Námsgögn
Innskráning
Hleð efnisyfirliti...

Efnisyfirlit

  1. Formáli
    1. Inngangur
    2. 10.1 Yfirlit yfir vöðvavefi
    3. 10.2 Beinagrindarvöðvi
    4. 10.3 Samdráttur og slökun vöðvaþráðar
    5. 10.4 Stjórn taugakerfisins á vöðvaspennu
    6. 10.5 Tegundir vöðvaþráða
    7. 10.6 Hreyfing og vöðvaafköst
    8. 10.7 Hjartavöðvavefur
    9. 10.8 Sléttur vöðvi
    10. 10.9 Þroski og endurnýjun vöðvavefs
    11. Lykilhugtök
    12. Upprifjun kafla
    13. Spurningar um gagnvirka tengla
    14. Upprifjunarspurningar
    15. Gagnrýnar hugsunarspurningar
  2. Heimildir
  3. Atriðaskrá
Líffæra- og lífeðlisfræði, 2. útgáfa (IS)Kafli 1010.9 Þroski og endurnýjun vöðvavefs
1010 Vöðvavefur

10.9 Þroski og endurnýjun vöðvavefs

FYRRI KAFLI

10.8 Sléttur vöðvi

NÆSTI KAFLI

Lykilhugtök

10.9 Þroski og endurnýjun vöðvavefs

Námsmarkmið

Að loknum þessum hluta áttu að geta:

  • Lýst hlutverki fylgifruma
  • Skilgreint bandvefsmyndun
  • Útskýrt hvaða vöðvagerð hefur mesta endurnýjunarhæfni

Megnið af vöðvavef líkamans myndast úr miðlagi fósturvísisins. Miðlagsfrumur beggja vegna taugapípunnar mynda frumukekki sem nefnast fósturliðir. Beinagrindarvöðvar, að frátöldum vöðvum höfuðs og útlima, þroskast úr fósturliðum miðlagsins en beinagrindarvöðvar höfuðs og útlima úr öðrum hlutum miðlagsins. Fósturliðir mynda vöðvakímfrumur. Vöðvakímfruma er vöðvamyndandi stofnfruma sem flyst til ólíkra svæða líkamans og rennur þar saman við aðrar slíkar frumur svo samfruma, eða vöðvapípa, myndast. Vöðvapípa myndast úr mörgum vöðvakímfrumum og inniheldur því marga kjarna en hefur samfellt umfrymi. Af þessum sökum eru beinagrindarvöðvafrumur fjölkjarna, því kjarni hverrar vöðvakímfrumu helst óskertur í fullþroska beinagrindarvöðvafrumunni. Hjarta- og sléttvöðvafrumur eru hins vegar ekki fjölkjarna því vöðvakímfrumurnar sem mynda þær renna ekki saman.

Gatatengi myndast snemma í þroska hjartavöðva og slétts einingarvöðva. Í beinagrindarvöðvum eru ACh-viðtakar í upphafi á stórum hluta yfirborðs vöðvakímfrumnanna, en ítaugun frá mænutaugum veldur losun vaxtarþátta sem örva myndun hreyfiþynna og taugavöðvamóta (NMJs). Þegar taugafrumurnar verða virkar hafa rafboðin sem berast um vöðvann áhrif á dreifingu hægra og hraðra vöðvaþráða í honum.

Þótt fjöldi vöðvafruma ákvarðist á þroskaskeiði hjálpa fylgifrumur til við að gera við beinagrindarvöðvafrumur. Fylgifruma líkist vöðvakímfrumu að því leyti að hún er ein gerð stofnfrumu. Fylgifrumur sameinast hins vegar vöðvafrumum og auðvelda þá próteinmyndun sem þarf til viðgerðar og vaxtar. Frumurnar liggja utan vöðvafrumuhimnunnar og vaxtarþættir sem vöðvaþræðir losa við tiltekið álag örva vöxt þeirra og samruna við vöðvafrumur. Fylgifrumur geta endurnýjað vöðvaþræði í mjög takmörkuðum mæli en hjálpa fyrst og fremst til við að gera við skemmdir í lifandi frumum. Ef skemmd fruma er verr farin en fylgifrumurnar geta gert við kemur örvefur í stað vöðvaþráðanna; ferlið nefnist bandvefsmyndun. Örvefur getur ekki dregist saman. Vöðvi sem hefur orðið fyrir verulegum skemmdum missir því styrk og getur hvorki myndað sama afl né sýnt sama úthald og fyrir skemmdina.

Sléttvöðvavefur getur endurnýjast úr stofnfrumugerð sem nefnist æðagrannfruma og er í sumum smáum æðum. Fyrir tilstilli æðagrannfruma endurnýjast og lagast sléttvöðvafrumur mun auðveldar en frumur beinagrindar- og hjartavöðvavefs. Líkt og beinagrindarvöðvavefur endurnýjast hjartavöðvi ekki að miklu marki. Örvefur, sem getur ekki dregist saman, kemur í stað dauðs hjartavöðvavefs. Eftir því sem örvefur safnast upp skerðist dælugeta hjartans vegna minnkaðs samdráttarafls. Lítils háttar endurnýjun kann þó að eiga sér stað fyrir tilstilli stofnfruma í blóði sem berast öðru hverju inn í hjartavef.

Starfstenging

Sjúkraþjálfari

Þegar vöðvafrumur deyja endurnýjast þær ekki heldur koma bandvefur og fituvefur í þeirra stað; hvorugur hefur samdráttarhæfni vöðvavefs. Vöðvar rýrna þegar þeir eru ekki notaðir og ef rýrnunin stendur lengi deyja vöðvafrumur að lokum. Því er mikilvægt að fólk sem er í hættu á vöðvarýrnun stundi hreyfingu til að viðhalda vöðvastarfsemi og koma í veg fyrir algjört tap vöðvavefs. Í alvarlegustu tilvikum, þegar hreyfing er ekki möguleg, má beita ytri raförvun á vöðvann. Hún kemur í stað eðlilegrar taugaörvunar líkamans, örvar vöðvann til samdráttar og hamlar próteintapi vegna hreyfingarleysis.

Sjúkraþjálfarar vinna með sjúklingum að því að viðhalda vöðvastarfsemi. Þeir eru þjálfaðir í að beina þjálfun að vöðvum sem hættir til að rýrna og í að velja og hafa umsjón með æfingum sem eiga að örva þá. Rýrnun getur átt sér ýmsar orsakir, þar á meðal áverka, sjúkdóma og aldur. Eftir beinbrot í útlim eða skurðaðgerð skerðist notkun vöðva og vöðvarýrnun vegna hreyfingarleysis getur fylgt. Ef vöðvarnir eru ekki þjálfaðir getur rýrnunin valdið langvarandi vöðvaslappleika. Heilaslag getur einnig skert vöðvastarfsemi með því að rjúfa taugaörvun til tiltekinna vöðva. Án taugaboða dragast þessir vöðvar ekki saman og byrja því að tapa byggingarpróteinum. Þjálfun þeirra getur hjálpað til við að endurheimta vöðvastarfsemi og draga úr færniskerðingu. Sjúkraþjálfun beinist einnig að aldurstengdri vöðvarýrnun, því hreyfing getur dregið úr áhrifum hennar og bætt vöðvastarfsemi.

Markmið sjúkraþjálfara er að bæta líkamlega færni og draga úr færniskerðingu. Til þess þarf að greina orsök skertrar vöðvastarfsemi og meta getu sjúklingsins, en síðan er sett saman áætlun til að efla þessa getu. Meðal þátta sem eru metnir eru styrkur, jafnvægi og úthald. Þeir eru metnir reglulega eftir að æfingar hefjast til að fylgjast með framförum í vöðvastarfsemi. Sjúkraþjálfarar geta einnig kennt sjúklingum rétta notkun hjálpartækja, svo sem hækja, og metið hvort þeir hafi nægan styrk til að nota tækin og hvenær þeir geti komist af án þeirra.

Námsgögn.is þýðing á efni frá OpenStax. Frítt frumrit: https://openstax.org/books/anatomy-and-physiology-2e/pages/1-introduction Leyfi upprunabókar: CC BY-NC-SA 4.0. Námsgögn er sjálfstætt verkefni; OpenStax hvorki styður né vottar þýðinguna.

FYRRI KAFLI

10.8 Sléttur vöðvi

NÆSTI KAFLI

Lykilhugtök