Námsgögn
Innskráning
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 22.1 Líffæri og byggingarhlutar öndunarkerfisins
    3. 22.2 Lungun
    4. 22.3 Öndunarferlið
    5. 22.4 Loftskipti
    6. 22.5 Flutningur lofttegunda
    7. 22.6 Breytingar á öndunarstarfsemi
    8. 22.7 Fósturþroski öndunarkerfisins
    9. Lykilhugtök
    10. Samantekt kaflans
    11. Spurningar um gagnvirka tengla
    12. Upprifjunarspurningar
    13. Spurningar til gagnrýninnar hugsunar
  2. Heimildir
  3. Atriðaskrá
Líffæra- og lífeðlisfræði, 2. útgáfa (IS)Kafli 2222.7 Fósturþroski öndunarkerfisins
2222 Öndunarkerfið

22.7 Fósturþroski öndunarkerfisins

FYRRI KAFLI

22.6 Breytingar á öndunarstarfsemi

NÆSTI KAFLI

Lykilhugtök

22.7 Fósturþroski öndunarkerfisins

Námsmarkmið

Að loknum þessum hluta áttu að geta:

  • Sett fram tímalínu yfir þroskastig öndunarkerfis fósturs
  • Rökstutt mögulegt hlutverk öndunarhreyfinga fósturs
  • Útskýrt hvernig lungun þenjast út eftir fæðingu

Þroskun öndunarkerfisins hefst snemma á fósturskeiði. Hún er flókið ferli sem tekur til margra bygginga, en flestar þeirra verða til úr innlagi. Undir lok fósturþroska má sjá fóstrið gera öndunarhreyfingar. Fram að fæðingu fær fóstrið þó allt súrefni sitt úr blóði hins barnshafandi um fylgjuna, sem flytur jafnframt koltvíoxíð frá fóstrinu.

Tímalína

Þroskun öndunarkerfisins hefst um 4. viku meðgöngu. Við 28 vikna meðgöngu eru lungun enn óþroskuð; barn sem fæðist þá getur lifað með sérhæfðri nýburagjörgæslu en þarf oft öndunarstuðning. Lungnablöðrur og loftskiptayfirborð halda áfram að þroskast eftir fæðingu og langt fram á barns- og unglingsár.

Vikur 4–7

Þroskun öndunarkerfis fósturvísis hefst um 4. viku. Útlag á fremri hluta höfuðs sekkur inn aftur á við og myndar lyktargrófir sem tengjast innlagi koksins sem er að þroskast. Lyktargróf er önnur tveggja grófa sem víkka og mynda nefholið. Um svipað leyti myndast lungnaknappurinn, kúptur vefjaútvöxtur úr forgirninu, þeim hluta innlags sem liggur rétt neðan kokpokanna. Úr lungnaknappinum lengist barkakýlis- og barkaknappur. Nærendi hans, við kokið, myndar barkakýli og barka, en fjarendinn greinist í tvo berkjuknappa sem mynda meginberkjur og síðan aðrar byggingar neðri öndunarvega (mynd 22.29).

Flæðiritið sýnir fósturþroska öndunarkerfisins og tengir meðgöngulengd við framkomu nýrra byggingareinkenna.
Mynd 22.29. Þroskun neðri öndunarvega

Vikur 7–16

Berkjuknapparnir greinast áfram og mynda meðal annars geiraberkjur. Um 13. viku taka hol berkjanna að víkka. Í lok gervikirtlastigsins, um 16. viku, nær greinótt kerfi leiðandi loftvega að endaberklingum; öndunarberklingar byrja að myndast síðar, á gangastiginu. Meginbyggingar leiðandi loftvega eru því komnar fram, en loftskiptahluti lungnanna er enn mjög óþroskaður.

Vikur 16–24

Á gangastiginu myndast öndunarberklingar og frumstæðir lungnablöðrugangar um leið og æðamyndun eykst verulega og háræðar færast nær þekjunni. Um 19. viku eru öndunarberklingar orðnir greinilegir. Þekjufrumur sérhæfast jafnframt í lungnablöðrufrumur af gerð I og II. Frumur af gerð II byrja að seyta litlu magni af yfirborðsvirku efni lungnablaðra, en framleiðslan eykst síðar á meðgöngu. Öndunarhreyfingar fósturs geta sést frá um 20. viku.

Frá 24. viku að fullri meðgöngu

Frá 24. viku að fullri meðgöngu vaxa lungun og þroskast hratt. Frumstæðum lungnablöðrusekkjum fjölgar, loftskiptahimnan þynnist og framleiðsla yfirborðsvirks efnis eykst. Á áttunda mánuði er magnið orðið mun meira, en nægilegt magn og eftirgefanleiki lungna ráðast af meðgöngulengd og einstaklingsþroska fremur en einum föstum tímapunkti. Háræðanetið stækkar samhliða og loftskiptayfirborð eykst. Um 28. viku getur fyrirburi lifað með sérhæfðri nýburagjörgæslu, en þarf oft meðferð með stöðugum jákvæðum loftvegaþrýstingi (CPAP), gjöf yfirborðsvirks efnis eða annan öndunarstuðning. Lungnablöðrum fjölgar áfram eftir fæðingu. Eldri kennslulíkön settu lok þessa ferlis nálægt 8 ára aldri, en nýrri gögn sýna að lungnablöðrumyndun og endurmótun geta haldið áfram fram á unglingsár.

„Öndun“ fósturs

Öndunarhreyfingar fósturs má greina frá um 20–21 vikum, þótt hlutverk þeirra sé ekki að fullu skýrt. Þær stafa af lotubundnum samdráttum þindar og brjóstveggjar sem breyta þrýstingi í vökvafylltum lungunum og hreyfa fósturlungnavökva um loftvegina; þær eru því ekki loftöndun. Hreyfingarnar koma í köstum og tímabil án þeirra geta verið eðlileg. Tíðnin breytist meðal annars með svefnástandi fósturs og þáttum hjá hinum barnshafandi. Hækkaður blóðsykur getur aukið tíðnina tímabundið, en lækkaður blóðsykur og tóbaksnotkun geta dregið úr henni. Hreyfingarnar stuðla líklega að eðlilegum vexti lungna og þjálfa öndunarvöðva fyrir fæðingu. Þær eru einn þáttur í lífeðlisfræðilegu mati á fóstri, en einstök stutt athugun staðfestir ekki ein og sér góða heilsu þess.

Fæðing

Fyrir fæðingu eru lungun fyllt fósturlungnavökva og í þeim eru einnig slím og yfirborðsvirkt efni. Hormónabreytingar fyrir og við fæðingu virkja upptöku natríums og vökva um lungnaþekjuna; vökvinn flyst síðan í millivef, blóðrás og sogæðar. Þrýstingur á brjóstkassa við fæðingu um leggöng getur lagt sitt af mörkum, en þrýstir ekki einfaldlega megninu af vökvanum út. Fyrstu árangursríku andardrættirnir hefjast yfirleitt fljótlega eftir fæðingu, oft innan fyrstu 10 sekúndnanna, og mynda loftleif í lungum. Yfirborðsvirkt efni er nauðsynlegt vegna þess að það lækkar yfirborðsspennu og auðveldar þenslu lungnablaðra. Fæðing um 26. viku fylgir mikilli hættu á andnauð og þörf fyrir gjörgæslu, en mörg börn geta lifað með nútímameðferð. Fyrir 26. viku minnka lífslíkur almennt eftir því sem meðgöngulengd styttist, því loftskiptayfirborð, æðanet og framleiðsla yfirborðsvirks efnis eru enn óþroskuð; horfur ráðast þó einnig af einstaklingsþroska og aðgengi að sérhæfðri meðferð.

Raskanir í...

Öndunarkerfinu: andnauðarheilkenni nýbura

Andnauðarheilkenni nýbura (RDS) kemur einkum fram hjá fyrirburum. Eldri rannsóknir greindu heilkennið hjá allt að 50 prósentum barna sem fæddust eftir 26–28 vikur og hjá færri en 30 prósentum barna sem fæddust eftir 30–31 vikur; tíðnin er þó breytileg og hefur lækkað með barksteragjöf fyrir fæðingu og bættri nýburameðferð. Meginorsökin er skortur á yfirborðsvirku efni ásamt byggingarlegum óþroska lungna. Framleiðsla efnisins hefst í litlu magni um 20. viku en eykst mest síðar. Skorturinn eykur yfirborðsspennu, minnkar eftirgefanleika lungna og stuðlar að samfalli lungnablaðra, svo öndunarvinna eykst og loftskipti skerðast. Þá getur súrefni í blóði lækkað en koltvíoxíð hækkað; sýrustig lækkar, ekki hækkar, þegar öndunarsýring myndast.

Ótímabær fæðing er helsti áhættuþáttur RDS, óháð því hvers vegna hún verður. Aðrir áhættuþættir eru meðal annars sykursýki á meðgöngu, keisaraskurður án undangenginna hríða, fjölburameðganga og fjölskyldusaga. Alvarlegt RDS getur fylgt loftleka, lungnablæðingu, opinni slagæðarás og öðrum fylgikvillum fyrirbura. Blóðsýking getur líkst RDS eða verið samhliða því, en er ekki einfaldlega bein afleiðing heilkennisins. Skjót greining og viðeigandi öndunarstuðningur draga úr hættu á dauða og fylgikvillum.

Framfarir í meðferð hafa stórbætt horfur barna með RDS meðan lungun þroskast. Þegar hætta er á fyrirburafæðingu eru barksterar oft gefnir fyrir fæðingu til að hraða lungnaþroska. Eftir fæðingu er hitastjórnun, varfærin endurlífgun og rétt súrefnisgjöf veitt eftir þörfum. Barn sem andar sjálft fær gjarnan snemmbæran stöðugan jákvæðan loftvegaþrýsting um nef (CPAP), en yfirborðsvirkt efni er gefið markvisst þegar vísbendingar eru um skort. Barkaþræðing og öndunarvélameðferð eru notaðar ef óífarandi stuðningur nægir ekki. Innleiðing meðferðar með yfirborðsvirku efni tengdist í sögulegum rannsóknum allt að um 50 prósenta fækkun dauðsfalla, en áhrif ráðast af meðgöngulengd, alvarleika og meðferðarsamhengi. Stuðningsmeðferð felur einnig í sér næringu og nákvæmt eftirlit; sýklalyf eru gefin þegar grunur er um sýkingu, ekki sjálfkrafa öllum fyrirburum.

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/anatomy-and-physiology-2e/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax hvorki styður né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

22.6 Breytingar á öndunarstarfsemi

NÆSTI KAFLI

Lykilhugtök