Samantekt

Samantekt

6.1 Kennitölur: samþjöppun upplýsinga í smærri einingar

Kennitölur draga saman upplýsingar úr reikningsskilum. Fjárfestar og aðrir greinendur geta notað þær til að greina þróun milli tímabila, bera saman fyrirtæki og styðja við ákvarðanatöku. Kennitölur segja þó ekki alla söguna og því þarf að túlka þær með hliðsjón af aðstæðum fyrirtækisins og öðrum tiltækum upplýsingum um samhengi.

6.2 Kennitölur um rekstrarhagkvæmni

Kennitölur um rekstrarhagkvæmni sýna hversu vel stjórnendur nýta eignir fyrirtækis til tekju- og hagnaðarsköpunar. Þar á meðal eru veltuhraði viðskiptakrafna, veltuhraði heildareigna, veltuhraði birgða og birgðadagar.

6.3 Kennitölur um greiðsluhæfi

Kennitölur um greiðsluhæfi meta getu fyrirtækis til að greiða skammtímaskuldir þegar þær falla í gjalddaga. Helstu kennitölurnar eru veltufjárhlutfall, lausafjárhlutfall og hlutfall handbærs fjár. Þær byggjast á misbreiðum hópi veltufjármuna: veltufjárhlutfallið tekur til allra veltufjármuna, en hlutfall handbærs fjár aðeins til þeirra sem eru mest seljanlegir.

6.4 Kennitölur um gjaldþol

Kennitölur um gjaldþol meta hvort fyrirtæki geti staðið við langtímaskuldbindingar sínar og haldið rekstri áfram til lengri tíma. Algengastar eru skuldahlutfall og hlutfall skulda af eigin fé.

6.5 Markaðsvirðiskennitölur

Markaðsvirðiskennitölur nýtast við mat á skráðum fyrirtækjum út frá markaðsverði þeirra. Algengastar eru hagnaður á hlut (EPS), V/H-hlutfall og bókfært virði á hlut.

6.6 Arðsemiskennitölur og DuPont-aðferðin

Arðsemiskennitölur sýna hversu vel fyrirtæki skilar hagnaði miðað við tekjur, eignir eða eigið fé. Algengastar eru hagnaðarhlutfall, arðsemi heildareigna og arðsemi eigin fjár. Með DuPont-greiningu er arðsemi eigin fjár greind í þrjá áhrifaþætti: hagnaðarhlutfall, veltuhraða heildareigna og eiginfjárstuðul.