Inngangur
Yfirlit kaflans
Inngangur
Árið 1526 sigruðu hersveitir Súleimans mikla, soldáns Ottómanveldisins, Ungverja í orrustunni við Mohács og ruddu þannig brautina fyrir átök við Habsborgara, valdhafa Austurríkis, við Vínarborg. Í maí 1529 lagði um 100.000 manna her Súleimans af stað frá Svartahafi í vorregninu í þeirri herför sem markaði hápunkt útþenslu Ottómanveldisins inn í Mið-Evrópu á valdatíma hans. Þótt herinn hefði veikst nokkuð þegar búnaður glataðist í meiri rigningum en búist var við náði hann að borgarmúrum Vínarborgar í september og hóf umsátur. Þótt varnarmenn Vínarborgar væru mun færri tókst þeim að hrinda öllum árásum Ottómana (mynd 4.1).
Að lokum varð Súleiman að játa ósigur og hörfa til Konstantínópel, fyrrverandi höfuðborgar Býsanska ríkisins sem einnig var almennt kölluð Istanbúl (sem merkir „til borgarinnar“ á grísku). Þótt umsátur Ottómana um Vínarborg árið 1529 hefði mistekist vakti hin djarfa atlaga þeirra mikinn óhug meðal konungsríkja víða um Evrópu. Ósigurinn varð einnig til þess að Súleiman beindi athygli sinni austur að Íran og því að ná yfirráðum yfir Mesópótamíu, svæðum sem hann taldi mikilvægari fyrir öryggi landsvæðanna sem hann réð þegar yfir. Við ævilok árið 1566 var Ottómanveldið nærri hátindi valda sinna og landfræðilegrar útbreiðslu. Það var þó ekki eina stóra ríki múslima sem réð ríkjum í Evrasíu. Safavídar í Íran juku einnig hernaðarleg, pólitísk og efnahagsleg völd múslima á því svæði sem við köllum Mið-Austurlönd.
