Inngangur

Inngangur

Holdsveiki hefur verið skæður sjúkdómur stóran hluta mannkynssögunnar. Auk einkenna og fylgikvilla sjúkdómsins varð félagsleg fordæming hans til þess að sjúklingar voru reknir úr samfélögum sínum og einangraðir í sérstökum byggðum. Í sumum heimshlutum tíðkaðist þetta langt fram á tuttugustu öld. Á þeim tíma var vænlegasta meðferðin við holdsveiki olía úr chaulmoogra-trénu, en olían var afar þykk, olli blöðrum og gerði meðferðina sársaukafulla og gagnslitla. Heilbrigðisstarfsfólk sem leitaði betri notkunaraðferðar hafði samband við Alice Ball, ungan efnafræðing við Háskólann á Hawaii, sem hafði skrifað meistararitgerð sína um svipaða plöntu. Ball þróaði röð verkferla, þar á meðal endurtekna sýringu og hreinsun, til að breyta eiginleikum olíunnar og einangra virku efnin, estera sem fjallað er um síðar í þessari bók. „Ball-aðferðin“, eins og hún var síðar kölluð, varð staðalmeðferð við holdsveiki í áratugi. Í vökva- og föstu ástandi eru víxlverkanir atóma og sameinda talsvert sterkar og gegna mikilvægu hlutverki við að ákvarða ýmsa eðliseiginleika efnisins. Til dæmis stafaði þykkt chaulmoogra-olíunnar, eða seigja hennar, af millisameindakröftum. Í þessum kafla verður fjallað um eðli þessara víxlverkana og áhrif þeirra á ýmsa eðliseiginleika vökva og fastra efna.