66 Frumspeki
Lykilhugtök
Lykilhugtök
- Raungerving
- í hugsun Aristótelesar, það stig sem vera hefur náð í að raungera tilgang sinn.
- Ekki-sjálf (anatman)
- búddísk hugmynd um að sjálfið sé ekki varanleg eining sem haldi samsemd sinni í tíma.
- Samrýmishyggja
- sú skoðun að löghyggja geti samræmst frjálsum vilja og siðferðislegri ábyrgð.
- Heimsfræðileg rök
- rök fyrir tilvist Guðs sem byggjast á orsakatengslum og skipan alheimsins.
- Löghyggja
- sú skoðun að mannlegar athafnir ráðist af náttúrulögmálum og fyrri orsökum.
- Tvíhyggja
- viðhorf sem gerir ráð fyrir tveimur grundvallartegundum veruleika til að skýra viðfangsefnið.
- Frelsishyggja
- í umræðu um frjálsan vilja, sú skoðun að menn velji sumar athafnir frjálst og að þær ráðist ekki að fullu af orsökum sem stjórna náttúrulegum hlutum.
- Frumspeki
- svið heimspekinnar sem fæst við eðli veruleikans og það sem raunverulega er til.
- Einhyggja
- sú skoðun að veruleikinn sé af einni grundvallartegund.
- Náttúruhyggja
- sú afstaða að hafna yfirnáttúrulegum skýringum og miða skýringar við náttúruna.
- Verufræðileg rök
- rök fyrir tilvist Guðs sem byggjast á greiningu hugtaksins Guð og nauðsynlegrar tilvistar.
- Verufræði
- svið innan frumspeki sem rannsakar hvað er til og eðli verunnar.
- Einstakt tilvik
- tiltekin, einstök vera þegar rætt er um veruleika og verund.
- Eðlisfræðihyggja
- sú skoðun að allt sem er til sé eðlisrænt eða líkamlegt.
- Fjölhyggja
- sú skoðun að grundvallarveruleikinn sé af fleiri en einni tegund.
- Megund
- í hugsun Aristótelesar, möguleiki veru til að ná tilgangi sínum eða tiltekinni raungervingu.
- Verund
- varanlegur, undirliggjandi veruleiki hlutar; orðið samsvarar latneska substantia, „það sem stendur undir“.
- Markhyggjurök
- rök fyrir tilvist Guðs sem byggjast á þeim markmiðum, tilgangi eða skipulagi sem virðist mega greina í náttúrunni.
- Altak
- veruleiki eða hugtak sem skýrir sameiginlegt eðli margra einstakra tilvika af sömu tegund.