Mynd 26.1. Líkaminn býr yfir mikilvægum stjórnbúnaði sem jafnar inntöku og tap líkamsvökva. Við langvarandi áreynslu þarf íþróttafólk að laga inntöku vatns og, eftir þörfum, rafvaka að aðstæðum og tapi með svita. (mynd: „Edwin Martinez1“/Wikimedia Commons)
Inngangur
Samvægi, þ.e. hæfni líkamans til að halda innra umhverfi innan lífeðlisfræðilegra marka, er grundvallareiginleiki lífvera. Í mannslíkamanum þarf styrkur efna sem taka þátt í efnahvörfum að haldast innan tiltölulega þröngra marka. Of mikill eða of lítill styrkur eins efnis getur raskað líkamsstarfsemi. Mörg efnaskiptaferli tengjast hvert öðru, þannig að ein röskun getur haft áhrif á mörg líffæri eða jafnvel heil líffærakerfi. Vatn er bæði algengasta efnið í líkamanum og leysirinn í fjölmörgum lífefnahvörfum. Samverkandi afturverkunarkerfi skynja og stilla stöðugt stýrðar breytur í vatnslausnum líkamans. Skilningur á því hvernig þessum mikilvægu jafnvægjum er viðhaldið er lykill að skilningi á heilbrigði.
