20.6 Þroski æða og fósturblóðrás
20.6 Þroski æða og fósturblóðrás
Námsmarkmið
Að þessum hluta loknum munt þú geta gert eftirfarandi:
- lýst þroska æða
- lýst fósturblóðrás
Í fósturvísi hefur hjartað náð því þroskastigi um 21. dag eftir frjóvgun að það byrjar að slá, og blóðrásarmynstur er orðið greinilegt á fjórðu viku fósturþroska. Æðakerfið verður að myndast snemma svo vaxandi vefir fái næringarefni og lofttegundir og úrgangsefni berist frá þeim. Um 15.–16. dag eftir frjóvgun hefst myndun blóðfruma og frumstæðra æða utan fósturvísisins sjálfs, meðal annars í blómabelg, æðabelg og tengistilk. Um 2 dögum síðar hefst samsvarandi ferli innan fósturvísisins. Æðar myndast úr miðlagi. Sameiginlegar blóð- og æðaforverafrumur, svonefndir hemangíóblastar, gefa af sér æðakímfrumur og blóðmyndandi forverafrumur. Frumurnar safnast í blóðeyjar í fósturskífunni. Í eyjunum myndast holrúm sem verða að æðaholum; æðakímfrumur mynda æðaþel en aðliggjandi bandvefskímsfrumur mynda síðar sléttvöðva- og bandvefslög æðanna. Samhliða hefst frumblóðmyndun.
Frumstæð æðarör myndast í blóðeyjunum og tengjast bæði hvert öðru og hjartarörinu sem er að þroskast. Upphaflegt æðanet myndast því samtímis á mörgum stöðum og tengist síðar saman, en vex ekki aðeins út frá einni miðlægri æð. Þessi upphaflega myndun æða úr forverafrumum nefnist frumæðamyndun. Nýæðamyndun er hins vegar myndun nýrra æða frá æðum sem þegar eru til og heldur áfram eftir þörfum við vöxt, viðhald og viðgerðir alla ævi.
Þroskun æða og tauga fylgir oft svipuðum leiðum til sömu markvefja og líffæra, meðal annars vegna þess að kerfin bregðast við mörgum sameiginlegum stýriboðum. Það hvort frumstæð æð sérhæfist sem slagæð eða bláæð ræðst af samtengdum erfðafræðilegum, boðefna- og blóðaflfræðilegum þáttum en ekki einni staðbundinni prótínþéttni.
Eftir því sem fóstrið vex í legi eykst þörf þess fyrir næringarefni og loftskipti. Fylgjan myndast úr fósturhluta æðabelgs og móðurhluta legslímu og verður skiptalíffæri milli blóðrása þeirra. Blóð móður og fósturs blandast venjulega ekki beint; efni berast yfir fylgjuhindrun. Ein naflabláæð flytur súrefnisríkt fósturblóð frá fylgju. Hluti þess fer um lifur en hluti um bláæðargang til neðri holæðar og þaðan til hjarta. Tvær naflaslagæðar flytja súrefnissnauðara fósturblóð með koldíoxíði og öðrum úrgangsefnum aftur til fylgju. Eftir fæðingu lokast fjarlægir hlutar naflaslagæðanna og mynda miðlæg naflabönd, en nærhlutar þeirra haldast opnir sem meðal annars efri þvagblöðruslagæðar.
Í fósturblóðrás eru þrjár meginhjáveitur. Egglaga op og slagæðargangur beina stórum hluta blóðs fram hjá lungnablóðrásinni, þar sem loftskipti fara fram í fylgju. Lungun eru vökvafyllt og lungnaæðaviðnám hátt, en þau fá samt blóð til vaxtar og þroska. Bláæðargangur tengir naflabláæð við neðri holæð og leiðir hluta blóðsins fram hjá lifrarstokkháræðum. Við fæðingu breytast þrýstingur, súrefnisspenna og blóðflæði hratt; hjá flestum lokast hjáveiturnar fyrst starfrænt og síðar líffærafræðilega, en tímasetningin er mismunandi eftir æð. Hjáveiturnar þrjár eru þessar (mynd 20.44):
