæmis hryggjarliðirnir sem veita mænunni stoð og vernda hana gegn þrýstikröftum. Mörg andlitsbein, einkum þau sem innihalda skúta, flokkast sem óregluleg bein.

Sinabein

Sinabein er lítið, kringlótt bein sem líkist sesamfræi að lögun. Slík bein myndast inni í sinum, vefjastrengjum sem tengja vöðva við bein, þar sem mikill þrýstingur myndast í lið. Sinabein vernda sinarnar með því að hjálpa þeim að standast þrýstikrafta. Fjöldi og staðsetning sinabeina eru mismunandi milli einstaklinga en þau finnast yfirleitt í sinum við fætur, hendur og hné. Hnéskeljarnar (eintala: hnéskel) eru einu sinabeinin sem allir hafa. Tafla 6.1 sýnir yfirlit yfir beinflokkana ásamt einkennum þeirra, hlutverkum og dæmum.

Flokkun beina
BeinflokkurEinkenniHlutverkDæmi
RörbeinSívalt, lengra en breittVirkar sem vogarstöngLærleggur, sköflungur, dálkur, miðfótarbein, upphandleggsbein, öln, sveif, miðhandarbein, kjúkubein
Stutt beinTeningslaga, með nokkurn veginn sömu lengd, breidd og þykktVeita stöðugleika og stuðning en leyfa jafnframt nokkra hreyfinguÚlnliðsbein, ökklabein
Flöt beinÞunn og sveigðMynda festifleti fyrir vöðva; vernda innri líffæriBringubein, rifbein, herðablöð, höfuðkúpubein
Óregluleg beinFlókin lögunVernda innri líffæriHryggjarliðir, andlitsbein
SinabeinLítil og kringlótt; liggja inni í sinumVernda sinar gegn þrýstikröftumHnéskeljar

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/anatomy-and-physiology-2e/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax hvorki styður né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

6.1 Hlutverk stoðkerfisins

NÆSTI KAFLI

6.3 Bygging beina